0
0
0
s2sdefault

Met slib uit vier locaties is onlangs getest of het MID MIX proces, een nieuwe methode van slibverwerking, een alternatief zou kunnen zijn voor de bekende manieren van slibverwerking. Volgens Stowa, dat het onderzoek begeleidde, kan de techniek helpen om de tekorten in de slibverwerkingscapaciteit op te vangen.

Nederlandse waterschappen willen minder energie verbruiken, kosten besparen en grondstoffen terugwinnen. Het verwerken van zuiveringsslib maakt een substantieel deel uit van de kosten die waterschappen moeten maken voor hun energie- en grondstoffenverbruik.

In opdracht van Stowa analyseerden onderzoekers van ingenieursbureau TAUW het MID MIX proces. Bij deze techniek reageert ontwaterd zuiveringsslib op ongebluste kalk. Daarna resteert een fijn wit poeder dat gebruikt zou kunnen worden als bouwstof.

Veelbelovende signalen
Stowa komt in het rapport tot de conclusie dat de MID MIX techniek relatief beperkte investeringen vereist en eenvoudig op te schalen is. Hierdoor zou het bij uitstek een techniek kunnen zijn om de huidige tekorten in de eindverwerkingscapaciteit op te vangen.

Joost van den Bulk vk 180 Joost van den Bulk“De pilot heeft veelbelovende signalen opgeleverd”, zegt Joost van den Bulk, die namens Tauw bij het onderzoek betrokken was. “Belangrijk is natuurlijk dat dit een in omvang beperkte pilot was. De techniek moet nu fullscale uitgerold worden om zich te bewijzen op Nederlands slib”.

Interesse van waterschappen
Daar hoopt Mladen Filipan van VSGM ook op. Hij introduceerde de van oorsprong Kroatische techniek in Nederland. “De techniek is tien jaar geleden ontwikkeld en wordt inmiddels al op verschillende plekken in Europa ingezet. In Nederland hebben we nu de tweede generatie van het proces getest. Meerdere waterschappen hebben interesse en hebben met Stowa de handen ineen geslagen om het proces te onderzoeken. Met deze resultaten in de hand hoop ik dat er dit jaar op twee of drie plekken begonnen wordt met het verwerken van waterschapsslib volgens deze methode.”

 

MEER INFORMATIE
Stowa-rapport ‘Slibverwerking met ongebluste kalk middels het mid mix proces’

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.