secundair logo knw 1

Cruyff zei het al: ’Je gaat het pas zien als je het door hebt’. Soms veranderen dingen zo traag dat een ander je erop moet wijzen dat het anders is geworden dan je altijd dacht. Voor mij viel dit jaar het kwartje na een bezoek aan Brussel: Nederland is Roemenië geworden.

door Harrie Timmer

Harrie Timmer column 180 vk Harrie TimmerVoorheen legde ik altijd geduldig uit dat de normen uit de Europese milieuwetgeving een slap aftreksel waren van de Nederlandse. Logisch, want de Europese visies en regels waren ooit door ‘Nederland gidsland’ geïnitieerd. De Kaderrichtlijn Water (KRW), de stroomgebiedsaanpak, eisen aan afvalwater: allemaal inspirerende ideeën waarbij het vanzelfsprekend was dat niet iedere lidstaat direct even ambitieus kon zijn als het rijke Nederland. De normen moesten ook haalbaar zijn voor Roemenië, wat het synoniem was voor een pas toegetreden lid van de Europese Unie dat nog wat achterliep. De voorgestelde normen en ambities lagen hoog, maar waren voor niemand onhaalbaar en een goede stap op weg naar het walhalla van goed milieubeleid: Nederland.

Inmiddels lijken de rollen omgedraaid. De visies en vergezichten komen uit Europa, en Nederland speelt de rol van Remmer in Vaste Dienst. De Europese Commissie doet bijvoorbeeld voorstellen voor duurzame landbouw via de ‘van boer tot bord strategie’, en lanceert het actieplan ‘Verontreiniging naar nul’ voor bodem, lucht en water. Mooie, ambitieuze plannen gebaseerd op de visie van een duurzaam continent, dat gelijk het machtigste economische blok van de wereld is en daarom ook de hoogte van de lat kan bepalen.

Nederland speelt de rol van Remmer in Vaste Dienst

Vanuit Nederland worden deze ambities slechts zuinigjes gesteund. Als je visies hebt moet je naar een dokter, en verder mogen de plannen liever niet tot extra regeldruk leiden voor het bedrijfsleven. Deze basishouding zien we ook terug in de uitvoering van de Europese Nitraatrichtlijn en de KRW. Door gebrekkige uitvoering, die soms inderdaad extra regels en toezicht vraagt, lukt het ons niet goed ons aan onze eigen afspraken te houden en vragen we uitstel, derogatie of parkeren de problemen bij lagere overheden zoals de provincie.

Illustratief is dat inmiddels zelfs kleine Europese landen zaken operationeel hebben waar wij al jaren mee worstelen. In Malta en Cyprus is een jaarlijks toewijzingssysteem voor oppervlaktewater en grondwater operationeel voor vergunde teelten, inclusief registratie en kostenverrekening. Wij hebben al moeite om het aantal grondwaterputten te registreren, laat staan de hoeveelheid hieruit onttrokken grondwater. Zo wil je niet zijn. Het lijkt tijd om weer in de voorhoede te gaan opereren. Tot die tijd is het goed dat Europa ons leidt en dwingt tot het goede. Leve Europa!

Harrie Timmer is geohydroloog en schrijft een column in het vakblad

 

MEER COLUMNS VAN HARRIE TIMMER 
Don’t look down
De disfunctionele kringloop van rijksbeleid en regionale regie
We zijn ze, en ze doen het best goed
Een geborgde zetel voor de regenboogforel
Doen is het nieuwe denken
Het parallelle universum van de waterwereld
Nader onderzoek wordt niet aanbevolen
Een wet op de milieudoelen
U drinkt uw eigen gezeik

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs, het redactioneel en door waterprofessionals geschreven artikelen. Deze bijdragen (UITGELICHT) zijn voor rekening van de auteurs.
H2O heeft voor Uitgelicht geen bemoeienis met de inhoud, behoudens de beoordeling of de bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.