secundair logo knw 1

Ecoloog Piet Bremer zaait iepenzaad | Foto Wim Eikelboom

Provincie Overijssel heeft een primeur: voor het eerst wordt een rivierbos aangelegd door zaad te zaaien van bomen, in combinatie met een beperkte aanplant. 

In de uiterwaarden van het Zwarte Water bij Hasselt is een eiland van 4 hectare aangelegd, omringd door een nevengeul voor natuurherstel. Rijkswaterstaat heeft die geul gemaakt als een maatregel om natuurkwaliteit te herstellen voor de Kaderrichtlijn Water. 

Het eiland is bestempeld tot hardhout ooibos, waarin soorten als es, iep, eik en els moeten gaan groeien. Aanvankelijk wilde de provincie jonge inheemse boompjes aanplanten, maar van de es en de gladde iep bleek geen autochtoon plantgoed beschikbaar.

“Daarom gaan we over tot een unieke daad: voor het eerst wordt in Overijssel een bos aangelegd door een combinatie van zaaien en planten. Waarbij de natuur de ruimte krijgt om zelf het bos te ontwikkelen”, zegt ecoloog Piet Bremer die nauw betrokken is bij de ontwikkeling van het ooibos op een speciaal aangelegd eilandje langs het Zwarte Water bij Hasselt. 

De uitgezaaide zaden van de gladde iep zijn een paar jaar geleden verzameld van oude iepen in het Zalkerbos in Overijssel. Het Zalkerbos is het oudste hardhoutooibos van Overijssel. Hardhoutooibos is een schaars bostype dat nog slechts op enkele plekken voorkomt langs de rivieren. Aanleg van 4 hectare ooibos in de uiterwaarden van Hasselt is extra bijzonder omdat daarmee de historische betekenis van de plaatsnaam wordt geëerd.

“De naam Hasselt komt van Haslet en dat is een met hazelaars of beuken begroeide zandige heuvel. Hasholt is een opgaand bos met hazelaar”, aldus Bremer. Daarom krijgt het bos hazelaarstruiken en de naam Hasselterbos. Bremer ziet erop toe dat het Hasselterbos volledig bestaat uit inheemse bomen met autochtoon genenmateriaal. Dat is de les die geleerd is van het Zalkerbos, waar bij een bosuitbreiding per ongeluk Siberische iepen zijn aangeplant. 

Provincie Overijssel moest de ambities voor het rivierbos wel flink bijstellen, omdat Rijkswaterstaat weigerde toestemming te geven voor een lichte ophoging van het terrein. Want daarmee zou het waterbergend vermogen van het winterbed van het Zwarte Water verminderen. Hardhoutooibos vereist een verhoging in het landschap, zodat het bos niet bij elk hoogwater in de rivier onderloopt. “We zullen nu een mix moeten accepteren van veel wilg en populier, gemengd met es, gladde iep en eiken”, aldus Bremer. 

Het Hasselterbos is deze week ingewijd met de onthulling van een bord door gedeputeerde Maurits von Martels van Overijssel en Ronald Heijnen van Rijkswaterstaat. 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Afbreekbaarheid moet in de toekomst als eerste beoordelingsparameter voor toelating van stoffen worden ingevoerd. Er ontstaan anders onomkeerbare problemen in de toekomst.
In aanvulling hierop: Wij hebben voor terrein- en rivierbeheerders (VNBE) nog meer maatregelen in kaart gebracht om deze problemen te mitigeren (zie ook bijlage):
 
@Hans MiddendorpHoi Hans, beetje makkelijke reactie van het waterschap ('eerst moeten de waterbedrijven wat doen, tot die tijd kunnen wij niks doen'). De Waprog plaatste in 1986, in één jaar tijd, meer dan 100.000 watermeters bij gezinnen thuis. Dat kostte toen maar 150 gulden (!) per watermeter. Als de waterpartners echt zouden willen samenwerken, kan dit zo zijn opgelost. Dus ja, bureaucratie zegeviert. Niet iets om trots op te zijn.
@Gert Timmerman Eens. We moeten met al ons water zuinig omgaan (en het niet verontreinigen) zeker met zoet grondwater en met drinkwater.