secundair logo knw 1

Inzicht komt met de jaren. In 2006 was Prins Willem-Alexander samen met 30.000 andere congresgangers op het 4e World Water Forum in Mexico. Moeder belde trots: “Jullie boegbeeld op TV!”

door Harrie Timmer

Harrie Timmer column 180 vk Harrie TimmerSnel inschakelen leerde: inderdaad. Water was prominent in beeld. Het was me ontgaan. Vreemd. Inmiddels werkte ik al 15 jaar in de overzichtelijke drinkwaterwereld en kende vrijwel iedereen in mijn bubbel. Met Nederland als mondiaal kenniscentrum rond drinkwater zou toch raar zijn als ik niet iemand van die 30.000 zou kennen.

Navraag leerde: het was raar. Ik kende niemand. Pas toen besefte ik het bestaan van een parallel universum op watergebied. Naast mijn wereld bestond een platform ‘Waar de watergemeenschap en belangrijke besluitvormers kunnen samenwerken en op lange termijn vooruitgang kunnen boeken bij mondiale wateruitdagingen’. Hier leefden mensen die met grote ernst het belang van drinkwater bepleitte in luxe afgelegen oorden zonder enige inhoudelijke ervaring op het terrein zelf. Mensen die blijkbaar ook wat vinden van jouw dagelijks werk, maar waar je verder nooit iets van merkt.

Een openbaring. Ik was boos en jaloers. Nairobi, Rio, Mexico-stad. Had ik best heen gewild, al begreep ik later dat het niet alleen maar mooi en ver is. Je moet ook willen luisteren naar een Nigeriaanse minister die 1,5 uur spreekt terwijl hij 20 minuten heeft. Het diner loopt dus altijd uit.

Zaken als de Sustainable Development Goals, de Aarhus Conventie en het Kiev Protocol hebben uiteindelijk ook enige praktische waarde

Inmiddels weer 15 jaar wijzer denk ik dat dit soort bijeenkomsten niet alléén maar zinloos geneuzel op meta niveau zijn. “Bent u ook voor de wereldvrede?”, zoals mijn voormalig directeur soms cynisch zei. Zaken als de Sustainable Development Goals (SDG’s), de Aarhus Conventie en het Kiev Protocol hebben ondanks hun ogenschijnlijke vrijblijvendheid uiteindelijk ook enige praktische waarde. Het geeft handvatten voor overheden en NGO’s om iets te doen aan de verbetering aan de drinkwatervoorziening of het tegengaan van vervuiling van (drink)waterbronnen. 

Zelfs voor Nederland kan het waardevol zijn. Met internationale afspraken regelen we dat land A niet al het water pikt van land B, of dat vervuilingsbronnen van grensoverschrijdende rivieren worden aangepakt en geregistreerd. Al zijn deze afspraken vaak juridisch halfzacht en in de praktijk matig uitgewerkt, helpt het toch de goede kant op. Beschaafde landen houden zich immers aan hun afspraken, en via het Europese hof zijn landen in Europa ook nog aanspreekbaar. 

Ik ben dus om. Het volgende Wereld Water Forum is in Dakar (2021). Klinkt als lekker weer. Nu nog het wormgat naar dit parallelle universum vinden…

Harrie Timmer is geohydroloog, deze bijdrage verscheen als column in H2O maart

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!