0
0
0
s2smodern

De watersector kan een voortrekkersrol spelen in de overgang naar een circulaire economie. De zichtbaarheid van water is hierin een sleutelfactor, zegt Jos Boere, adjunct-directeur van onderzoeksinstituut KWR.

Binnen de watersector wordt al veel gedaan aan het hergebruik van grondstoffen en het besparen of zelfs opwekken van energie. “Bij de centrale ontharding van drinkwater bijvoorbeeld ontstaan kalkkorrels die we vervolgens aan de (glas)industrie leveren”, zegt Jos Boere. Hij is bij KWR manager van de kennisgroep Watersystemen en Technologie.

Bij alle mogelijkheden moet echter vooropstaan dat er geen enkele concessie wordt gedaan aan de veiligheid van (drink)water. Die boodschap bracht KWR-directeur Wim van Vierssen onlangs tijdens een lezing op de vijftigste Essener Tagung in Duitsland. Hij noemde een aantal circulaire technieken die nu al worden gebruikt en breder kunnen worden ingezet, van het gescheiden afvoeren van hemelwater en het gebruik van ‘waterarme’ toiletten in huishoudens tot een energieleverende rioolwaterzuivering.

“Veel energieverbruik is gekoppeld aan water, zowel bij particulieren als in bijvoorbeeld de industrie”, licht Boere toe. “Zo lenen nieuwe watertechnologieën zich heel goed voor energiebesparing. Denk aan warmteterugwinning uit het water dat in het doucheputje verdwijnt.” Dit voorbeeld toont meteen ook de grote zichtbaarheid van de watersector. Boere: “Wat doet de industriële sector aan circulaire processen en hergebruik van grondstoffen? Als burger zie je dat niet. Water daarentegen ziet iedereen, om te beginnen dichtbij huis. Wat er gebeurt in de watersector, heeft daardoor grote effecten.”

Enerzijds geeft die zichtbaarheid de watersector extra verantwoordelijkheid om meters te maken op het gebied van duurzaamheid en circulair gebruik van grondstoffen. Anderzijds waarschuwt Boere voor té drastische veranderingen. “Van de stedelijke drinkwaterketen zoals we die nu hebben, wordt wel gezegd dat het de beste ingreep ooit is geweest voor de volksgezondheid. Vóór we die waterketen hadden, waren er vele malen meer (infectie)ziektes. Bij alles wat we ontwikkelen en toepassen, moeten we steeds bedenken dat we op geen enkele manier aan die verworvenheid tornen. Dat klinkt logisch en niemand zal het bestrijden, maar het zal je verbazen hoe er zelfs onder professionals in de watersector, soms nog te makkelijk wordt gedacht over de gezondheidsaspecten van water.”

Verder moeten we goed letten op gebruiksgemak, leveringszekerheid en kosten/baten bij nieuwe (circulaire) technieken, benadrukt Boere. “Als je omwille van de duurzaamheid moet inleveren op gebruiksgemak, haken mensen snel af.”

Hoe circulair watergebruik er uiteindelijk uitziet, zal per situatie en locatie verschillen, bijvoorbeeld omdat de ene toepassing meer ruimte vraagt dan de andere. “Op de ene plek zijn hergebruiksystemen dicht bij huis een goede oplossing. Op andere plaatsen kan het juist efficiënter zijn om water toch vanuit centrale punten te blijven leveren en zuiveren. De grote puzzel van mogelijkheden en randvoorwaarden moet in iedere situatie opnieuw worden gemaakt.”

Klik hier voor meer informatie

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.