secundair logo knw 1

De Universiteit Utrecht gaat eredoctoraten uitreiken aan twee vooraanstaande klimaatwetenschappers, Corinne Le Quéré (Canada) en Sonia Seneviratne (Zwitserland). Met deze eredoctoraten eert de universiteit hun 'bijzondere bijdragen aan wetenschap, beleid en de samenleving in de strijd tegen klimaatverandering'.

De uitreiking heeft plaats op 27 maart in de Domkerk, tijdens de viering van de Dies Natalis. Het thema van de Dies van dit jaar is: De klimaatcrisis – tussen reflectie en actie. “Prof. dr. Corinne Le Quéré en prof. dr. Sonia Seneviratne hebben hun leiderschapspositie onvermoeid gebruikt om wereldwijd impact te maken op onderzoeks- en klimaatveranderingsbeleid”, zegt rector magnificus Henk Kummeling van de UU.

Corinne Le Que 180 vk Corinne Le QuéréLe Quéré (Canada, 1966) is Royal Society Research Professor of Climate Change Science aan de University of East Anglia, Verenigd Koninkrijk. Ze richt zich in haar onderzoek op de wereldwijde koolstofcyclus. Ze startte en leidde 13 jaar de publicatie van het ‘Global Carbon Budget’, dat elk jaar verslag doet van de hoeveelheid koolstof die wordt uitgestoten over de hele wereld. Het is een belangrijke maatstaf geworden voor de beoordelingsrapporten van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC).

Seneviratne 180 vk Sonia SeneviratneSeneviratne (Zwitserland, 1974) is hoogleraar Land-Climate Dynamics aan het Institute for Atmospheric and Climate Science aan ETH Zurich. Ze heeft grensverleggend onderzoek gedaan naar mechanismen die tot hittegolven en droogtes leiden in het huidige en toekomstige klimaat. Seneviratnes wetenschappelijk onderzoek is zeer relevant voor meerdere IPCC-rapporten en aanbevelingen voor het aanpassen aan klimaatverandering. Ze was een van de hoofdauteurs van het IPCC-rapport over opwarming van de aarde tot 1,5°C.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.