secundair logo knw 1

Beginnend bos in Fortmond

Een ooibos dat Rijkswaterstaat wil ontwikkelen om de natuurschade te compenseren van kapoperatie Stroomlijn, stuit op weerstand in het buurtschap Fortmond tussen Olst en Wijhe langs de IJssel. Het bos gaat de zichtlijnen in het buitendijkse gebied aantasten, stellen de bewoners.

Van 2015 tot 2017 verwijderde Rijkswaterstaat op grote schaal bomen, heggen en struiken uit de uiterwaarden van de grote rivieren. Deze kapoperatie met de naam Stroomlijn was bedoeld om in het winterbed van Waal, Maas, Nederrijn en IJssel de doorstroming te verbeteren voor hoogwater. In totaal is 1.000 hectare aan begroeiing weggehaald.

Op last van het ministerie van Landbouw en Natuurbeheer moest Rijkswaterstaat 14 hectare nieuwe ooibos planten om de natuurschade van Stroomlijn te compenseren. De uitwerking van die compensatie liet 9 jaar op zich wachten. In de Gendste Waard langs de Waal is 2 hectare ooibos geplant. Na onderzoek door bureau Stroming kwam Fortmond (Overijssel) uit de bus als de meest geschikte locatie voor de overige 12 hectare compensatie-ooibos.

Provincie Overijssel en gemeente Olst-Wijhe stemden in met deze plek. Rijkswaterstaat heeft nu een procedure in gang gezet om het buitendijkse bos in de Waterwet te legaliseren. Het gaat om 2 locaties: een stuk bos dichtbij de dijk en een bos op De Enk, in het middengedeelte van Fortmond. Daar is een bos is spontaan gegroeid langs een Ruimte voor de Rivier-geul.

Een meerderheid van de bewoners van Fortmond is tegen deze plek, omdat het vrije zichtlijnen zou aantasten. De bewoners beroepen zich op eerder gemaakte afspraken met de overheid dat het middenstuk van Fortmond een open natuurgrasland zou blijven.

Het buurtschap heeft een zienswijze ingediend op het ontwerp-projectplan Waterwet. Daarin zijn uiteenlopende rivierkundige en cultuurhistorische bezwaren tegen het ooibos verwoord. De inwoners vrezen dat het bos leidt tot opstuwende effecten, waardoor de inwoners van het buitendijkse buurtschap wateroverlast kunnen oplopen bij een extreem hoge stand van de IJssel.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning