0
0
0
s2sdefault

Samen met de European Space Agency (ESA) en wetenschappers uit verschillende Europese landen onderzoekt Deltares of plastic afval in de oceaan met satellieten gevolgd kan worden. Dat levert informatie op die helpt om het probleem aan te pakken, zegt stromingsdeskundige Anton de Fockert van Deltares.

2110 Anton de FockertAnton de FockertIn het Atlantic Basin van kennisinstituut Deltares in Delft zijn de instrumenten die op de ESA-satellieten zitten de afgelopen twee weken getest. Die worden nu ingezet om bijvoorbeeld de waterstanden en het chlorofylgehalte te meten, maar zien plastics over het hoofd. "Daar schijnen ze met hun radar dwars doorheen", legt De Fockert uit.

Wat ze wel kunnen, is de verstoring in de golven meten die door de plastics worden veroorzaakt. Voor het onderzoek bootst Deltares in het 650 vierkante meter grote bassin daarom oceaangolven – met plastics erin - na, zodat de instrumenten hier uitgeprobeerd kunnen worden.

De Fockert: "Wij zorgen dat de condities realistisch zijn. Onderzoekers uit onder andere Spanje, Portugal en Schotland testen of hun instrumenten aanpassing behoeven en met welke frequenties ze de plastics het best kunnen detecteren."

Gerichte maatregelen
Volgens de Plastic Soup Foundation belandt jaarlijks tussen de 5 en 13 miljoen plastic in de oceanen. Door deze plastics met een satelliet vanuit de hoogte te volgen, is over een veel grotere oppervlakte te zien waar ze vandaan komen en waar ze naartoe gaan, aldus de stromingsexpert. "Dat is op deze schaal niet met andere meetmethodes te doen."

Die informatie is belangrijk om gerichte beleidsmaatregelen te kunnen nemen en vervolgens te kunnen constateren of die effect hebben, stelt hij. Deltares wil deze data via het digitale platform Blue Earth straks met iedereen delen, zoals het nu ook al doet met satellietdata over kusten en golven.

Modellen
De komende maanden gebruiken de onderzoekers om de inmiddels verzamelde data te analyseren. In januari volgen opnieuw twee testweken. Dan moet duidelijk worden of de plastics met de huidige satellieten gevolgd kunnen worden of dat er eventueel nieuwe gebouwd moeten worden

"Plastic is overal: in rivieren, in zeeën, in oceanen", zegt De Fockert. "Maar waar precies, daar hebben we nog weinig zicht op. ESA wil met zijn satellieten bijdragen aan de oplossing van het plasticprobleem. Ook al levert deze methode niet het complete antwoord, in elk geval wel veel meer informatie. En daarmee kunnen wij onze modellen en onze voorspellingen weer verbeteren."

 

MEER INFORMATIE
Nieuwsbericht Deltares
H2O-bericht: Platform Blue Earth Data maakt mondiale waterdata toegankelijk

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.