AquaMinerals zette in 2021 ruim 326.000 ton reststoffen af, een stijging van 27.000 ton (9 procent). De sterkste groei zit in de reststoffen van waterschappen. Er zijn nu vijf waterschappen aandeelhouder, in 2021 kwam er één bij: Zuiderzeeland trad op 1 oktober 2021 toe tot de afzetorganisatie.

De omzet steeg in 2021 sterk naar bijna € 17,3 miljoen. De verkoopwaarde bedroeg € 3.989.000. Dat is € 243.000 ofwel 6,5 procent meer dan in 2020, aldus het jaarbericht van de afzetorganisatie, waarin veel aandacht is voor energie. 

Op alle fronten was er groei te zien in de afzet. Nieuw in het portfolio is zeefgoed, waarvan voor het eerst een flink volume werd afgezet. “Dit zeefgoed wordt door GMB samen met zuiveringsslib biologisch gedroogd en ingezet als biobrandstof.”

Uit een overzicht blijkt dat het gaat om 4.337 ton zeefgoed. Dat volume is nog bescheiden vergeleken met de in volume belangrijkste reststof, de calcietkorrels. Daarvan werd vorig jaar in totaal 89.713 ton afgezet. Dat volume is nagenoeg gelijk aan dat van 2020. De korrels, reststof van de drinkwaterbedrijven, vinden hun weg in tal van toepassingen, van diervoeding tot tapijt en van beton tot glas.

Vorig jaar kreeg AquaMinerals het ‘Cradle to Cradle GOLD certificaat’ voor de calcietkorrels. “Cradle to Cradle is wereldwijd dé standaard voor producten met een positieve impact op mens en planeet.”

Feed en Food
En ook slaagde de afzetorganisatie erin om levering van de korrels aan de voedingsindustrie mogelijk te maken. “Dergelijke hoogwaardige toepassingen leek jaren geleden een utopie”, aldus het jaarbericht. De toepassing in food is nu wel mogelijk omdat het ISO 22000 ­certificaat voor de foodsector is verkregen.

In samenwerking met Van Zutven Feed Processing in Veghel worden de korrels vermalen tot fijn calciumcarbonaat dat in de voedingsindustrie (feed en food) kan worden afgezet. “Voor zover bij ons bekend is dit de eerste keer ter wereld dat een reststof uit de drinkwaterproductie deze certificering ontving.”

De calcietkorrels gelden als een van de klimaatpositieve stoffen die AquaMinerals afzet. Waterijzer, filtergrind, struviet, zeefgoed en vet hebben eveneens een negatieve voetafdruk, aldus het jaarbericht. “De grootste klimaatwinst per ton zit in het opwerken van vet en zeefgoed en de inzet als biobrandstof, het gebruik van struviet als meststof en het gebruik van steekvast waterijzer als zwavelbinder.”

Klimmaatwinst per stof 900 loep De grootte van de bol geeft voor elke stof aan wat de klimaatimpact of klimaatwinst is. Op de verticale as zijn de stoffen gerangschikt naar klimaatimpact per ton. Alles onder de streep is klimaatpositief. Transport en verbranding van roostergoed heeft per ton de grootste milieu­impact. De grootste klimaatwinst per ton zit in het opwerken van vet en zeefgoed en de inzet als biobrandstof, het gebruik van struviet als meststof en het gebruik van steekvast waterijzer als zwavelbinder. Op de horizontale as zijn de stoffen gerangschikt naar volume | Bron Jaarbericht 2021

Klimaatpostief
AquaMinerals streeft ernaar om álle reststoffen klimaatpositief te krijgen. Om die doelstelling te realiseren moet de afzetorganisatie onder meer de milieu-impact van het transport verminderen. Daar zet ze ook op in door ‘door efficiënt te plannen, het gebruik van depots te verminderen, gebruik te maken van scheepstransport over grote afstanden 
en te kiezen voor transporteurs met een duurzaam wagenpark’.

Ook wil ze schoner transport door bij de aanbesteding te kiezen voor transportbedrijven die vrachtwagens laten rijden op blauwe diesel (Hydrotreated Vegetable Oil) die wordt gemaakt van plantaardige afvalolie en andere duurzame en hernieuwbare grondstoffen. “Begin 2021 is het transport van steekvast waterijzer en coagulatie slib deels opnieuw aanbesteed met als resultaat dat er nu op HVO, blauwe diesel, wordt gereden. Dat betekent 85 procent minder fossiele CO2 uitstoot”, aldus het jaarbericht.

Buitenlandse partijen
AquaMinerals zal de komende tijd meer gaan samenwerken met buitenlandse partijen, zo wordt aangekondigd. “Dit zal altijd betrekking hebben op reststoffen van de publieke watersector en voornamelijk plaatsvinden in Noordwest Europa.” Met deze expansie kan de afzetorganisatie enerzijds afzet vinden in opkomende markten, maar ook andere regio’s helpen stappen te zetten in de circulaire economie.

De noodzaak om in te zetten op circulariteit en zelfvoorzienendheid is urgenter dan ooit, stelt Guïljo van Nuland, voorzitter van de Raad van Commissarissen, onder verwijzing naar de klimaatproblemen, de pandemie en de oorlog in Oekraïne. Een en ander maakt nog duidelijker hoe afhankelijk en daarmee kwetsbaar we zijn geworden van het buitenland voor onze grondstoffenvoorziening, aldus Van Nuland. “Het is meer dan ooit nodig om lokale en circulaire mogelijkheden te benutten; energie en grondstoffen liggen daarbij steeds meer in elkaars verlengde.”


NIEUWE TOEPASSINGEN
AquaMinerals doet veel onderzoek naar nieuwe toepassingen. Enkele voorbeelden uit het jaarbericht:

  • Samen met onderzoekinstituut KWR en Metalot (spin-off van TU Eindhoven) is AquaMinerals een onderzoek gestart naar de toepassing van waterijzer als brandstof.
  • Ook loopt er onderzoek om uit waterijzer nieuw coagulant te produceren. De afrondingsproef is gepland in 2022 op locatie RWZI Bath.
  • AquaMinerals verkent de mogelijkheden om gedroogd zuiveringsslib toe te passen als biobrandstof. Vorig jaar zag de organisatie ‘interessante mogelijkheden’. In 2022 wordt dit verder onderzocht.
  • Een nieuwe reststroom voor de waterschappen is koolstofdioxide (CO2). AquaMinerals verkent hoe groene CO2 weer kan worden ingezet binnen de waterketen. Voorts wordt onderzocht hoe CO2 kan worden vastgelegd in producten, om zo negatieve CO2-emissies te creëren.
  • Ook wordt de productie van ijzerpellets uit waterijzer onderzocht. De aandacht richt zich op de ontwikkeling van een stevigere korrel die nog voldoende absorbeert. De pellets zullen bovendien ‘geen organisch materiaal en mangaan meer afgeven, waardoor ze ook geschikt worden om arseen te verwijderen in de drinkwaterproductie’.
  • Samen met partners worden nieuwe technieken ontwikkeld voor toepassing van poederkoolslib. Dat is ‘een van de moeilijkste reststoffen om af te zetten’, omdat zich in poederkool veel stoffen ophopen. “Die concentratie aan schadelijke stoffen is erg klein, maar nieuwe wet-, en regelgeving zoals voor PFAS maakt het steeds lastiger om deze stof nuttig toe te passen.” Met de nieuwe technieken is het al gelukt om PFAS in poederkoolslib voor 80 procent af te breken, aldus het jaarbericht.

 

LEES OOK:
H2O Actueel: AquaMinerals kan terugzien op een goed jaar (jaarbericht 2020)

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Zijn waterschappen nog wel van deze tijd?
Interessant artikel van Stephan Kuks over de toekomst van de waterschappen. Zelf vraag ik mij af of de waterschappen wel in staat zijn om antwoord te geven op de grote maatschappelijke vragen, die ook hij noemt. Hij zegt: "Nu wordt het tijd dat waterschappen duidelijk maken dat er vanuit water en bodem grenzen zijn, en dat de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van Nederland hierop moeten worden aangepast.” Dat lijkt op het oog een logische uitspraak, maar de grote vraag is of het huidige waterschap deze vraag wel inhoud kan geven. En niet vanwege dat het waterschap niet deskundig zou zijn, maar meer vanwege de samenstelling van het bestuur en dat het mandaat op de genoemde onderwerpen zeer beperkt is.
En natuurlijk, prachtig als Kuks vindt dat de waterschappen duidelijk stelling moeten nemen in het maatschappelijk debat over de toekomst van ons land, maar welke stelling dan? Het belang van de boeren? Het belang van de natuur? Het belang van woningbouw? Deze discussie hoort in eerste instantie thuis op het allerhoogste politieke niveau. Daar heeft men het de afgelopen decennia lelijk laten liggen, maar dat betekent niet dat nu het waterschap aan bod is. En natuurlijk voor het waterbeheer zijn de waterschappen de ogen en de oren van de samenleving. De waterschappen zijn bij uitstek degenen die van onderop knelpunten en ideeën kunnen aandragen om het beleid op provinciaal en nationaal niveau effectief vorm te geven. Maar ik moet er niet aan denken dat de waterschappen dat in die breedheid zelf zouden moeten gaan oppakken.
En om dan ook maar tegelijk tegen een heilig huis aan te schoppen, we zouden ons zelfs kunnen afvragen of waterschappen en het functioneren ervan nog wel van deze tijd is. Zeker als het gaat om ruimtelijke ordening en klimaat heeften provinciaal bestuur veel meer mandaat en dus veel meer slagkracht. Wat mij betreft zou het waterbeheer zo overgeheveld kunnen worden naar de provincie en zouden waterschappen omgevormd kunnen worden tot uitvoeringsorganisaties die het dagelijks waterbeheer doen. De RWZI’s zouden nutsbedrijf kunnen worden. Zeker zij zouden daarmee grote stappen kunnen maken in de efficiency van de waterzuivering.
Wat bedoel ik daarmee? In de afgelopen 10 tot 20 jaar zijn de RWZI ’s zich steeds meer gaan toeleggen op terugwinning van grondstoffen(fosfaat, cellulose, biogas, etc). Maar een grote doorbaak met substantieel resultaat heb ik tot nu toe niet echt gezien, misschien met uitzondering van een aantal initiatieven, zoals Waterstromen. Het succes van een goede afzet van reststromen wordt bepaald door kwantiteit en kwaliteit.
Eind vorige eeuw werd in de autobranche de organisatie Autorecycling Nederland opgericht. Ik was daarbij betrokken. Doel was om een hoger hergebruik te realiseren bij demontage van auto’s. Voor het ophalen een paar rubber strips per bedrijf was namelijk nooit veel belangstelling vanwege de geringe baten. Maar als je als verwerkingsbedrijf bij alle autodemontagebedrijven rubber kan ophalen, wordt het ineens interessant. Ook voor het autodemontage bedrijf, sommig restafval kreeg ineens een positieve geldwaarde.
Dat kan ook zomaar voor de RWZI’s gelden. Als ze met z’n allen gaan samenwerken en op landelijk niveau collectief contracten gaan afsluiten met afnemers dan kan dat voor beide partijen interessant worden. Bijvoorbeeld voor struviet. Zeker nu de totale gevolgen van kunstmest steeds meer onder het vergrootglas komen, zou struviet een geweldige vervanger kunnen zijn.
En een centrale organisatie, zoals ARN bij de autosector heeft nog meer voordelen. Je kunt een veel directere samenwerking met partijen als Wetsus en KWR tot stand brengen, waarbij uit een deel van de opbrengsten van de restproducten onderzoek gefinancierd kan worden om nog effectiever en efficiënter te worden met de terugwinning. Je zou dan ook kunnen kijken in hoeverre je samenwerkingen zou kunnen aangaan met bedrijven, die nu hun afvalwater moeten voorzuiveren. Bij Waterstromen werd zo’n samenwerking al tot stand gebracht met een voedselproducent en een leerlooier.
En als het echt succesvol zou worden, zou het zelfs kunnen leiden tot lagere belastingen(verontreinigingsheffing). Wat mij betreft is er wel één belangrijke voorwaarde aan verbonden, namelijk dat het zuiveren van communaal afvalwater altijd een publieke aangelegenheid blijft.
Klinkt goed! Maar waarom wordt dit niet bij alle waterschappen ingevoerd? Dan ontstaan er meer mogelijkheden tegen lagere prijzen.
Afsluiten van de Nieuwe Waterweg met zeesluizen (Plan Spaargaren) zal de riviersedimentstroom naar het zuidwesten voeren. Daar is behoefte aan sediment. Het baggeren in de binnengelegen (oude) Rotterdamse havens wordt daardoor tot een minimum beperkt. Zeewaartse afhandeling van schepen (containertransferia) op de Maasvlakten maken tevens dat de Nieuwe Waterweg mag verondiepen. Binnenvaartschepen hebben immers een geringe diepgang. Bovendien wordt het rivierpeil dankzij zeesluizen meer beheersbaar.

Wil Borm
Adviesgroep Borm & Huijgens - integraal waterbeheer
Interessant artikel en mooi initiatief.. wel jammer dat er meerdere keren over waterpomp gesproken wordt terwijl het warmtepomp is.
Redactie: dank, is gecorrigeerd.
Energetisch mooi maar hoe worden de kosten binnen de perken gehouden, zodat de “gewone” burger het nog kan betalen? Hoe bedrijfszeker is de installatie en het net?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!