0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Meer duurzame energie opwekken, meer samenwerken met de omgeving en meer aandacht voor het terugdringen van broeikasgassen: voor de waterschappen betekent het Klimaatakkoord dat zij de lat voor zichzelf nog iets hoger leggen. 

''We zijn al behoorlijk aan de slag, maar de opgave wordt nog groter. Dan kun je niet wegkijken’’, stelt Rafael Lazaroms, programmamanager energie bij de Unie van Waterschappen.

Rafael Lazaroms 180 vk Rafael Lazaroms

Eind vorige week stemden de 21 waterschappen unaniem in met het Klimaatakkoord. Daarin maken overheden, bedrijven en maatschappelijke organisaties afspraken om de opwarming van de aarde te beperken.

De waterschappen zijn al een jaar of tien bezig met maatregelen op het gebied van energie en de reductie van broeikasgassen, zegt Lazaroms. Op dit moment produceren ze bijvoorbeeld al bijna 120 miljoen kuub biogas uit rioolslib. ''Met het Klimaatakkoord bouwen we hierop voort. We leggen de lat voor onszelf nog wat hoger en we verbreden het aandachtsgebied.’’

Aquathermie
Zo wil de sector als geheel in 2025 100 procent energieneutraal zijn. Tot nu toe was het doel 40 procent energieneutraal in 2020. Elk waterschap kan hierin overigens eigen keuzes maken, benadrukt Lazaroms. In de jaarlijkse Klimaatmonitor worden de prestaties in beeld gebracht. ''Het gaat erom dat wij gezamenlijk met bijvoorbeeld het opwekken van duurzame energie op 100 procent uitkomen.’’

Daarnaast willen de waterschappen hun terreinen ter beschikking stellen aan bijvoorbeeld lokale energiecoöperaties voor het opwekken van zonne- of windenergie. Het betreft de grond rondom rioolwaterzuiveringsinstallaties, waterbergingsterreinen, waterkeringen of oppervlaktewater.

Met gemeenten en woningcorporaties willen ze afspraken maken over het benutten van afvalwater en oppervlaktewater voor de verwarming van woonwijken als alternatief voor aardgas, de zogenaamde aquathermie. ''Die heeft een enorme potentie’’, meent Lazaroms.

Veenweiden
De verbreding zit hem volgens de Unie-man in de deelname van alle waterschappen in de dertig Regionale Energiestrategieën, in de aandacht voor niet-energiegerelateerde CO2, bijvoorbeeld uit veenweiden en natuurgebieden, en in afspraken over duurzame uitbesteding bij grond-, weg- en waterbeheer, mobiliteit en transport.

''De waterschappen zijn tot nu toe geneigd vooral achter de eigen hekken te blijven. Maar we moeten echt breder gaan kijken, want we staan met z’n allen voor een behoorlijke opgave’’, waarschuwt hij.

De Unie ziet voor zichzelf een belangrijke taak in het bieden van een ondersteuningsprogramma. Zo zijn er al verschillende expertgroepen rond bijvoorbeeld windenergie en zone-energie, worden handreikingen gemaakt en onderzoeksvragen uitgezet. ''Het is niet de bedoeling dat het wiel op 21 plekken opnieuw wordt uitgevonden.’’

Zorgen
Ook lobbyt de overkoepelende organisatie voor aanpassing van de wetgeving, zodat waterschappen meer ruimte krijgen om zelf energie te produceren. Daarmee kunnen ze een deel van hun investeringen terugverdienen.

Wat alles gaat kosten en hoe dat betaald gaat worden, is nog niet duidelijk. Daarover waren op de vergadering ook wel de nodige zorgen, vertelt Lazaroms. ''Over de noodzaak van de maatregelen is geen discussie, maar het is wel duidelijk dat die de nodige investeringen en menskracht gaan vragen. Niemand heeft nog in beeld hoeveel dat precies zal zijn.’’

 

MEER INFORMATIE
Waterschappen ondersteunen Klimaatakkoord
Klimaatakkoord: ruimte om energie te produceren
Website Klimaatakkoord

 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.
@Wijnand VisserMet dank. Is aangepast.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het