0
0
0
s2sdefault

De zeespiegelstijging gaat niet alleen sneller dan tot nu toe werd aangenomen. Ze gaat ook door ná 2100. Daarom moet Nederland werken aan een plan B, een strategie in het geval de stijging van de zeespiegel extreme vormen gaat aannemen. Een ontwikkeling waar serieus rekening mee moet worden gehouden.

De roep om een ‘Plan B’, ook wel exitstrategie genoemd, viel tijdens de sessie over zeespiegelstijging op het Deltacongres, gisteren in Zwolle. Aanleiding michiel jaapvormden de nieuwe inzichten in het ijsverlies op Antarctica. Twee wetenschappers waren in Zwolle om die nieuwe inzichten toe te lichten; Michiel van den Broeke, hoogleraar polaire meteorologie aan de Universiteit Utrecht en wetenschappelijk directeur Jaap Kwadijk van kennisinstituut Deltares.

Studies
Beide wetenschappers waren dit jaar betrokken bij studies over de zeespiegelstijging die de nodige stof deden opwaaien. Van den Broeke was een van de vijf onderzoekleiders van een internationale studie naar het smeltende ijs op Antarctica die in juni in het wetenschappelijk tijdschrift Nature werd gepubliceerd. Uit het onderzoek bleek dat in de afgelopen 10 jaar het ijsverlies is verdrievoudigd, tot gemiddeld 219 miljard ton per jaar in de periode 2012-2017.

Deltares onderzocht vervolgens in opdracht van de Deltacommissaris de gevolgen van het steeds snellere ijsverlies op Antarctica voor de kust, waterveiligheid en zoetwatervoorziening en publiceerde die studie in september op Prinsjesdag.

Van den Broeke lichtte gisteren op het Deltacongres het onderzoek naar Antarctica toe. Het was een schets over ijsplaten die door oceaanwater op drift raken, als gevolg waarvan het landijs makkelijker richting zee schuift en smelt. Het jaarlijkse ijsverlies van zo’n 200 gigaton staat gelijk aan een zeespiegelstijging van een halve millimeter, aldus Van den Broeke.

De studie over het ijsverlies op Antarctica geeft voeding aan het idee dat de huidige scenario’s over zeespiegelstijging te conservatief zijn. Dat geldt ook de voorspellingen in de meest extreme berekeningen met een temperatuurstijging tot 4 graden aan het eind van deze eeuw met een zeespiegelstijging tot 3 meter.

58 meter
Als het ijsverlies op de zuidpool grote vormen aanneemt, gaat de wereld er heel anders uitzien. Van den Broeke: “Op Antarctica ligt een ijskap van gemiddeld twee kilometer dik. Als dit ijs smelt stijgt de zeespiegel met 58 meter.”

In de schets van Van den Broeke vielen de extremen op. “Als volgens de extreme scenario’s van nu de gemiddelde temperatuur in 2100 met 4 graden is gestegen, dan moet je 10 miljoen jaar teruggaan in de tijd voor zo’n temperatuurstijging.” Volgens de hoogleraar polaire meteorologie zit de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer nu meer dan 40 procent boven de natuurlijke waarde. “De huidige CO2-stijging gaat 100 x sneller dan de natuurlijke toenames in het verleden.”

Maar met welke stijging van de zeespiegel dan wel rekening gehouden moet worden, blijft onduidelijk. De onzekerheden zijn toegenomen, stelde Van den Broeke. “Er is geen consensus in de wetenschap. De modellen zijn niet robuust genoeg. We hebben nog wel tien jaar nodig om wetenschappelijke zekerheid te krijgen.”

'Je moet besluitvorming rondom je strategie continu aanpassen. En Nederland moet wereldwijd het voortouw nemen. Dat gebeurt nu niet. Ik begrijp dat eerlijk gezegd niet' - Michiel van den Broeke

Gamechanger
Kwadijk stelde ondanks de onzekerheden dat de zeespiegelstijging sneller gaat dan tot nu toe werd aangenomen. “En dat betekent dat we minder tijd hebben om maatregelen te nemen. Tot 2050 kunnen we met de adaptatie-aanpak van nu wel toe. Maar daarna hebben we nog 50 jaar om maatregelen te nemen, dat is weinig. En dat is de gamechanger.”

Van den Broeke betoogde dat er meer op mitigatie, maatregelen om de klimaatverandering te verzachten, moet worden ingezet. “Je moet besluitvorming rondom je strategie continu aanpassen. En Nederland moet wereldwijd het voortouw nemen. Dat gebeurt nu niet. Ik begrijp dat eerlijk gezegd niet”, zei hij. Kwadijk viel hem bij: “Mitigatie is belangrijk, daar moeten we enorm op inzetten, anders hebben we geen tijd voor aanpassingen.”

Kwadijk riep daarbij op verder te kijken dan 2100, het ‘zichtjaar’ dat als stip op de horizon geldt in de klimaatscenario’s en te nemen maatregelen. “Na 2100 gaat de zeespiegelstijging gewoon door”, zei de wetenschapper. Hij koppelde daar de oproep aan vast dat Nederland werk gaat maken van een plan B, een strategie in het geval de stijging zulke vormen aanneemt dat met aanpassingen aan de kustverdediging de zee niet meer kan worden tegengehouden. Kwadijk: “We moeten een plan B ontwikkelen en dat is een opdracht aan de bestuurders.”

De bestuurders in de zaal waren nog niet toe aan een plan B of exitstrategie. Dijkgraaf Hetty Klavers van Waterschap Zuiderzeeland zei: “We moeten inzetten op mitigatie en adaptatie. En we zullen alles uit de kast moeten trekken. Daarbij moeten we ons afvragen welk land we willen zijn."

Eilandenrijk
Kwadijk schetste dat tijdens een hackathon medewerkers van Deltares uitkwamen op drie mogelijke inrichtingen van Nederland in het geval de zeespiegelstijging extreme vormen aanneemt: 1. Fort Nederland met enorme dijkverhogingen, 2. Nederland als een estuarium met eb en vloed en 3. Nederland als eilandenrijk.

Op de vraag van Kwadijk aan het publiek op het Deltacongres bleek bij vingers opsteken dat optie 3 de voorkeur had van een meerderheid van zijn toehoorders.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Prima initiatief van Delfland om juist in deze tijd van opstellen van waterprogramma's de link van klimaatverandering met het publiek te delen!
Jan Willem Rijke, Provincie Zuid-Holland.
Adviescommissies prima!
Goed alternatief is het uitgangspunt van 2008: Verkiezingen van belangenorganisaties.
Bestuurders met kennis van waterzaken vind ik zeer gewenst bij een technische uitvoeringsorganisatie wat de waterschappen zijn. Ik zie agrarische sector en industrie graag vertegenwoordigd in de waterschapsbestuurders, maar dan net als inwoners, als gekozen belangenorganisatie. Nu dubbele stem en zelfs driedubbele macht in het bestuur: Verstopt bij CDA en VVD en met geborgde macht als "geborgde zetel" met garantie op plek in Dagelijks Bestuur.
Zoals het zich doet aanzien zal het een geslepen insteek worden waarbij de veelal inmiddels zwaar gedupeerden aan het einde van hun latijn de duimschroeven worden opgedraaid door middel van het ondertekenen van verklaringen waarmee men afstand neemt van gerechtelijke procedures. Want er zou maar eens een gedupeerde bij het hof in het gelijk worden gesteld waardoor sprake van een precedentwerking.
Waar het echt om zou moeten gaan is de harde waarheid, het waarom juist de zwaar gedupeerden na zeven jaar dan wel langer nog altijd hun schade niet vergoed of een voor de veiligheid noodzakelijke versterking wordt bemoeilijkt/vertraagd. Groningers worden vermorzeld door Haagse corruptie. Zorgvuldig uitgedokterde snode plannen, waarbij de ene na de andere blokkade wordt opgetrokken om juist de zwaar gedupeerden eindeloos in een onmogelijke en zwaar belastende situatie te houden. Net zolang tot ze er letterlijk bij neervallen. Het Haagse ontzorgen en ruimhartig geld uitsluitend het eigen belang en de gedupeerde heeft het nakijken.
Ik verhuurde eens mijn studio met tuin aan Canadezen. In mijn schuur had ik enorme overlast duizendknoop. Zij waarschuwden mij hiervoor. Ook een ramp in hun land en zeiden dat de enige bestrijdingsmethode was: overgieten met kokend water. Ik zweer: het was weg!!!!! Heel soms steekt iets weer de kop op uit een verwaarloosde tuin v d buren.
Ik denk dat het Nederland weleens miljoenen kan schelen als zij deze methode zou toepassen.
A.D. vander Wees te Delft
Moderniseren uit oogpunt van democratie. Het is zoals zo vaak ook hier het geval dat blijkens het artikel er veel meer belangen spelen. sommige particuliere belangen, zoals die van een boer, kunnen heel goed essentieel samenvallen met het algemeen belang. Bestuurders, Tweede Kamerleden hebben vaak, nemen vaak te weinig tijd om een wetsvoorstel goed voor te bereiden, ontberen kennis door beperkte steun van van medewerkers. Er zijn te weinig medewerkers om sommige wetten zodanig te doorgronden op hun consequenties dat er rammelende wetgeving kan ontstaan. Iets waar de Raad van State ter zake kundig regelmatig op wijst. (niet mijn wijsheid, zie artikel in NRC 30 september)
Ik ben blij dat Delfland behoedzaam opereert en geen kind met het badwater weg gooit.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.