0
0
0
s2sdefault

Een totaalverbod op PFAS is de enige manier om te voorkomen dat deze zeer zorgwekkende stof in het milieu, en in het drinkwater, terechtkomt. Dat benadrukken de Unie van Waterschappen en Vewin in hun lobby in de Tweede Kamer. Ze hopen dat de Kamerleden de minister hierop bevragen.

De Commissie Infrastructuur en Waterstaat van de Tweede Kamer kan tot 30 juni schriftelijke vragen stellen over het advies van de Europese voedselveiligheidsautoriteit (EFSA) over de gezondheidsrisico’s van PFAS (perfluoralkylstoffen). Zowel de Unie van Waterschappen als Vewin, de vereniging van drinkwaterbedrijven, reiken de Kamerleden hiervoor een aantal suggesties aan.

Beide pleiten nadrukkelijk voor een totaalverbod op PFAS, dat wil zeggen een verbod op zowel niet-essentiële toepassingen als essentiële toepassingen van de stoffen. De Unie vreest dat de ministers zich enkel richten op het verbod van niet-essentiële toepassingen. “Is het kabinet dan niet bang dat de industrie PFAS zal blijven produceren onder het mom van essentiële toepassing?”

Bronaanpak
Aanpak aan de bron is de enige manier om te voorkomen dat PFAS in het milieu terechtkomt, stellen de koepels. Volgens Vewin is de huidige Europese inzet van Nederland, gericht op Europese restricties op termijn voor PFAS voor niet-essentiële toepassingen, te beperkt en duurt dit te lang.

"De bronaanpak moet een stevige impuls krijgen", aldus de vereniging. "Door in te zetten op een volledig verbod van PFAS in Europa, zo snel mogelijk. Door te bezien wat vooruitlopend op Europese stappen al mogelijk is in Nederland."

Desnoods kan de minister vanuit voorzorg en volksgezondheid alle PFAS direct verbieden en pas weer toelaten nadat zonder twijfel is aangetoond dat een individuele stof veilig is, oppert Vewin. "Hiermee wordt de waarschijnlijk eindeloze discussie over ‘essential’ en ‘non-essential’ vermeden."

Lozingsvergunningen
Tegelijkertijd moet worden ingezet op het aanscherpen van lozingsvergunningen, vinden de drinkwaterbedrijven. Ze wijzen daarbij op het recente EFSA-onderzoek en op het advies van het RIVM, waaruit blijkt dat deze stoffen ook bij lagere gehaltes gezondheidsrisico's met zich meebrengen.

De waterschappen en de drinkwaterbedrijven ondersteunen zelf het ‘Zero Pollution Action Plan’, onderdeel van de Europese Green Deal. Dat gaat onder andere over het beperken van het gebruik en de lozing van gevaarlijke stoffen via REACH, het systeem voor registratie, evaluatie en toelating van chemische stoffen die in de EU geproduceerd of geïmporteerd worden.

Volgens de waterschappen dient het kabinet ook te kijken naar de inzet van de omgevingsdiensten. Die zijn bevoegd gezag voor vergunningverlening en toezicht op indirecte lozingen, maar lopen achter met het actualiseren van vergunningen voor bronnen van PFAS.

 

MEER INFORMATIE
Vragen Unie van Waterschappen over PFAS
Vragen Vewin over PFAS
H2O-bericht: PFAS in voedsel en drinkwater overschrijdt gezondheidsnorm ESFA
H2O-bericht: Europese Commissie lanceert actieplan ‘nulverontreiniging’

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.