secundair logo knw 1

De grenzen van het water- en bodemsysteem van de Heuvelrug, het Gooi en de Vechtstreek zijn in zicht. Zeven partijen uit het gebied, waaronder het waterschap en de drinkwaterbedrijven, hebben daarom de handen ineengeslagen en als eerste een onderzoek uitgevoerd naar ‘oplossingsrichtingen’.

De rode draad is dat ‘water en bodem’ weer leidend moeten worden, zoals ook het demissionaire kabinet wil. De problemen in de regio zijn zeker niet uniek, beseffen de partijen, maar ze zijn wel groot.

Dat blijkt bijvoorbeeld als in droge perioden water uit het Markermeer moet worden ingelaten om het Naardermeer en de Vechtplassen aan te vullen ten behoeve van de natuur en de landbouw. "In Gooi en Vechtstreek worden de effecten van klimaatverandering en deze ‘mismatch’ steeds meer merkbaar", aldus het document.

Het zogenoemde ‘ontwerpend onderzoek’ is de eerste stap in een samenwerking tussen zeven partijen die de urgentie voelen. Dat zijn: Regio Gooi en Vechtstreek, Waterschap Amstel, Gooi en Vecht, PWN, Vitens, Waternet, de provincie Noord-Holland en de Metropoolregio Amsterdam (MRA). Zij voerden het onderzoek uit samen met H+N+S Landschapsarchitecten en HydroLogic.

Landgebruik
Met de combinatie van de landschappelijke aanpassingen vanuit het ‘maakbaarheidsdenken’, de effecten van de klimaatverandering, de afname van biodiversiteit, de bodemdaling en de verstedelijking zijn de grenzen van het water- en bodemsysteem bereikt, zo luidt de analyse. "Het landgebruik en de bijbehorende inrichting volgen vaak niet de opbouw van de ondergrond en het natuurlijke watersysteem."

Dat moet anders en daarvoor legt dit onderzoek de basis. Een allesomvattende oplossing biedt dat niet, aldus de partijen, wel een duidelijke koers. En die is dat het gebied minder afhankelijk moet worden van het water uit de rivieren en meren, zoals het Amsterdam-Rijnkanaal en het IJmeer (het zogenaamde hoofdwatersysteem), en dat de inrichting en het landgebruik beter afgestemd moeten worden op de natuurlijke eigenschappen van het bodem- en watersysteem.

Grondwaterbuffer
Daarvoor worden een aantal ‘oplossingsrichtingen’ genoemd, zoals het vergroten van de ondergrondse grondwaterbuffer, meer flexibiliteit van het grond- en oppervlaktewaterpeil en het stimuleren van veengroei voor CO2-opslag en nieuwe natuur. Het is de bedoeling dat die de komende jaren verder onderzocht worden.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker. 
Interessant artikel. Waar ik naar benieuwd ben is hoe de kankerverwekkende en agressieve kant van ozon op materialen wordt opgevangen, want dat is wel een risico bij deze manier van werken.