Een deel van de Amsterdamse Ringdijk is van binnenuit versterkt met behulp van dijkstabilisatoren. Door deze techniek hoefde de dijk niet te worden verbreed. De innovatie is volledig gefinancierd door het Hoogwaterbeschermingsprogramma. Zulke innovaties zijn volgens dijkgraaf Gerhard van den Top van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht van groot belang bij de uitvoering van de omvangrijke dijkversterkingsoperatie.

In totaal zijn er 619 ankers geplaatst in de ondergrond van een kilometer lang stuk van de Ringdijk in het Amsterdamse stadsdeel Watergraafsmeer. Door deze versteviging voldoet de dijk aan de nieuwe veiligheidsnorm, waarbij de kans op een overstroming niet groter mag zijn dan één keer per tienduizend jaar. Het is voor de eerste keer dat de innovatieve techniek is toegepast bij een waterkerende dijk.

Project opgeleverd
Het project is vandaag officieel opgeleverd. De werkzaamheden hebben van oktober tot en met februari geduurd en zijn uitgevoerd door het bedrijf JLD Contracting, tevens bedenker van de dijkstabilisatoren. De opdracht ging uit van Waternet namens Waterschap Amstel, Gooi en Vecht.Gerhard van den Top       Gerhard van den Top

Dergelijke innovaties zijn zeer belangrijk, zegt Gerhard van den Top, dijkgraaf van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht. “Wij moeten in Nederland 1.100 kilometer aan dijken versterken tot 2028. Het gevaar bestaat dat de aandacht voornamelijk uitgaat naar het realiseren van deze enorme opgave. Daarom is mijn boodschap aan de Deltacommissaris en het Hoogwaterbeschermingsprogramma: ga vooral door met innoveren! De methode met de dijkstabilisatoren is een mooi voorbeeld van wat je daarmee kunt bereiken.”

Vernageling aan ondergrond
De ankers die bevestigd zijn aan een lange stang van kunststof basaltachtig materiaal, zijn geplaatst in de binnenwaartse talud van de Ringdijk. Hierdoor is de dijk vernageld aan de ondergrond. Met sensoren wordt de kracht in de dijk tweemaal per dag gemonitord. “De dijk dreigde in cirkelvorm af te schuiven”, licht Van den Top toe. “Door de ankers in de bodem wordt dat tegengehouden. Je kunt het zien als een soort dekplaat.”

De methode is vooral geschikt voor een stedelijke omgeving waar weinig ruimte voor verbreding van een dijk is, zegt Van den Top. “Het was voor de Ringdijk een betere oplossing dan klei of zand aanbrengen. Een groot voordeel is dat de dijk zijn huidige vorm heeft kunnen behouden. Ook kan het gebruik van deze techniek er in de toekomst voor zorgen dat de kosten van een dergelijke dijkversterking lager zijn.”

Van den Top vertelt dat tijdens het project nauw is samengewerkt met de buurt. “De aantasting van de omgeving en de overlast voor omwonenden zijn tot een minimum beperkt gebleven. Zo hoefden de bomen op de dijk niet te worden gerooid.”

Financiële bijdrage HWBP
De dijkstabilisator is ontwikkeld door JDL Contracting. Dit gebeurde met financiële ondersteuning van de Projectoverstijgende Verkenning (POV) Macrostabiliteit, dat onderdeel is van het landelijke Hoogwaterbeschermingsprogramma. Van den Top is stuurgroepvoorzitter van deze POV. “De innovatie is bedacht door een particuliere ondernemer en de overheid heeft zich daarbij aangesloten. Ook dat maakt het project bijzonder.” 

Van den Top wijst erop dat deze aanpak wel veel onzekerheden vooraf met zich meebracht. “De risico’s van bijvoorbeeld vertraging kon de ondernemer niet alleen dragen, maar ook voor het waterschap was het zaak om grenzen te bepalen. Daarom waren we aan de voorkant van het project meer tijd dan normaal kwijt aan het samen alles goed regelen. Het resultaat rechtvaardigt de inspanningen.”

 

MEER INFORMATIE
Waterschap AGV over project
Bericht over start dijkversterking
JLD over de techniek
Activiteiten van POV Macrostabiliteit

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het is mijn ervaring dat als je de dikke stengels onder een knoop op zeg 30 cm hoogte afknipt, de stengel opvult met paar procentige glyfosaat, alles in de directe omgeving aan plant mee gaat. Je dood dan via de wortel ipv het blad en er naast spuiten...
Heet water, electrocutie, afdekken, allemaal leuk, maar beperkt effectief en mega duur.
Over zulke grote hoeveelheden gif hebben we het nou ook weer niet......
De zeespiegelstijging is onder de 20 cm per eeuw.
Er is geen reden aan te nemen dat hier een versnelling in gaande is. Artikel lijkt iets verergering te suggereren. Dat lijkt dan dus niet zo.
Oprukkend zout blijft daarmee een belangrijk aandachtspunt, geen reden tot paniek.
Dries Buitenwerf Eindelijk, het d-woord viel
Watertekort: In Nederland is het de gewoonte om water altijd vanaf oppervlakte te infiltreren in de bodem, nu weten we als we altijd een richting door een filter gaan dat dit filter dichtslaat en we steeds minder water via deze route naar het diepere grondwater zullen stromen. Als we willen voorkomen dat het diepere zoete grondwater vervolgens door zeewater wordt aangevuld zullen we dus in Oost Nederland het grondwater van onderaf moeten aanvullen cq ipv 100 m boven afpomphoogte infiltreren op 100 m onder afpomp hoogte in moeten pompen. Water dat onder druk op deze diepte (boven het zoute grondwater) wordt toegevoerd zal geen verstopping creëren en zout water wegdrukken. De weg naar boven gaat heel traag omdat het water afhankelijk van de soortelijke massa verschillen meest horizontaal zal bewegen. Als er vervolgens 100 m hoger water wordt opgepompt, zal er minder zeewater naar binnen worden getrokken.
STELLING: We zijn veel te laat, lopen achter de feiten aan en de klimaatverandering komt echt op stoom. Waar halen we de mankracht vandaan om er wat aan te doen? Op naar Duitsland.
In een interessant artikel in The Guardian wordt het succes gedeeld van onder andere De Grensmaas:
https://www.theguardian.com/environment/2022/sep/20/dutch-rewilding-project-turns-back-the-clock-500-years-aoe
Wat opvalt is de lange termijn waarin dat project zich afspeelt: de planfase begon in 1990.
Nu zijn de grenzen van ons watersysteem bereikt. Maar niet alleen van het water systeem: de biodiversiteit staat onder druk, overal speelt milieuvervuiling: in de lucht, de bodem, het water en de het diepere grondwater. Er zit een grote energietransitie aan te komen en er wordt geroepen om een systeemverandering (het werkelijke probleem is onze engineerings-maatschappij). Daarnaast staan alle sectoren te spingen om mensen: de grenzen zijn bereik van wat in Nederland uitgevoerd kan worden.
Op de achtergrond speelt de exponentiele ontwikkeling van de klimaat verandering: hitte, droogte, extreme neerslag, stormen en extreem weer: ze worden heftiger, talrijker en duren langer. Zo komt ook onze voedselvoorziening (en die van de gehele wereld) onder druk.
Een hybride giga crisis dreigt: alles klapt in een keer om. Zoals een helder meertje in een keer troebel wordt, a la migraine aanval. https://www.delta.tudelft.nl/article/spinoza-winnaars-gaan-migraine-te-lijf
We wisten in 1972 - met het uitkomen van het rapport: Grenzen aan de Groei (MIT - Club van Rome) - dat het deze kant uit zou gaan. We zitten precies op het voorspelde scenario.
Dat betekent voor ons Deltalandje: houd sterk rekening met plan D.
Zowel voor mitigatie (bovenstrooms investeren en voorkomen) als voor de meerslaagse veiligheid liggen veel van de toekomst scenario's buiten Nederland... in Duitsland. Daar ligt een deel van onze onvoorkoombare toekomst.
Nederland kan geen zeespiegelstijging voorblijven. De Waddenzee verdrinkt bij meer dan 3mm/jr. Hoe graag we dat ook zouden willen. Dat beeld moet nu eens duidelijk worden. We zijn kwetsbaar, we blijven kwetsbaar en we worden steeds kwetsbaarder. En we hebben niet de menskracht om te 'dweilen'.
Dat betekent bv: stop de Zuid-plaspolder. Het geeft een compleet verkeerd beeld en een vals signaal van veiligheid.
https://www.waterforum.net/geen-land-ter-wereld-zou-onder-9-meter-nap-bouwen/
Voorkomen is beter dan niet te genezen: maar we zijn 50 jaar te laat om klimaatverandering te voorkomen. De klimaatverandering is een feit. Multi-stress de norm. Het gaat nu voor NEDERland om de vraag waarop we inzetten voor 2100: Ik stel: op naar hoger Nederland en richting Duitsland.
Plaatje: Eindhoven was vroeger een bloeiende badplaats - toneelstuk uit 1982 - toen was het gevoel van urgentie veel hoger dan nu.
https://theaterencyclopedie.nl/wiki/Eindhoven_was_vroeger_een_bloeiende_badplaats_-_Zuidelijk_Toneel_Globe_-_1982-02-06
Dit artikel presenteert resultaten gebaseerd op onderzoek dat van den Akker ruim vijf jaar geleden heeft gepubliceerd in Stromingen. Op zijn methodiek is destijds van diverse kanten inhoudelijke kritiek geleverd (Olsthoorn, 2014a,b,c; Leenen, 2014). Hieraan gaat hij nu volledig voorbij. Ook negeert hij dat zijn aanpak fysisch-wiskundig gezien aantoonbaar onjuist is (Zaadnoordijk, 2017) en ontkent hij het inzicht van de NHV-werkgroep Achtergrondverlaging (van Bakel e.a., 2017).

- Bakel, J. van, E. Querner, G. Rot, G. Schouten, N. Straathof, W. Vaarkamp, J.P. Witte, W.J. Zaadnoordijk (2017) Zicht op Achtergrondverlaging, rapport van de Werkgroep Achtergrondverlaging van de Nederlandse Hydrologische Vereniging, Wageningen, mei 2017.
- Leenen, H. (2014) Reactie op artikel "Tussen Theis en Hantush"van Cees van den Akker, Stromingen, 20, nummer 3, p.65-69.
- Olsthoorn, T. (2014a) De dynamica van de verlaging van Terwisscha of in vergelijkbare situaties, revisited, Stromingen, 20, nummer 1, p15-33.
- Olsthoorn, T. (2014b) Tussen De Glee en Dupuit, revisited, Stromingen, 20, nummer 1, p35-55.
- Olsthoorn, T. (2014c) De fysische onderbouwing van de overdrachtsfactor nader bekeken, Stromingen, 20, nummer 3, p.11-25
- Zaadnoordijk, W.J. (2017) Kanttekeningen bij gebruik van differentiaalvergelijking van v/d Akker, notitie 7 maart 2017, beschikbaar op: http://www.debakelsestroom.nl/kennisbank/attachment/memobijdiffvergvdakker_v4_opm-jvb-20-maart-2017/.

Willem Jan Zaadnoordijk, Flip Witte en Jan van Bakel

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!