secundair logo knw 1

Het is een terugkerend patroon. Het is een jaar te droog of te nat, de zeespiegel stijgt, de bodem daalt, het water is te vies en er moet wat gebeuren. De Tweede Kamer stelt kritische vragen. De minister komt met goede en stevige plannen. Het moet zeker 80 procent beter in 2040. Lof alom. De minister heeft ambitie.

door Harrie Timmer

Harrie Timmer column 180 vk Harrie TimmerJe gaat het pas zien als je het door hebt. Stikstof, Kaderrichtlijn Water, droogte. Allemaal lastige milieudossiers. Allemaal met ambitieuze doelen. Allemaal vakkundig geparkeerd in de verre toekomst. En daar gaat het mis. De afrekening volgt immers zelden. Met een beetje geluk gaat het probleem spontaan weg, maar in veel gevallen verdwijnt het doel geruisloos.

Begin jaren 90 bestreden we de droogte. Het doel was de verdroging vóór 2010 met 40 procent terug te dringen. De drinkwaterbedrijven verplaatsten op verzoek grondwaterwinningen. Minder op de heuvelrug, meer in de polders. Dure ingreep natuurlijk, maar wat moet, dat moet. De grootschalige optimalisatie van het landschap voor de landbouw, de grootste boosdoener, bleef buiten schot. Want ingewikkeld en grote belangen.

Evaluatie in 2007 leerde dan ook dat het niet erg opschoot. Want ja: ingewikkeld en grote belangen. Oplossing was het bijstellen van de ambities naar ‘haalbaar en realistisch’ door alleen bepaalde natuurgebieden te beschouwen. Natuurgebieden die staatssecretaris Bleker daarna nog eens decimeerde. Toen werd het stil rond verdroging, op het geluid van boorwagens na. Het slaan van grondwaterputten ging natuurlijk gewoon door. Het was immers droog, de beken waren steeds eerder leeg en de gewassen hebben toch water nodig. Doelen niet gehaald, maar een kniesoor die daarop let. En trouwens: plannen uit de vorige eeuw. Waar hebben we het over?

Om het parkeren van goede doelen in de vergeetput van de verre toekomst te voorkomen, pleit ik voor een nieuwe wet

Nu het opeens weer drie jaar droog is, knaagt dat. Hetzelfde droogteprobleem, dezelfde belangen. Als we de laatste 30 jaar goed hadden benut waren we een stuk verder geweest. Zonde. Was dit te voorkomen? Ja. Om het parkeren van goede doelen in de vergeetput van de verre toekomst te voorkomen, pleit ik dan ook voor een nieuwe wet. Een wet op de milieudoelen, die een minister verplicht om niet alleen ambitieuze doelstellingen voor 2040 te stellen, maar ook harde doelen voor over 2, 4 en 8 jaar.

Dit op straffe van uitsluitsel van toekomstige openbare functies of zoiets. Bedenk het maar. En natuurlijk niet alleen voor droogte, maar voor álle milieudoelen. Dit jaar invoeren en over twee en vier jaar afrekenen. Laaghangend fruit voor droogte en 2022: alle grondwaterputten geregistreerd, verzegeld en voorzien van watermeters. Ben benieuwd!

Harrie Timmer is geohydroloog en schrijft een column in het vakblad

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Hans MiddendorpHoi Hans, beetje makkelijke reactie van het waterschap ('eerst moeten de waterbedrijven wat doen, tot die tijd kunnen wij niks doen'). De Waprog plaatste in 1986, in één jaar tijd, meer dan 100.000 watermeters bij gezinnen thuis. Dat kostte toen maar 150 gulden (!) per watermeter. Als de waterpartners echt zouden willen samenwerken, kan dit zo zijn opgelost. Dus ja, bureaucratie zegeviert. Niet iets om trots op te zijn.
@Gert Timmerman Eens. We moeten met al ons water zuinig omgaan (en het niet verontreinigen) zeker met zoet grondwater en met drinkwater.
@JanEens Jan, maar mijn opiniestuk gaat over hoe slimme bemetering en beprijzing het waterverbruik van huishoudens beïnvloeden. Dat er geen BOL is voor grootverbruik, helpt bedrijven inderdaad niet om slim met water om te gaan.   
Waarom de belasting op leidingwater (BOL) alleen voor de eerste 300m3? (€ 0,50 per m3 incl BTW). Beter is om een BOL te hebben voor het waterverbruik boven de 300m3. Politiek ligt dit moeilijk voor wat ik begreep.  
Of de waterkwaliteit wel 100% blijft onder deze oppervlakte heeft te maken met de normen die men hiervoor gebruikt. Bij eutrofiëring ontstaat wat groenalg en gelijk vliegt in de beoordeling de waterkwaliteit omlaag. Komt dat omdat anderen dit veroorzaken?