0
0
0
s2sdefault

De bouw van grootschalige windparken op zee verandert niet alleen de wind maar ook de zee zelf. Dat blijkt uit een verkennend onderzoek van Deltares in opdracht van Rijkswaterstaat.

Op dit moment zijn de effecten van windparken op de Noordzee gezien de schaalgrootte nog klein, maar bij opschaling kan dit voor allerlei processen vergaande gevolgen hebben, menen de onderzoekers.

''Met dit onderzoek laten we voor de eerste keer integraal zien wat mogelijk indirecte effecten zijn op het ecosysteem als we veel meer windparken op zee aanleggen’’, aldus Luca van Duren, specialist mariene ecologie bij kennisinstituut Deltares. Het gaat dan om de gevolgen voor vissen, vogels, zeezoogdieren en uiteindelijk ook mensen.

De verkenning, die deel uitmaakt van het meerjarig Wind op Zee Programma (WOZEP) van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat, is gebaseerd op literatuurstudie (data en modellen) en inzichten van experts. Deltares werkte hiervoor samen met het KNMI, Whiffle en Wageningen Marine Research.

Gelaagdheid
Aangetoond wordt dat de windsnelheid nabij het zeeoppervlak nu al wordt beïnvloed, niet alleen binnen de windparken maar ook tientallen kilometers benedenwinds. Dat geldt tevens voor de golfhoogte, troebelheid en gelaagdheid van het water en veranderingen in de dynamiek van de getijden.

Als er veel windparken zijn, nemen de gemiddelde windsnelheden en daarmee de golfhoogtes af. Anderzijds zorgen de palen van de turbines voor veel menging van de waterkolom. Beide processen hebben invloed op de opwerveling van slib en dus op doorzicht. Dat kan de algengroei, de basis van al het leven in zee, beïnvloeden.

Minder gelaagdheid – in temperatuur en zoutgehalte – in de waterkolom betekent ook dat voedsel anders verdeeld wordt in het water. Sommige diersoorten kunnen hiervan profiteren, voor andere soorten blijft er minder over.

Scenario’s
Daarnaast vormen de palen en de steenbestorting een ander soort habitat dan de zandige Noordzeebodem. Ook dit kan een verandering in aantallen en soorten dieren teweegbrengen.

In Duitsland zijn deze effecten al aangetoond. Onbekend is nog bij welke schaal dit in de Noordzee voor veranderingen gaat zorgen.

''Dit onderzoek is een eerste stap. We moeten samen met omliggende landen verder onderzoeken wat de gevolgen zijn van de verschillende scenario’s voor windparken in de zuidelijke Noordzee’’, stelt Van Duren. ''Dan kunnen we slimme keuzes maken. We hebben tenslotte maar één Noordzee.’’

 

MEER INFORMATIE
Nieuwsbericht Deltares + link naar rapport
Website over windenergie op zee

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.