Colors: Blue Color

De bouw van een duurzame slibgistingsinstallatie op de rioolwaterzuivering in Echten is weer een stap dichterbij gekomen. De aannemerscombinatie Van Hattum en Blankevoort en EQUANS (voorheen ENGIE) heeft de aanbesteding gewonnen en gaat nu samen met Waterschap Drents Overijsselse Delta aan de slag met het ontwerp.

Het gaat gemiddeld beter met de waterkwaliteit. Dat schrijft demissionair minister Barbara Visser van Infrastructuur en Waterstaat in een brief aan de Tweede Kamer. Maar er is momenteel nog geen enkel waterlichaam in Nederland dat aan alle parameters voldoet die in de Kaderrichtlijn Water (KRW) worden gehanteerd. Er zijn dan ook ingrijpende keuzes nodig om de water- en de natuurkwaliteit te verbeteren, aldus de minister.

Het beeld van het integraal waterbeleid tussen 2014 en 2019 en de resultaten daarvan is overwegend positief. Dat laat minister Barbara Visser weten naar aanleiding van onderzoek van TwynstraGudde, Decisio en Sweco. Een kritische noot is dat niet altijd doelen voldoende concreet zijn en een heldere kwantificering daarbij vaak ontbreekt.

Met allerlei activiteiten zou morgen – precies zeshonderd jaar na het doorbreken van de dijken – en de dagen erna de Sint-Elisabethsvloed worden herdacht. De recent aangescherpte coronamaatregelen hebben roet in het eten gegooid. Een aantal exposities in Zuid-Hollandse en West-Brabantse musea gaat wel door.

Versnel de aanpak voor het klimaatbestendig inrichten van Nederland en trek daarvoor structureel geld uit. Deze oproep doet de Unie van Waterschappen aan het nieuwe kabinet. Want anders kan de schade door weersextremen mogelijk oplopen tot 174 miljard euro in 2050, is de waarschuwing.

Minder dan de helft van de inwoners van Gelderland weet of ze wel of niet in een drinkwaterwingebied wonen. Daar wil de provincie iets aan doen. Samen met gemeenten, drinkwaterbedrijf en waterschappen is daarom de bewustwordingscampagne 40 waterwonderen’ van Gelderland opgezet.

De versterking van de dijken gaat niet zo snel als de bedoeling is. Om de doelstelling van 1.500 kilometer dijkversterking in 2050 te halen, moet er een flinke tand bij worden gezet, zei Deltacommissaris Peter Glas op het Deltacongres. Niet alleen de uitvoering van het dijkversterkingsprogramma vraagt aandacht, de extreme wateroverlast in Limburg afgelopen juli heeft een nieuwe norm gezet voor het klimaatbestendig maken van de ruimtelijke inrichting van Nederland.

In elf maanden tijd hebben de vangarmen van Catchy 462 kilo zwerfafval uit de Nieuwe Maas gevist. Dat blijkt uit de evaluatie van een pilot van Rijkswaterstaat en het bedrijf Allseas, dat het innovatieve opvangsysteem ontwikkelde. Een klein deel van de buit bestond uit plastic.

Met de huidige normen voor thermisch gereinigde grond (TGG) kunnen er nog te veel zware metalen en zouten in het grond- en oppervlaktewater terechtkomen. Ook bevat de grond nog een te hoog gehalte aan schadelijke stoffen, zoals benzeen. Dat blijkt uit onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM).

In en rond het Lauwersmeer is het mogelijk om twee belangen te verenigen: het herstel van de natuurlijke overgang tussen zoet en zout water in verband met de vismigratie en de permanente beschikbaarheid van zoet water voor de akkerbouw. Dat concludeert een werkgroep in het gebied. Stap één is een uitgebreider meetnet, om zo een beter zicht te krijgen op de effecten van maatregelen voor het zoutgehalte in het meer.

Hoe kan de onderwaternatuur het best bij de voet van een dijk worden gestimuleerd? Dat wordt uitgeprobeerd in de Waddenzee aan de kust van Groningen. Hiervoor worden tien verschillende rif-elementen en getijdepoelen geplaatst.

Gezinnen met een eigen woning gaan komend jaar gemiddeld 2,5 procent meer betalen aan waterschapsbelastingen, blijkt uit een inventarisatie van de Unie van Waterschappen. De stijging ligt 0,7 procent boven het verwachte inflatiecijfer. Voor huurders is de situatie wat gunstiger.

Zeven landen hebben op de VN-klimaattop de Verklaring van Glasgow voor een eerlijke watervoetafdruk ondertekend. Het zijn het Verenigd Koninkrijk, Finland, Malawi, Peru, Madagaskar, Oostenrijk en Panama. Ze gaan onder meer de verplichting aan tegen 2030 een einde te maken aan waterverontreiniging en overmatige onttrekking van water aan rivieren en waterhoudende grondlagen.

Er zijn nog drie vernieuwende systemen in de race voor de RIONEDinnovatieprijs 2022: FATracker (drijflaagmonitoring in rioolgemalen), Data Gestuurd Rioolbeheer en Infill Turf Filterput. De uitslag wordt bekend in januari.

Grote steden scoren mondiaal onvoldoende op het gebied van terugwinning en hergebruik van water. Ze doen het beter als het aankomt op toegankelijkheid van water en de betrouwbaarheid daarvan. Dit staat in de City Water Optimisation Index die het onderzoeksbureau Economist Impact vandaag heeft gelanceerd.

Onderzoekers van de Belgische universiteiten van Gent, Leuven en Antwerpen hebben de temperatuur van alle Europese bossen in kaart gebracht. Ze concluderen dat het in bossen ’s zomers tot 10°C kouder kan zijn dan in de directe omgeving.

Terwijl watergezant Henk Ovink op de klimaattop in Glasgow praat over het halen van de klimaatdoelen van Parijs, wordt in Den Haag op het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat gepraat over het door hem opgestelde plan om op het departement tot een bundeling te komen van kennis en expertise rondom klimaat. Eigenlijk wil Ovink een ambitieuzer Rijksprogramma, naast het Deltaprogramma dat volgens hem dringend aan vernieuwing toe is. "De urgentie is mega, het móet anders."

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Zijn waterschappen nog wel van deze tijd?
Interessant artikel van Stephan Kuks over de toekomst van de waterschappen. Zelf vraag ik mij af of de waterschappen wel in staat zijn om antwoord te geven op de grote maatschappelijke vragen, die ook hij noemt. Hij zegt: "Nu wordt het tijd dat waterschappen duidelijk maken dat er vanuit water en bodem grenzen zijn, en dat de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van Nederland hierop moeten worden aangepast.” Dat lijkt op het oog een logische uitspraak, maar de grote vraag is of het huidige waterschap deze vraag wel inhoud kan geven. En niet vanwege dat het waterschap niet deskundig zou zijn, maar meer vanwege de samenstelling van het bestuur en dat het mandaat op de genoemde onderwerpen zeer beperkt is.
En natuurlijk, prachtig als Kuks vindt dat de waterschappen duidelijk stelling moeten nemen in het maatschappelijk debat over de toekomst van ons land, maar welke stelling dan? Het belang van de boeren? Het belang van de natuur? Het belang van woningbouw? Deze discussie hoort in eerste instantie thuis op het allerhoogste politieke niveau. Daar heeft men het de afgelopen decennia lelijk laten liggen, maar dat betekent niet dat nu het waterschap aan bod is. En natuurlijk voor het waterbeheer zijn de waterschappen de ogen en de oren van de samenleving. De waterschappen zijn bij uitstek degenen die van onderop knelpunten en ideeën kunnen aandragen om het beleid op provinciaal en nationaal niveau effectief vorm te geven. Maar ik moet er niet aan denken dat de waterschappen dat in die breedheid zelf zouden moeten gaan oppakken.
En om dan ook maar tegelijk tegen een heilig huis aan te schoppen, we zouden ons zelfs kunnen afvragen of waterschappen en het functioneren ervan nog wel van deze tijd is. Zeker als het gaat om ruimtelijke ordening en klimaat heeften provinciaal bestuur veel meer mandaat en dus veel meer slagkracht. Wat mij betreft zou het waterbeheer zo overgeheveld kunnen worden naar de provincie en zouden waterschappen omgevormd kunnen worden tot uitvoeringsorganisaties die het dagelijks waterbeheer doen. De RWZI’s zouden nutsbedrijf kunnen worden. Zeker zij zouden daarmee grote stappen kunnen maken in de efficiency van de waterzuivering.
Wat bedoel ik daarmee? In de afgelopen 10 tot 20 jaar zijn de RWZI ’s zich steeds meer gaan toeleggen op terugwinning van grondstoffen(fosfaat, cellulose, biogas, etc). Maar een grote doorbaak met substantieel resultaat heb ik tot nu toe niet echt gezien, misschien met uitzondering van een aantal initiatieven, zoals Waterstromen. Het succes van een goede afzet van reststromen wordt bepaald door kwantiteit en kwaliteit.
Eind vorige eeuw werd in de autobranche de organisatie Autorecycling Nederland opgericht. Ik was daarbij betrokken. Doel was om een hoger hergebruik te realiseren bij demontage van auto’s. Voor het ophalen een paar rubber strips per bedrijf was namelijk nooit veel belangstelling vanwege de geringe baten. Maar als je als verwerkingsbedrijf bij alle autodemontagebedrijven rubber kan ophalen, wordt het ineens interessant. Ook voor het autodemontage bedrijf, sommig restafval kreeg ineens een positieve geldwaarde.
Dat kan ook zomaar voor de RWZI’s gelden. Als ze met z’n allen gaan samenwerken en op landelijk niveau collectief contracten gaan afsluiten met afnemers dan kan dat voor beide partijen interessant worden. Bijvoorbeeld voor struviet. Zeker nu de totale gevolgen van kunstmest steeds meer onder het vergrootglas komen, zou struviet een geweldige vervanger kunnen zijn.
En een centrale organisatie, zoals ARN bij de autosector heeft nog meer voordelen. Je kunt een veel directere samenwerking met partijen als Wetsus en KWR tot stand brengen, waarbij uit een deel van de opbrengsten van de restproducten onderzoek gefinancierd kan worden om nog effectiever en efficiënter te worden met de terugwinning. Je zou dan ook kunnen kijken in hoeverre je samenwerkingen zou kunnen aangaan met bedrijven, die nu hun afvalwater moeten voorzuiveren. Bij Waterstromen werd zo’n samenwerking al tot stand gebracht met een voedselproducent en een leerlooier.
En als het echt succesvol zou worden, zou het zelfs kunnen leiden tot lagere belastingen(verontreinigingsheffing). Wat mij betreft is er wel één belangrijke voorwaarde aan verbonden, namelijk dat het zuiveren van communaal afvalwater altijd een publieke aangelegenheid blijft.
Klinkt goed! Maar waarom wordt dit niet bij alle waterschappen ingevoerd? Dan ontstaan er meer mogelijkheden tegen lagere prijzen.
Afsluiten van de Nieuwe Waterweg met zeesluizen (Plan Spaargaren) zal de riviersedimentstroom naar het zuidwesten voeren. Daar is behoefte aan sediment. Het baggeren in de binnengelegen (oude) Rotterdamse havens wordt daardoor tot een minimum beperkt. Zeewaartse afhandeling van schepen (containertransferia) op de Maasvlakten maken tevens dat de Nieuwe Waterweg mag verondiepen. Binnenvaartschepen hebben immers een geringe diepgang. Bovendien wordt het rivierpeil dankzij zeesluizen meer beheersbaar.

Wil Borm
Adviesgroep Borm & Huijgens - integraal waterbeheer
Interessant artikel en mooi initiatief.. wel jammer dat er meerdere keren over waterpomp gesproken wordt terwijl het warmtepomp is.
Redactie: dank, is gecorrigeerd.
Energetisch mooi maar hoe worden de kosten binnen de perken gehouden, zodat de “gewone” burger het nog kan betalen? Hoe bedrijfszeker is de installatie en het net?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!