0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Een stuk van de Ringdijk in Amsterdam wordt van binnenuit versterkt met dijkstabilisatoren. Bij deze innovatieve techniek wordt de dijk met ankers vernageld aan de ondergrond. Daardoor kan de Ringdijk zijn bestaande vorm behouden.

Het is voor de eerste keer dat de techniek wordt toegepast bij een waterkerende dijk. Er worden rond de zevenhonderd ankers geplaatst in een kilometer lang stuk van de Ringdijk aan de zuidkant van de Ringvaart. De dijk is hier wel hoog maar niet sterk genoeg om bescherming te bieden tegen extreem hoogwater. Het project vindt plaats in het Amsterdamse stadsdeel Watersgraafmeer.

Waternet is opdrachtgever namens Waterschap Amstel, Gooi en Vecht. De werkzaamheden worden uitgevoerd door JLD Contracting. Dit bedrijf heeft de dijkstabilisator ook ontwikkeld, in samenwerking met ingenieurs- en adviesbureau Antea Group, kennisinstituut Deltares en geologisch onderzoeksbureau Wiertsema & Partners. De innovatie wordt financieel ondersteund door de Projectoverstijgende Verkenning (POV) Macrostabiliteit, onderdeel van het Hoogwaterbeschermingsprogramma. Binnen de POV zoeken waterschappen, bedrijven en kennisinstellingen samen naar innovaties om dijkversterking beter, sneller en goedkoper te maken.

Dijkversterking maatwerk
“Hiermee hebben we er weer een techniek bij in onze gereedschapskist”, zegt Martin Schepers. Hij werkt bij Waterschap Rivierenland en is van daaruit programmamanager van de POV Macrostabiliteit. “Dijkversterking wordt steeds meer maatwerk. Bij elke dijk zoeken we naar de juiste oplossing. Dat kan in bepaalde gevallen de dijkstabilisator van JLD zijn. Deze techniek is vooral geschikt voor keringen met weinig ruimte eromheen en een niet te groot veiligheidstekort.”

De ankers worden geplaatst in het binnenwaartse talud van de Ringdijk. Van het stuk van een kilometer moet zeshonderdvijftig meter worden versterkt, vertelt Schepers. “Om de anderhalve meter wordt een anker in de ondergrond vernageld. Meestal in één rij maar op de zwakste plekken in twee rijen. Met klein materieel wordt eerst de toplaag afgegraven, waarna de ankers worden aangebracht met een ankermachine. Dit gebeurt op een relatief klein werkvak.”

Ankers in grond geprikt
Schepers legt uit hoe de techniek werkt. “Omdat de waterdruk aan de ene kant hoger is dan aan de andere kant, wil de dijk afschuiven. De machine prikt door het schuifvlak heen een gat in de grond en duwt tegelijkertijd het anker erin. Het anker heeft een achttien meter lange stang van kunststof basaltachtig materiaal. Aan de onderkant van het anker zit een schepje dat na plaatsing opentrekt. Het anker zit dan vast. Vervolgens schuift er een paneel overheen, dat met een grote schroef wordt aangedraaid.”

Deze flexibele constructie brengt spanning op de grond. “De grond rondom het anker gaat zich gedragen alsof er heel veel grond bovenop ligt. Daarom zal de grond niet meer wegglijden.” Door toepassing van de techniek hoeft de dijk niet verbreed of verhoogd te worden. Ook is het niet nodig om bomen te kappen, tot opluchting van de buurtbewoners. Schepers: “De bomen staan op een lijn waar normaal damwanden zouden worden geplaatst. Nu prikken we onder de bomen door.”

Sterkteberekeningen
De bedoeling is dat de werkzaamheden in ieder geval in februari 2019 zijn afgerond. Schepers denkt dat het sneller kan. “Op dit moment wordt één anker per half uur geplaatst. Met meer ervaring kan het tempo omhoog naar dertig tot veertig ankers per dag.” De POV Macrostabiliteit maakt tegelijkertijd sterkteberekeningen. “Die willen we in februari klaar hebben. We kunnen de sterkteberekeningen dan opnemen in technische publicaties.”

Schepers wil tot slot nog iets zeggen over de samenwerking bij het project in Amsterdam. “Het is belangrijk dat een mkb-bedrijf een innovatie wil ontwikkelen en een opdrachtgever de toepassing ervan mogelijk maakt. Waternet toont als formele opdrachtgever lef. Aan Waterschap Amstel, Gooi en Vecht wordt een veilige dijk geleverd, terwijl de POV en daarmee de andere waterschappen alle kennis ook krijgen.”

 

MEER INFORMATIE
Waternet over de dijkversterking
JLD over de techniek
Activiteiten van POV Macrostabiliteit

 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • This commment is unpublished.
    Fons Elders · 10 months ago
    De bewoners langs de Zuyderzeedijk van Hoorn tot Durgerdam (Zeevangzeedijk-Ijsselmeerdijk-Markermeerdijk- Markermeerdijken bij Alliantie [AMMD] ) willen dat het JLD-anker ook bij de Zuyderzeedijk wordt toegepast. De dijk is volgens Deltares ruim 75% sterker dan de oude berekeningen HHNK/AMMD. We gaan in beroep bij de Raad van State!
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De stelling dat de gemiddelde waterschapslasten met 3,6% stijgen als gevolg van extra investeringen in de gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan, wordt niet onderbouwd. Een waterschap met een begroting van 100 miljoen zou dan een extra klimaatoroject uitvoeren van 3,6 mln euro? Een goede journalist gaat dat natuurlijk checken, toch??
De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het