0
0
0
s2smodern

Een deel van de Amsterdamse Ringdijk is van binnenuit versterkt met behulp van dijkstabilisatoren. Door deze techniek hoefde de dijk niet te worden verbreed. De innovatie is volledig gefinancierd door het Hoogwaterbeschermingsprogramma. Zulke innovaties zijn volgens dijkgraaf Gerhard van den Top van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht van groot belang bij de uitvoering van de omvangrijke dijkversterkingsoperatie.

In totaal zijn er 619 ankers geplaatst in de ondergrond van een kilometer lang stuk van de Ringdijk in het Amsterdamse stadsdeel Watergraafsmeer. Door deze versteviging voldoet de dijk aan de nieuwe veiligheidsnorm, waarbij de kans op een overstroming niet groter mag zijn dan één keer per tienduizend jaar. Het is voor de eerste keer dat de innovatieve techniek is toegepast bij een waterkerende dijk.

Project opgeleverd
Het project is vandaag officieel opgeleverd. De werkzaamheden hebben van oktober tot en met februari geduurd en zijn uitgevoerd door het bedrijf JLD Contracting, tevens bedenker van de dijkstabilisatoren. De opdracht ging uit van Waternet namens Waterschap Amstel, Gooi en Vecht.Gerhard van den Top       Gerhard van den Top

Dergelijke innovaties zijn zeer belangrijk, zegt Gerhard van den Top, dijkgraaf van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht. “Wij moeten in Nederland 1.100 kilometer aan dijken versterken tot 2028. Het gevaar bestaat dat de aandacht voornamelijk uitgaat naar het realiseren van deze enorme opgave. Daarom is mijn boodschap aan de Deltacommissaris en het Hoogwaterbeschermingsprogramma: ga vooral door met innoveren! De methode met de dijkstabilisatoren is een mooi voorbeeld van wat je daarmee kunt bereiken.”

Vernageling aan ondergrond
De ankers die bevestigd zijn aan een lange stang van kunststof basaltachtig materiaal, zijn geplaatst in de binnenwaartse talud van de Ringdijk. Hierdoor is de dijk vernageld aan de ondergrond. Met sensoren wordt de kracht in de dijk tweemaal per dag gemonitord. “De dijk dreigde in cirkelvorm af te schuiven”, licht Van den Top toe. “Door de ankers in de bodem wordt dat tegengehouden. Je kunt het zien als een soort dekplaat.”

De methode is vooral geschikt voor een stedelijke omgeving waar weinig ruimte voor verbreding van een dijk is, zegt Van den Top. “Het was voor de Ringdijk een betere oplossing dan klei of zand aanbrengen. Een groot voordeel is dat de dijk zijn huidige vorm heeft kunnen behouden. Ook kan het gebruik van deze techniek er in de toekomst voor zorgen dat de kosten van een dergelijke dijkversterking lager zijn.”

Van den Top vertelt dat tijdens het project nauw is samengewerkt met de buurt. “De aantasting van de omgeving en de overlast voor omwonenden zijn tot een minimum beperkt gebleven. Zo hoefden de bomen op de dijk niet te worden gerooid.”

Financiële bijdrage HWBP
De dijkstabilisator is ontwikkeld door JDL Contracting. Dit gebeurde met financiële ondersteuning van de Projectoverstijgende Verkenning (POV) Macrostabiliteit, dat onderdeel is van het landelijke Hoogwaterbeschermingsprogramma. Van den Top is stuurgroepvoorzitter van deze POV. “De innovatie is bedacht door een particuliere ondernemer en de overheid heeft zich daarbij aangesloten. Ook dat maakt het project bijzonder.” 

Van den Top wijst erop dat deze aanpak wel veel onzekerheden vooraf met zich meebracht. “De risico’s van bijvoorbeeld vertraging kon de ondernemer niet alleen dragen, maar ook voor het waterschap was het zaak om grenzen te bepalen. Daarom waren we aan de voorkant van het project meer tijd dan normaal kwijt aan het samen alles goed regelen. Het resultaat rechtvaardigt de inspanningen.”

 

MEER INFORMATIE
Waterschap AGV over project
Bericht over start dijkversterking
JLD over de techniek
Activiteiten van POV Macrostabiliteit

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Huishoudens moeten naar verhouding meer geld betalen voor de waterschapsbelasting dan bedrijven. Dat komt door de gestegen WOZ-waarde van woningen in de laatste jaren, terwijl bedrijfspanden nauwelijks in waarde zijn gestegen. Vereniging Eigen Huis vindt de verdeling niet eerlijk. Maar de Unie van Waterschappen wil nog niet meewerken aan een oplossing maar uitstellen tot "nadat het wetsvoorstel is vastgesteld in 2e en 1e Kamer". Zie:
https://www.h2owaternetwerk.nl/h2o-podium/opinie/aanpassing-waterschapsbelasting-pijnpunten-van-burgers-worden-doorgeschoven-naar-toekomst

.
Erg mooi plan, prachtige visie. De grootste verliespost (verdamping) aanpakken zou ik er nog aan toevoegen: verwijder soortenarme plantages van naaldhout, dat levert waterwinst op én meer biodiversiteit. De CO2-vastlegging gebeurt in de voedselrijkere wadi's twee keer zo efficiënt, dus dat ik ook weer winst.
Unie gevangen in eigen modellen.
De Unie van waterschappen is al bijna een jaar bezig om wat uit vinden welk model geldt voor een goede kostenverdeling. Een stuurgoep produceerde ingewikkelde modellen voor de al ingewikkelde huidige verdelingssystematiek. Met als resultaat dan een verdeling over vier categorieën: gebouwd, ongebouwd, ingezetenen en natuur. Met totaal ondoorzichtige grondslagen. Er bleven twee modellen over, uitgerekend van het huidige systeem dat al tien jaar niet goed werkt. In beide systemen passen niet alle waterschappen, helemaal niet als met plusvoorzieningen worden toegepast. Maar volgens mij zijn de waterschappen mans genoeg om zelf wel de verdeling over de categorieën maken met de eigen gebiedskenmerken, welke dat maar mogen zijn. Helemaal geen modellen. Een model beperkt alleen maar. Een gemeente bepaalt ook zelfstandig tarieven voor OZB, afvalstoffenheffing en rioolrecht. Schiermonnikoog met 700 inwoners ook. Kan een waterschap met 300.000- 1 miljoen inwoners zoiets niet? In het bestuur van het wetterskip zitten vaak voor een derde oud-wethouders en ex-raadleden. Die hebben dat jarenlang gedaan. Unie, hou op met het gieten van oude wijn in nieuwe zakken.
Een terechte oproep om voor goed waterbeheer te kijken naar de oorspronkelijke functies van bodem en ondergrond in de regulatie van water. Aanvullend op het overzicht van functies in het artikel kun je nog onderscheiden: de regeneratieve functie (recreatie, natuur, verbinding met natuurlijke elementen) en de ecologische dragerfunctie (natuur, biodiversiteit, huisvesting voor grotere dieren, microklimaten). Het landschap, gevormd door bodem en ondergrond, is een factor op zichzelf die mede beschouwd kan worden. Zo wordt de afweging voor klimaatadaptieve maatregelen verbreed en zullen de maatregelen duurzamer bijdragen aan de hele leefomgeving en al zijn bewoners.
Met veel aandacht en interesse heb ik uw uitvoerige artikel gelezen. Ik woon in aan de rand van Apeldoorn, nabij onze bossen. Het probleem "DROOGTE" is hier erg actueel. Veel publicaties in onze pers, veel reacties van vakmensen, bv van Jos Peters van Royal Haskoning DHV in de Stentor van 22 augustus 2020, of van Marjolein Koek van Natuurmonumenten, juli 2020, "noodwapen tegen droogte op de Veluwe". Als geograaf houdt het probleem "droogte" mij ook voortdurend bezig.
Voorstel van ecoloog Herman van Dam: Vervang het naaldbos door loofbos. Naaldbomen gebruiken het hele jaar door (!) water, loofbossen in de winter bijna niets. Dat moet op veel grotere schaal gebeuren. Uiteindelijk werden de naaldbomen destijds hier aangeplant om de steenkolenmijnen in Zuid Limburg van "stutpalen" te voorzien. Sindsdien maken de naaldbomen een veel te groot aandeel uit van de Veluwse bossen. Maar bijna geen mens in en om de Veluwe is op de hoogte van dat probleem of trekt zich daar iets van aan!!
Ik kijk uit naar uw reactie en uw voorstel hoe dit Naaldbomenprobleem op te lossen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.