secundair logo knw 1

Veel milieuproblemen zijn bestuurlijke hoofdpijndossiers. Droogte, vervuiling, stikstof: inhoudelijk niet eens zo complex, maar bestuurlijk wel. De oplossingen zijn immers duur en moeten landen bij goed georganiseerde sectoren als de overheid, de landbouw en de industrie. Echt milieuneutraal is kostbaar. Hoe ver willen we gaan en waar leg je de rekening? Lastig.  

door Harrie Timmer

Harrie Timmer column 180 vk Harrie TimmerDe bestuurlijke verleiding is dan vaak groot om het probleem in de toekomst te parkeren. “Kicking the can down the road”, zoals de Amerikanen dat zo mooi uitdrukken. Je ziet het voor je. 

De mooiste parkeertruc is altijd het nader onderzoek. Het resultaat van een giftige cocktail van beleidsarmoede en gretige onderzoeksinstituten. De bestuurder zoekt een nette uitweg. Het zou fijn zijn als er nog onduidelijkheden waren: een handvat voor uitstel. Dit kan gelukkig altijd snel ingevuld, want door bezuinigingen gedwongen zoeken kenniscentra en universiteiten altijd wanhopig naar geldstromen.

Daar zijn ze ook niet dom. Ze kennen hun pappenheimers en de weg naar het ministerie. Resultaat van deze lobby is dat tegenwoordig aan elk beleidsmatig probleem een ‘kennisagenda’ wordt geplakt. In deze kennisagenda wil men tegen betaling best wat problemen bedenken en oplossen. Onderzoek houdt nooit op. 

Inhoudelijk is het vaak wel wat zoeken. Omdat veel problemen al 30-40 jaar onderzocht zijn, en de oplossingen vaak bekend, kan men niet anders dan uiterst complex onderzoek in de marge formuleren. Jammer natuurlijk, maar geen halszaak voor kennisinstituten. Onderzoek is onderzoek. 

Voor de Kaderrichtlijn Water is inmiddels het halve Amazonegebied omgehakt voor rapporten met eindeloze evaluaties, verkenningen, tussenrapportages en steeds complexere indicatoren

Wetenschappelijk niet altijd bevredigend, maar het is een symbiose die werkt. De probleemverantwoordelijke beleidsmaker kan oprecht zeggen dat er eerst onderzoek gedaan wordt om het probleem beter in beeld te krijgen. Dat klinkt logisch. De universiteit kan, in geval van bijvoorbeeld droogte, weer 8 ton bijschrijven voor vier promovendi die zich verdiepen in de effecten van het klimaat op de verdamping van een exotische grassoort in het stroomgebied van de Hupselse Beek. Ook blij.  

Iets gelijkwaardigs geldt voor adviesbureaus. Voor bijvoorbeeld de Kaderrichtlijn Water is inmiddels het halve Amazonegebied omgehakt voor rapporten met eindeloze evaluaties, verkenningen, tussenrapportages en steeds complexere indicatoren. Het resultaat na 20 jaar is dat we net op het helft zijn.  

De wereld schiet er dus onvoldoende mee op. Het ‘nader onderzoek wordt aanbevolen’ als instrument voor uitstel wordt ook steeds doorzichtiger. De vraag is dan natuurlijk: hoe schakelt het land van Ingenieur Lely en de Deltawerken ook in de 21e eeuw door van analyse naar realisatie? Daar zou nu eens nader onderzoek naar gedaan moeten worden…

Harrie Timmer is geohydroloog

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Hans MiddendorpHoi Hans, beetje makkelijke reactie van het waterschap ('eerst moeten de waterbedrijven wat doen, tot die tijd kunnen wij niks doen'). De Waprog plaatste in 1986, in één jaar tijd, meer dan 100.000 watermeters bij gezinnen thuis. Dat kostte toen maar 150 gulden (!) per watermeter. Als de waterpartners echt zouden willen samenwerken, kan dit zo zijn opgelost. Dus ja, bureaucratie zegeviert. Niet iets om trots op te zijn.
@Gert Timmerman Eens. We moeten met al ons water zuinig omgaan (en het niet verontreinigen) zeker met zoet grondwater en met drinkwater.
@JanEens Jan, maar mijn opiniestuk gaat over hoe slimme bemetering en beprijzing het waterverbruik van huishoudens beïnvloeden. Dat er geen BOL is voor grootverbruik, helpt bedrijven inderdaad niet om slim met water om te gaan.   
Waarom de belasting op leidingwater (BOL) alleen voor de eerste 300m3? (€ 0,50 per m3 incl BTW). Beter is om een BOL te hebben voor het waterverbruik boven de 300m3. Politiek ligt dit moeilijk voor wat ik begreep.  
Of de waterkwaliteit wel 100% blijft onder deze oppervlakte heeft te maken met de normen die men hiervoor gebruikt. Bij eutrofiëring ontstaat wat groenalg en gelijk vliegt in de beoordeling de waterkwaliteit omlaag. Komt dat omdat anderen dit veroorzaken?