secundair logo knw 1

Het advies van de Deltacommissaris over woningbouw in december houdt me nog steeds bezig. De teneur van het advies als geheel komt op mij over als het pogen te beperken van anderen. Je kan als waterbeheerder ook zelf initiatief nemen, faciliteren of aanmoedigen (zie mijn water en woningnood column).

door Ties Rijcken

Ties Rijcken vk 180 Dit is een fundamenteel verschil. Als je aangeeft dat iemand anders iets niet mag, hoef je zelf niks te doen. Als je aangeeft de ander te willen ondersteunen, moet je aan de bak. Ook de terechte wens om als waterbeheerder tijdig mee te praten krijgt dan een andere invulling. Mensen houden er niet van om beperkt te worden, dus moet je daarvoor een wettelijke verplichting inbouwen (de watertoets). Als je ondersteunt met goede analyses en ideeën, gaat meepraten vanzelf.

Het grote voorbeeld is om verstedelijking in laag of ‘kwetsbaar’ Nederland te ontmoedigen (pagina 4 van het advies): dat is uiterst beperkend voor de honderdduizenden woningzoekenden voor wie het niet aan de Deltacommissaris is om te bepalen waar zij wel en niet mogen wonen. Beter dan het uitbreiden van bijvoorbeeld Utrecht in het zuidwesten te ontmoedigen, is met goede ideeën komen om dat mooi en adaptief te doen.

De waterbeheerder moet meedenken, niet verbieden

Een tweede voorbeeld is buitendijks bouwen. De Deltacommissaris suggereert om de uiterwaarden van de bovenrivieren op termijn woningvrij te maken. Best begrijpelijk, maar dit is aan de ruimtelijke ordening en niet aan de waterbeheerder: als provincies en gemeentes bijvoorbeeld in 1 procent van de uiterwaarden zouden willen bouwen, goed voor 20.000 woningen, zullen de democratische organen die daarvoor zijn opgericht daar goede redenen voor hebben.

De waterbeheerder moet meedenken, niet verbieden. Tuurlijk, een buitendijkse woning neemt in het rivierbed ruimte in. Echter: woningen in de stroombergende delen zorgen voor nog geen micrometer opstuwing, en woningen in de stroomvoerende delen zorgen weliswaar voor opstuwing, maar dat is door de dijken op te vangen: die worden immers toch versterkt de komende decennia. Pak dat daarin mee, ga samen aan het rekenen en tekenen. Dan ben je veel integraler en coöperatiever dan door met verboden te zwaaien.

Ook bij het buitendijks gebied is de rol van de waterbeheerder dus om te draaien. Als we langs alle primaire waterkeringen een contour trekken van 100 meter en we daar 3 procent van bebouwen geeft dat 100.000 woningen op fantastische locaties. Ook met de klimaatverandering is dat technisch prima mogelijk. Het gaat om de grondhouding: denken in beperkingen en begrenzingen, of in mogelijkheden en maakbaarheid.

Ties Rijcken is publicist over waterveiligheid en waternatuur

 

MEER COLUMNS VAN TIES RIJCKEN 
Operatie natuurherstel
Waterbestendig bouwen
De norm en daarmee basta?
Water en woningnood
Aanbevelingen voor de kabinetsformatie
Het natuurvraagstuk
Drie ideeën voor een nieuw decennium

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs, het redactioneel en door waterprofessionals geschreven artikelen. Deze bijdragen (UITGELICHT) zijn voor rekening van de auteurs.
H2O heeft voor Uitgelicht geen bemoeienis met de inhoud, behoudens de beoordeling of de bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.