Het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) op Texel komt binnendijks te liggen. De huidige ‘voorlandkering’ waarachter het NIOZ ligt, wordt versterkt tot een volwaardige primaire zeekering.

 

Het besluit om de huidige voorlandkering te versterken en om te dopen tot ‘Zeedijk ’t Horntje’ werd afgelopen week definitief genomen, na een lang voortraject waarbij diverse partijen waren betrokken.

De huidige primaire kering loopt vlak achter het NIOZ langs en moest versterkt worden in het kader van het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP). Voor die versterking had het HWBP 3,8 miljoen uitgetrokken. Nu besloten is in plaats daarvan de voorlandkering op te waarderen, bedragen de kosten 11,3 miljoen euro. Die kosten worden verdeeld tussen wetenschapsfinancier NWO en het NIOZ (samen 2,4 miljoen euro), het ministerie van Infrastructuur en Milieu (3,5 miljoen euro), de gemeenten Texel en Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (elk 0,8 miljoen euro).

Jan de Leeuw, voormalig directeur van het NIOZ, sprak de afgelopen jaren intensief mee over de kostbare ingreep. De noodzaak om het NIOZ binnendijks te brengen, is evident, vertelt hij. “De risico’s zijn groot en worden groter. Deltares heeft berekend dat de locatie van het NIOZ in 2059 een overstromingskans heeft van eens in de 50 jaar. Dat is volledig onacceptabel, gezien de norm van eens in de 4000 jaar. Het alternatief voor versterking van de voorlandkering – een verhuizing van het NIOZ – zou voor de belastingbetaler vele malen duurder uitvallen, namelijk zo’n 80 à 100 miljoen.”

Voor het werk van het zeeonderzoeksinstituut is het geen probleem om binnendijks te liggen, vertelt De Leeuw. “We hebben een eigen haven en diverse gebouwtjes en installaties die buitendijks liggen. Het werk dat buitendijks moet gebeuren, bijvoorbeeld bepaalde onderzoeken, gebeurt daar, op plekken die deels toch al onder water liggen en waar een overstroming weinig of geen problemen oplevert. Voor ons instituut geldt dat er veel mensen werken, ook ’s nachts en in het weekend. Die mensen en alle kostbare infrastructuur en apparatuur moeten beschermd worden, daar is geen discussie over.”

De grond waarop de NIOZ-gebouwen staan werd aangekocht in 1959, in toen nog binnendijks gebied. In 1961 werd de binnendijk net achter die grond echter opgehoogd tot een primaire kering, zodat het NIOZ toen het uiteindelijk werd gebouwd – pas in de jaren ’70 – toch buitendijks kwam te liggen. Een kleine vijftig jaar later krijgt het instituut dus alsnog de bescherming van een goede zeedijk.

Het ‘ombouwen’ van de voorlandkering tot zeekering betekent dat de dijk op veel plaatsen omhoog moet. De Leeuw: “Op sommige plekken een paar decimeter, op andere plekken bijna twee meter. En daarbij geldt dat de vuistregel voor iedere meter die de dijk hoger wordt, hij ongeveer ook 7 meter breder moet worden. Op sommige plekken wordt de dijk dus bijna 15 meter breder. Hij gaat er duidelijk anders uitzien.”

Het realiseren van Zeedijk ’t Horntje maakt onderdeel uit van de versterking Waddenzeedijk Texel. In het kader van het HWBP verstrekt het hoogheemraadschap 17 kilometer dijk en worden drie gemalen vernieuwd. Alle werkzaamheden, inclusief de zeedijk bij het NIOZ, zijn voor 2020 afgerond.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.