secundair logo knw 1

Het advies van de Deltacommissaris over woningbouw in december houdt me nog steeds bezig. De teneur van het advies als geheel komt op mij over als het pogen te beperken van anderen. Je kan als waterbeheerder ook zelf initiatief nemen, faciliteren of aanmoedigen (zie mijn water en woningnood column).

door Ties Rijcken

Ties Rijcken vk 180 Dit is een fundamenteel verschil. Als je aangeeft dat iemand anders iets niet mag, hoef je zelf niks te doen. Als je aangeeft de ander te willen ondersteunen, moet je aan de bak. Ook de terechte wens om als waterbeheerder tijdig mee te praten krijgt dan een andere invulling. Mensen houden er niet van om beperkt te worden, dus moet je daarvoor een wettelijke verplichting inbouwen (de watertoets). Als je ondersteunt met goede analyses en ideeën, gaat meepraten vanzelf.

Het grote voorbeeld is om verstedelijking in laag of ‘kwetsbaar’ Nederland te ontmoedigen (pagina 4 van het advies): dat is uiterst beperkend voor de honderdduizenden woningzoekenden voor wie het niet aan de Deltacommissaris is om te bepalen waar zij wel en niet mogen wonen. Beter dan het uitbreiden van bijvoorbeeld Utrecht in het zuidwesten te ontmoedigen, is met goede ideeën komen om dat mooi en adaptief te doen.

De waterbeheerder moet meedenken, niet verbieden

Een tweede voorbeeld is buitendijks bouwen. De Deltacommissaris suggereert om de uiterwaarden van de bovenrivieren op termijn woningvrij te maken. Best begrijpelijk, maar dit is aan de ruimtelijke ordening en niet aan de waterbeheerder: als provincies en gemeentes bijvoorbeeld in 1 procent van de uiterwaarden zouden willen bouwen, goed voor 20.000 woningen, zullen de democratische organen die daarvoor zijn opgericht daar goede redenen voor hebben.

De waterbeheerder moet meedenken, niet verbieden. Tuurlijk, een buitendijkse woning neemt in het rivierbed ruimte in. Echter: woningen in de stroombergende delen zorgen voor nog geen micrometer opstuwing, en woningen in de stroomvoerende delen zorgen weliswaar voor opstuwing, maar dat is door de dijken op te vangen: die worden immers toch versterkt de komende decennia. Pak dat daarin mee, ga samen aan het rekenen en tekenen. Dan ben je veel integraler en coöperatiever dan door met verboden te zwaaien.

Ook bij het buitendijks gebied is de rol van de waterbeheerder dus om te draaien. Als we langs alle primaire waterkeringen een contour trekken van 100 meter en we daar 3 procent van bebouwen geeft dat 100.000 woningen op fantastische locaties. Ook met de klimaatverandering is dat technisch prima mogelijk. Het gaat om de grondhouding: denken in beperkingen en begrenzingen, of in mogelijkheden en maakbaarheid.

Ties Rijcken is publicist over waterveiligheid en waternatuur

 

MEER COLUMNS VAN TIES RIJCKEN 
Operatie natuurherstel
Waterbestendig bouwen
De norm en daarmee basta?
Water en woningnood
Aanbevelingen voor de kabinetsformatie
Het natuurvraagstuk
Drie ideeën voor een nieuw decennium

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs en door waterprofessionals geschreven artikelen (Uitgelicht). H2O draagt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van deze bijdragen, maar bepaalt wel of een bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning