secundair logo knw 1

Afgelopen 3 december is onze zeer gewaardeerde bedrijfstakcollega Erik Koreman overleden. Wij herinneren hem als deskundig, gedreven en gepassioneerd.

Erik Koreman 180 vk zw Erik Koreman Erik studeerde af op afvalwater als Civiel Engineer aan de TU Delft in 1983. Na een korte periode verdiepend onderzoek aan de TU Delft, startte hij zijn carrière bij kennisonderneming KWR. Hier werd hij al snel expert op het gebied van coagulatieprocessen en slib karakteristieken.

Alle grote oppervlaktewaterzuiveringen in Nederland zijn eerdere jaren onderzocht door Erik. Zo was hij van 2007 tot 2012 werkzaam bij Noord-Hollands drinkwaterbedrijf en natuurbeheerder PWN waar hij veel onderzoek heeft verricht alsook optimalisatie aan het waterwinstation Prinses Juliana. Ook stond Erik aan de wieg van de conceptuele ontwikkeling en uiteindelijke realisatie van het ionenwisselingsproces dat bij PWN wordt toegepast.

Wij missen in Erik een collega en grote vraagbaak op het gebied van conventionele processen en ook als de persoon die de verbinding kon maken tussen drinkwater, afvalwater en reststromen. Ook missen wij zeker zijn gedegen, altijd onderbouwde en inhoudelijke werkadviezen. Erik was een autoriteit op zijn vakgebied. 

Erik zat nog boordevol onderzoek ideeën en had veel passie voor het maken van muziek. 

Hij is 61 jaar geworden.

Bram Martijn

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.