secundair logo knw 1

Foto: Shttefan via Unsplash

Drinkwaterbedrijven leverden volgens de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) ook vorig jaar water van goede kwaliteit. Bij incidentele normoverschrijdingen hebben zij steeds meteen de juiste maatregelen genomen.

De toezichthouder komt in het rapport Drinkwaterkwaliteit 2022 met dezelfde constatering als in voorgaande jaarrapportages: het drinkwater voldeed bij 99,9 procent van de metingen aan de gestelde normen. De tien waterbedrijven leverden afgelopen jaar 1,117 miljard kubieke meter drinkwater.

De drinkwaterbedrijven controleren de kwaliteit volgens een wettelijk meetprogramma. In 2022 hebben zij gezamenlijk 559.933 metingen van wettelijke verplichte parameters uitgevoerd, na de laatste zuiveringsstap en in het distributienet.

Ruim 500 keer norm overschreden
In 502 gevallen voldeed het drinkwater niet aan de norm. De drinkwaterbedrijven reageerden volgens het ILT-rapport steeds direct op de juiste manier op geconstateerde normoverschrijdingen. Het aantal is lager dan in 2021, toen 747 keer een overschrijding werd gemeten.

In 2022 ging het 453 keer om indicatorparameters. Deze stoffen leveren geen direct gevaar op voor de volksgezondheid.

38 microbiologische normoverschrijdingen
De 49 overblijvende normoverschrijdingen hebben hoofdzakelijk een microbiologisch karakter: 38. Het betreft de groei van Legionella in de binneninstallaties (16) en verontreinigingen van Enterococcen en E.coli (22).

Dat wijst volgens het ILT-rapport op een verhoogd risico op de aanwezigheid van ziekteverwekkende bacteriën. De maatregelen van de drinkwaterbedrijven bestaan meestal uit het nemen van herhalingsmonsters, het geven van kookadvies aan getroffen klanten en het nemen van corrigerende maatregelen zoals spuien, spoelen en eventueel desinfecteren.

Soms chemische stoffen gemeten
Bij de 11 andere normoverschrijdingen gaat het om chemische stoffen. Zij kunnen gevolgen hebben voor de gezondheid, als iemand er lange tijd of in hoge mate aan is blootgesteld. De huidige norm voor per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS) is niet overschreden, meldt de ILT.

Ook voor het oppervlaktewater dat gebruikt wordt bij de bereiding van drinkwater, gelden wettelijke normen. Om drinkwater te blijven produceren uit oppervlaktewater waarbij sprake is van een overschrijding van een kwaliteitseis, is een ontheffing van de ILT nodig. Eind 2022 waren er vier ontheffingen van kracht bij één drinkwaterbedrijf, WML. Het ging om gewasbeschermingsmiddelen en metabolieten daarvan.

Klanttevredenheid goed te noemen
De Inspectie Leefomgeving en Transport heeft ook het rapport Prestatievergelijking drinkwaterbedrijven 2022 gepubliceerd. Bij de klanttevredenheid scoren de drinkwaterbedrijven gemiddeld tussen de 7,5 en 8,1. Dat is volgens de ILT goed te noemen.

Voldoende waterdruk is ook belangrijk voor klanten, aldus de toezichthouder. De druk in het distributienet ligt bij alle drinkwaterbedrijven ruim boven het minimum van 150 kilopascal. Er zijn wel verschillen wat betreft de druk in het distributienet, vooral als gevolg van verschillen in landschap. Zo is in heuvellandschap meer druk nodig dan in polderlandschap.

Meer investeren voor saneringsopgave
Nog een ander onderwerp. De afgelopen zes jaar is in de hele drinkwatersector gemiddeld 0,60 procent van het leidingnet per jaar gesaneerd. De waterbedrijven verwachten voor de komende tien jaar jaarlijks gemiddeld 0,74 procent van het leidingnet te moeten saneren.

Zij moeten dus meer investeren voor deze saneringsopgave. Als een drinkwaterbedrijf investeringen uitstelt of niet uitvoert, kan dat volgens de ILT leiden tot een risico voor de leveringszekerheid. 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.