secundair logo knw 1

Ik voel me heel wat. Voor het eerst durf ik over te zwemmen. Ik fietste langs de Rijn, pardon Neder-Rijn, tot deze gedachte me overviel. Me zo overviel, dat ik er even voor afstapte. Nu omklemmen mijn handen het stuur en tuur ik over het gezonken water.

door Phebe Kloos

Phebe 180 vk Phebe KloosVroeger, toen ik dagen met vrienden in de strandjes hing, was het een dingetje wie naar de overkant durfde. Sammie had ‘m al een paar keer overgezwommen. Joost was zelfs van de John Frostbrug afgesprongen. En kende iemand die óver zijn brugbogen was gelopen. Ik durfde niks. Waarschuwingen over sterke stromingen en draaikolken hielden mij tot de navel in de baai.

En nu is daar ineens het hoogmoedige gevoel dat ik het kan. Dat ik mijn verlangen kan realiseren. De waterstand is krankzinnig laag en de overkant meters dichterbij. Het beetje water ligt rimpelloos te dobberen. Kreukvrij als moeders’ was. En net zoals haar strijkbout geen sok overslaat, is het tot en met het middenkanaal een platte bedoeling.

De duizend kilometer lange waterweg is tam. Grote binnenvaartschepen blijven weg. Het pondje staat op te drogen. De woonboten gaan achter de heg kopje onder. De trapbrug naar de aangemeerde boot voor me heeft zo’n steile gang gekregen dat ik er spontaan hoogtevrees van krijg.

Wat zou het heerlijk rustig zijn voor de graskarper, de roofblei, de regenboogforel en de bever. Alhoewel, aan de overkant heeft het wegtrekkende water recreatiekansen blootgelegd. Tientallen strandjes trekken de Arnhemmers over de brug. Arnhem-Zuid was nog nooit zo dichtbij. Elke inham haar eigen muziekgenre.

Dan valt mijn oog op een watereiland. Achter een van de inhammen ligt nog water. Het is de inham van de voormalige scheepswerf. Het bootje dat daarop dobbert is ingesloten door land. Het is een vreemd gezicht. Dat ik daar kan lopen, betekent dat de boot daar niet kan varen. Dat vissen daar opgesloten zitten. Met de zon als een dreigende föhn boven zich.

Ik denk aan mijn collega van Waterschap Vallei en Veluwe, die vertelde dat de visambulance in de weer is geweest in de beken nabij de Veluwe. Met emmertjes worden beekprikken en andere vissen die op de rode lijst staan van verdroging gered. Wat is de volgende stap? Dat we heel de rivier kunnen bewandelen?

Mijn bravoure is compleet verdampt. De Rijn is tam. De spanning weggesijpeld. Ik sta hier niet met een behoefte voor hoogwaterbescherming. Ik sta sneu genoeg op de kade met hoogtevrees. En het enige dat ik nog verlang is dat ze gauw weer kolkend door ons leven stroomt.

Phebe

 

Phebe Kloos is werkzaam bij Waterschap Vallei en Veluwe

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

h2ologoprimair    PODIUM

Podium is een platform voor opinies, blogs, het redactioneel en door waterprofessionals geschreven artikelen. Deze bijdragen (UITGELICHT) zijn voor rekening van de auteurs.
H2O heeft voor Uitgelicht geen bemoeienis met de inhoud, behoudens de beoordeling of de bijdrage in aanmerking komt voor plaatsing. De artikelen mogen geen commerciële grondslag hebben.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.