secundair logo knw 1

Zelf de GPS-tracker maken

Onderzoekers en studenten van de TU Delft verzamelen deze week op een praktische manier gegevens over de stroming van de Irrawaddy in Myanmar. De riviersnelheid wordt onderzocht met behulp van vijftien zelfgemaakte GPS-trackers en vierhonderd drijvende ballonnen met fietslampjes.

De Irrawaddy of Ayeyarwady is met ruim 2.170 kilometer de grootste rivier in het Zuidoost-Aziatische land. De variaties in de stroomsnelheid zijn nog amper onderzocht. De metingen die deze week in het middenstuk in de buurt van Mandalay worden gehouden, doen hier wat aan. Het onderzoek gebeurt op een laagdrempelige manier, vertelt onderzoeker Thom Bogaard van de TU Delft vanuit Myanmar. “We gaan met eenvoudige en betaalbare middelen na hoe de rivier nu bij laagwater stroomt. Onze collega’s in Myanmar kunnen dit onderzoek later zelf gemakkelijk herhalen en dan ook de stroomsnelheid bij hoogwater bepalen. Daarnaast meten we de kwaliteit van het water.”

De Delftse onderzoekers laten op drie locaties vijftien low cost, high tech GPS-trackers te water. “Deze trackers zijn bevestigd aan vlotjes van hout en piepschuim”, zegt Bogaard. “Ons team heeft deze constructies gebouwd met gebruik van lokale kennis. De trackers slaan elke minuut hun positie op een SD-kaart op en geven elk kwartier door waar ze zich in de rivier bevinden. Ook volgen wij de stroming met vierhonderd low tech drijvers. We hebben daarvoor fietslampjes van de Hema in ballonnen gestopt. Deze ballonnen hangen boven kokosnoten. We laten de drijvers op verschillende plekken in de Irrawaddy los.”

De metingen beginnen morgen (31 januari) en duren drie à vier dagen. Het onderzoeksteam houdt de trackers en ballonnen gedurende enkele honderden kilometers met een boot in de gaten. Tevens wordt hun doorkomst om de 50 tot 70 kilometer vanaf een brug met de hand geteld. Bogaard: “Dat levert nuttige gegevens op voor Inland Water Transport, zeg maar Rijkswaterstaat van Myanmar. Ook is de informatie belangrijk voor het opzetten van een waterkwaliteitssysteem. Dat werkt alleen goed in combinatie met een numeriek model met dit soort gegevens.”

Bogaard wijst op het experimentele karakter van het project. “Niet eerder is de snelheid van een rivier op zo’n uitgebreide manier gemeten. Dat maakt het een spannend experiment.” Het project past volgens Bogaard goed in de samenwerking tussen de faculteit Civil Engineering & Geosciences van de TU Delft en enkele universiteiten en overheidsorganisaties in Myanmar. “Een aantal van hun studenten promoveert bij ons. De samenwerking werkt twee kanten op. We leren echt van elkaar.” De Irrawaddy is een mooi onderzoeksobject, besluit Bogaard. “Het is een van de meest natuurlijke rivieren van de wereld. Geweldig om te bestuderen.”

Meer informatie over de onderzoeksprojecten van de TU Delft in Myanmar. Beelden van het project worden deze week geplaatst op het Instagramaccount van de TU Delft.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik zal nader onderzoek doen naar de feitelijke cijfers die hierbij horen Dit weet ik wel dat mn veelal graslanden die grenzen aan Natura-2000 gebieden vrijwel 100% vrij zijn van toepassing chemische gewasbeschermingsmiddelen. Deze ondernemers moeten zoiets via loonwerkers laten uitvoeren en dat zijn relatief hoge kosten EN zij hebben weinig problemen met wat kruiden in get gras. Uitgezonderd wel daar waar distelvelden jaren zijn gekweekt door onzorgvuldig natuurbeheer!
Goed dat er naar de toelatingseisen voor individuele middelen wordt gekeken, maar realiseer je dat de giftigheid in het water veroorzaakt wordt door de cocktail aan middelen. Voor het waterleven zijn het naast de bestrijdingsmiddelen ook de PAK's, zware metalen en ammoniak die schade aanrichten. Gezamenlijk zijn ze er voor verantwoordelijk dat meer dan een derde van de Nederlandse oppervlaktewateren zo giftig is dat de biologische doelen niet gehaald kunnen worden. En dan zijn er nog de 'nieuwe stoffen' die vanwege persistentie en specifieke gevaren voor de mens en het milieu schadelijk zijn.
@Bertha AntonissenDat lijkt me uitgesloten. Die bufferstroken zijn Europees voorgeschreven en dienen ook ter voorkoming van afspoeling meststoffen naar het oppervlaktewater. Overschrijding van de nitraatnorm voor KRW-wateren is voor zo ver ik weet de veruit grootste / meest algemene oorzaak van het niet halen van de KRW-normen voor de KRW-wateren. 
Mooi initiatief! We hebben nog 2,5 jaar.....
Doekjes niet meer produceren. De mensen luisteren toch niet . In de Vinex- wijken was en is dit een groot probleem.