secundair logo knw 1

Het kunstwerk trok vorig jaar in Brugge veel bekijks I foto: StudioKCA

In het centrum van Utrecht is een half jaar lang een grote plastic walvis te bekijken. Dit kunstwerk is gemaakt van zwerfafval dat uit oceanen is aangespoeld, zoals flessen, jerrycans en gedumpte apparaten.

De sculptuur in de vorm van een vinvis is eerder deze week opgebouwd in de Catharijnesingel voor muziekcentrum TivoliVredenburg. Hier komen elke dag zo’n 38 duizend mensen langs. Het gaat om het kunstwerk Skyscraper van het Amerikaanse architecten- en ontwerpbureau StudioKCA, dat vorig jaar voor het eerst in Brugge te zien was.

De constructie is elf meter hoog, negen meter breed en vijf ton zwaar en daarmee net een echte walvis. Het kunstwerk is naar de Domstad gehaald op initiatief van Marleen van Rijswick, hoogleraar Europees en nationaal waterrecht van de Universiteit Utrecht. De bedoeling is om hiermee de schijnwerper te zetten op het probleem van de plastic soep in zee. Het plastic in de sculptuur komt uit de Grote en Atlantische Oceaan. De makers verzamelden blauw en wit plastic afval aan de kusten van Hawaii, New York en Zeebrugge.

De walvis past volgens Van Rijswick mooi binnen het onderzoek van de Universiteit Utrecht naar een duurzaam beheer van zeeën en rivieren. Er wordt een publieksprogramma met verschillende evenementen en lezingen georganiseerd. De walvis gaat na zes maanden weer op reis. Na Utrecht zal het kunstwerk in Parijs en Japan te bezichtigen zijn.

 

MEER INFORMATIE
Universiteit Utrecht over de plastic walvis
Video StudioKCA over maken van Skyscraper
Onderzoek The Ocean Cleanup naar plastic vervuiling

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik geloof helemaal niets van dit doem verhaal. Zijn er nu al gebieden in de waddenzee die errst droog kwamen te liggen en nu niet meer? Zijn de oppervlaktes wadden tegen de eilenden en de vaste kustlijnen kleiner bij eb! Ik zie en hoor daar niets van! Wat ik wel hoor is dat de vaargeulen zeer snel verzanden en dat er 24 uur gebaggerd moet worden om te kunnen blijven varen.bwaar komt dat zand vandaan………..precies ! Dat is een continu proces en dat stopt niet door zeespiegel stijging. Dus maak je niet zo druk om de sterke natuur!
Wat een apart artikeltje Emile...  nitraat is niet organisch en liever stop ik wat zuurstof in infiltratiewater wanneer ik organische stoffen wil reduceren dan nitraat, dat immers het giftige nitriet kan vormen... de relatie met verbreding van irrigatiemogelijkheden met de aardappelteelt mort je nog maar eens uitleggen.. is toch iets heel anders? Joost
Hoi Marjolijn, bedankt voor je artikel. Het is duidelijk dat waterbeheer complex en uitdagend is, vooral nu klimaatverandering en hoger verbruik hun tol eisen. Gebieden zoals Zuid-Frankrijk en Catalonië staan niet op zichzelf met strenge restricties voor watergebruik.
Een interessant gegeven is dat 80% van ons drinkwater thuis wordt verbruikt. Daar ligt een enorme uitdaging, maar ook een kans om echt verschil te maken. Door slimmer om te gaan met de distributie van water, kunnen we helpen om het verbruik te verminderen zonder dat we daar veel van merken. Dit zou niet alleen helpen om onze waterbronnen te sparen, maar ook de druk op het systeem tijdens droge perioden verlagen.
Dit gaat verder dan alleen maar korter douchen; het gaat om een bewuste verandering in ons dagelijks leven om ervoor te zorgen dat er genoeg water is voor iedereen. Iemand iets gunnen. Beginnen met het nadenken over de oplossingen menukaart ook met water zoals we dat met energie doen - waar kunnen we besparen, hoe kunnen we efficiënter zijn, en hoe kunnen we ons aanpassen aan nieuwe omstandigheden?
Er is geen eenduidige oplossing voor het probleem, en additionele productie levert ons op langere termijn niets op. Misschien is het tijd om deze uitdaging aan te gaan en te kijken naar hoe we thuis ons watergebruik kunnen optimaliseren. 
Op dit moment (24 april 2024) na maandenlange neerslag is alles weer goedgekomen met hoog grondwater. De natuur hersteld zichzelf! Laat je niet beetnemen.
Afbreekbaarheid moet in de toekomst als eerste beoordelingsparameter voor toelating van stoffen worden ingevoerd. Er ontstaan anders onomkeerbare problemen in de toekomst.