Colors: Blue Color

In Noord-Holland, boven het Noordzeekanaal, slaan de verantwoordelijke overheden de handen ineen om de bewustwording bij bedrijven rondom het lozen van afval water te vergroten en te komen tot heldere afspraken en richtlijnen.

Bij het sportvissen wordt lood gebruikt als verzwaring van de vislijn, in kunstaas en in voerkorven. Dit vislood kan in het milieu terecht komen en dat is schadelijk. De in 2018 gestarte Green Deal Sportvisserij Loodvrij had als ambitie om het loodgebruik binnen drie jaar met 30 procent te reduceren. Dat is niet gelukt, maar het optimisme overheerst volgens projectleider Emiel Derks.

Om het watersysteem droogtebestendig te maken helpen ad-hoc-ingrepen niet, de effecten daarvan zijn beperkt. Er moeten structurele maatregelen komen. Dit vraagt om een ‘delta-aanpak’ met een ‘gezaghebbende regisseur’ die de benodigde aanpak van het bodem- en watersysteem nationaal en internationaal aanstuurt.

De grondwatervoorraad in Brabant is uit balans. Dertien partijen, waaronder de waterschappen en de drinkwaterbedrijven, gaan daarom intensiever samenwerken om die balans te herstellen en te bewaken. Dat hebben ze afgesproken in het Grondwaterconvenant 2021-2027.

Het langverwachte coalitieakkoord dat gisteren is gepresenteerd, valt bij de waterschappen in goede aarde. Zij zijn blij met de ‘klimaatbestendige keuzes’ die het nieuwe kabinet wil maken en met de plannen voor Limburg. De drinkwaterbedrijven vinden dat het belang van schoon water nog onvoldoende aan bod komt.

Water en bodem worden sturend bij ruimtelijke planvorming. Waterschappen worden daar eerder bij betrokken en de watertoets krijgt een dwingender karakter. Dat is inzet van het nieuwe kabinet, blijkens het vandaag gepresenteerde regeerakkoord. Er komt een minister voor Klimaat en Energie die regie voert over het beleid en het klimaatfonds, aldus het akkoord. In dat ‘klimaat- en transitiefonds’ zit 35 miljard euro voor de komende 10 jaar.

Acht keer zoveel geld, maar de helft minder grutto’s. Dat is het harde oordeel van de Algemene Rekenkamer over de aanpak voor de bescherming van weidevogels in de afgelopen twintig jaar. Minister Carola Schouten vindt de kritiek van de Rekenkamer te eenzijdig en ziet positieve ontwikkelingen.

Rob van de Sande, innovatietechnoloog bij waterschap Aa en Maas, heeft de derde plaats behaald bij de verkiezing Ambtenaar van het Jaar 2021. Ook Irene Verstraten, adviseur datakwaliteit bij Rijkswaterstaat, schopte het ver. Zij werd negende in de finale.

Per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS) kunnen overal in Nederland in grondwater zitten, blijkt uit onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu. De concentraties zijn meestal laag. Het RIVM trof de hoogste concentraties en de meeste PFAS aan in het freatisch grondwater.

De tien drinkwaterbedrijven hebben volgens de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) in 2020 opnieuw water van goede kwaliteit geleverd. Bij bijna een half miljoen metingen voldeed 99,9 procent van de monsters aan de wettelijke normen. En waar voor de volksgezondheid risicovolle overschrijdingen werden geconstateerd, zijn adequate maatregelen genomen.

Wageningen Economic Research en de sociale onderneming True Price hebben onderzocht hoe watergebruik en waterschaarste verrekend kunnen worden in de Nederlandse voedselprijzen. De onderzoekers noemen het zelf ‘een eerste vingeroefening’ op de weg naar de berekening van de echte kosten van watergebruik.

Waterschap Hunze en Aa’s heeft overeenstemming bereikt met zoutwinbedrijf Nedmag over de manier waarop de gevolgen van zoutwinning gecompenseerd zullen worden. Nedmag staat de komende honderd jaar financieel garant.

De rivieren en havens rond Rotterdam verliezen door baggerwerk nu al meer sediment dan er binnenkomt en dat verlies neemt de komende eeuw verder toe, blijkt uit onderzoek van de Utrechtse promovenda Jana Cox. De gevolgen voor de Nederlandse delta zijn volgens haar groter dan die van de klimaatverandering.

Energie besparen door de temperatuur van het warmwatertoestel lager te zetten is vanuit het oogpunt van legionellapreventie geen goed idee. Dat staat in de evaluatie van de legionellaregels die KWR en Berenschot in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat uitvoerden.

Klanten gaan bij alle tien waterbedrijven komend jaar meer betalen voor drinkwater. Er zijn behoorlijke verschillen. Bij het merendeel van de waterbedrijven is sprake van een beperkte stijging van de variabele en vaste kosten in 2022, maar vier gooien hun prijzen vrij fors omhoog. Het gaat om Dunea, Waterbedrijf Groningen, Waternet en WMD.

Het is nog niet goed gesteld met de natuur in het estuarium van de Eems-Dollard. Zo vormt het zeer troebele water als gevolg van het vele slib een belemmering voor een rijk onderwaterleven. Dat werkt negatief door in de hele voedselketen. Een positieve ontwikkeling is dat de Dollard een hotspot voor kluten is geworden, blijkt uit de monitoringsrapportage 2020.

Waterschap Hollandse Delta gaat vanaf volgende week polderinlaten en duikers in het Brielse Meer moderniseren, om de zoetwatervoorziening voor de toekomst te waarborgen. Dit maakt het mogelijk steeds op het juiste moment zoet water in te laten.

Tot nu toe wordt bij locatiekeuzes voor woningbouw nog nauwelijks rekening gehouden met het bodem- en watersysteem en de gevolgen van klimaatverandering, vooral die op de lange termijn. Naar schatting 820.000 van de circa 1 miljoen woningen die tot 2030 moeten worden gerealiseerd, worden in de nu voorliggende plannen gebouwd in overstroombaar, slap, zettingsgevoelig en nat gebied, schrijft Deltacommissaris Peter Glas in zijn advies woningbouw en klimaatadaptatie. Hij roept het Rijk op de verstedelijking op de lange termijn in overleg met regionale overheden anders te verdelen over het land.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Zijn waterschappen nog wel van deze tijd?
Interessant artikel van Stephan Kuks over de toekomst van de waterschappen. Zelf vraag ik mij af of de waterschappen wel in staat zijn om antwoord te geven op de grote maatschappelijke vragen, die ook hij noemt. Hij zegt: "Nu wordt het tijd dat waterschappen duidelijk maken dat er vanuit water en bodem grenzen zijn, en dat de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van Nederland hierop moeten worden aangepast.” Dat lijkt op het oog een logische uitspraak, maar de grote vraag is of het huidige waterschap deze vraag wel inhoud kan geven. En niet vanwege dat het waterschap niet deskundig zou zijn, maar meer vanwege de samenstelling van het bestuur en dat het mandaat op de genoemde onderwerpen zeer beperkt is.
En natuurlijk, prachtig als Kuks vindt dat de waterschappen duidelijk stelling moeten nemen in het maatschappelijk debat over de toekomst van ons land, maar welke stelling dan? Het belang van de boeren? Het belang van de natuur? Het belang van woningbouw? Deze discussie hoort in eerste instantie thuis op het allerhoogste politieke niveau. Daar heeft men het de afgelopen decennia lelijk laten liggen, maar dat betekent niet dat nu het waterschap aan bod is. En natuurlijk voor het waterbeheer zijn de waterschappen de ogen en de oren van de samenleving. De waterschappen zijn bij uitstek degenen die van onderop knelpunten en ideeën kunnen aandragen om het beleid op provinciaal en nationaal niveau effectief vorm te geven. Maar ik moet er niet aan denken dat de waterschappen dat in die breedheid zelf zouden moeten gaan oppakken.
En om dan ook maar tegelijk tegen een heilig huis aan te schoppen, we zouden ons zelfs kunnen afvragen of waterschappen en het functioneren ervan nog wel van deze tijd is. Zeker als het gaat om ruimtelijke ordening en klimaat heeften provinciaal bestuur veel meer mandaat en dus veel meer slagkracht. Wat mij betreft zou het waterbeheer zo overgeheveld kunnen worden naar de provincie en zouden waterschappen omgevormd kunnen worden tot uitvoeringsorganisaties die het dagelijks waterbeheer doen. De RWZI’s zouden nutsbedrijf kunnen worden. Zeker zij zouden daarmee grote stappen kunnen maken in de efficiency van de waterzuivering.
Wat bedoel ik daarmee? In de afgelopen 10 tot 20 jaar zijn de RWZI ’s zich steeds meer gaan toeleggen op terugwinning van grondstoffen(fosfaat, cellulose, biogas, etc). Maar een grote doorbaak met substantieel resultaat heb ik tot nu toe niet echt gezien, misschien met uitzondering van een aantal initiatieven, zoals Waterstromen. Het succes van een goede afzet van reststromen wordt bepaald door kwantiteit en kwaliteit.
Eind vorige eeuw werd in de autobranche de organisatie Autorecycling Nederland opgericht. Ik was daarbij betrokken. Doel was om een hoger hergebruik te realiseren bij demontage van auto’s. Voor het ophalen een paar rubber strips per bedrijf was namelijk nooit veel belangstelling vanwege de geringe baten. Maar als je als verwerkingsbedrijf bij alle autodemontagebedrijven rubber kan ophalen, wordt het ineens interessant. Ook voor het autodemontage bedrijf, sommig restafval kreeg ineens een positieve geldwaarde.
Dat kan ook zomaar voor de RWZI’s gelden. Als ze met z’n allen gaan samenwerken en op landelijk niveau collectief contracten gaan afsluiten met afnemers dan kan dat voor beide partijen interessant worden. Bijvoorbeeld voor struviet. Zeker nu de totale gevolgen van kunstmest steeds meer onder het vergrootglas komen, zou struviet een geweldige vervanger kunnen zijn.
En een centrale organisatie, zoals ARN bij de autosector heeft nog meer voordelen. Je kunt een veel directere samenwerking met partijen als Wetsus en KWR tot stand brengen, waarbij uit een deel van de opbrengsten van de restproducten onderzoek gefinancierd kan worden om nog effectiever en efficiënter te worden met de terugwinning. Je zou dan ook kunnen kijken in hoeverre je samenwerkingen zou kunnen aangaan met bedrijven, die nu hun afvalwater moeten voorzuiveren. Bij Waterstromen werd zo’n samenwerking al tot stand gebracht met een voedselproducent en een leerlooier.
En als het echt succesvol zou worden, zou het zelfs kunnen leiden tot lagere belastingen(verontreinigingsheffing). Wat mij betreft is er wel één belangrijke voorwaarde aan verbonden, namelijk dat het zuiveren van communaal afvalwater altijd een publieke aangelegenheid blijft.
Klinkt goed! Maar waarom wordt dit niet bij alle waterschappen ingevoerd? Dan ontstaan er meer mogelijkheden tegen lagere prijzen.
Afsluiten van de Nieuwe Waterweg met zeesluizen (Plan Spaargaren) zal de riviersedimentstroom naar het zuidwesten voeren. Daar is behoefte aan sediment. Het baggeren in de binnengelegen (oude) Rotterdamse havens wordt daardoor tot een minimum beperkt. Zeewaartse afhandeling van schepen (containertransferia) op de Maasvlakten maken tevens dat de Nieuwe Waterweg mag verondiepen. Binnenvaartschepen hebben immers een geringe diepgang. Bovendien wordt het rivierpeil dankzij zeesluizen meer beheersbaar.

Wil Borm
Adviesgroep Borm & Huijgens - integraal waterbeheer
Interessant artikel en mooi initiatief.. wel jammer dat er meerdere keren over waterpomp gesproken wordt terwijl het warmtepomp is.
Redactie: dank, is gecorrigeerd.
Energetisch mooi maar hoe worden de kosten binnen de perken gehouden, zodat de “gewone” burger het nog kan betalen? Hoe bedrijfszeker is de installatie en het net?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!