secundair logo knw 1

Veengebied in Drenthe I foto: Bert van As / Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

De functie van veengebieden als ‘koolstofkluis’ komt steeds meer in het gedrang door de drogere zomers als gevolg van de klimaatverandering. Bij aanhoudende droogte kan veen nog amper koolstof opslaan en na verloop van tijd wordt zelfs weer koolstof uitgestoten. Ook haalt het vergroten van de biodiversiteit weinig uit volgens onderzoek van de Radboud Universiteit.

Veengebieden zijn volgens de Nijmeegse onderzoekers een belangrijke bondgenoot in de strijd tegen klimaatverandering. In veen wordt per vierkante meter meer CO2 opgeslagen dan in elk ander ecosysteem ter wereld. Maar uit het onderzoek blijkt dat veengebieden meer last hebben van verdroging dan verwacht. Vandaag verscheen hierover een publicatie in Proceedings of the Royal Society B. 

Milde en extreme droogte nagebootst in lab
In het laboratorium zijn experimenten met verdroging uitgevoerd. Grote stukken veen zijn onder gecontroleerde omstandigheden goed vochtig gemaakt gedurende een langere periode en daarna langzaam uitgedroogd.

De ene helft kreeg te maken met milde droogte waarbij de waterstand ongeveer vijf centimeter lager stond dan het veen zelf. Bij de andere helft werd extreme droogte nagebootst met twintig centimeter lager water. Hoofdauteur Bjorn Robroek van het Radboud Institute for Biological and Environmental Sciences: “Dat is vergelijkbaar met een periode van drie weken geen regen, iets wat de laatste jaren ook in Nederland steeds vaker voorkomt.”

Is er sprake van milde droogte, dan neemt veen nog redelijk wat koolstof op. Dat blijkt echter niet het geval in een langdurige droge periode, zegt Robroek: “Bij extreme droogte kan het veen nauwelijks nog koolstof opslaan. Bij een langere periode van verdroging stoot het veen de koolstof zelfs weer uit.”

Vergroten van biodiversiteit geen oplossing tegen verdroging
Ook andere ecosystemen worden kwetsbaarder door droge zomers, maar daar kan wat aan worden gedaan door te zorgen voor een grotere biodiversiteit. Een voorbeeld is het project Future Dikes waarin wordt gekeken naar het versterking van de dijken met soortenrijke grasbekleding. Een dergelijke benadering biedt bij veen geen soelaas, zegt Robroek.

“De verschillende mossoorten die we hebben getest in onze veenopstellingen doen weinig tot niets om verdroging tegen te gaan. Dat betekent niet dat biodiversiteit niet belangrijk is voor veen: het helpt bijvoorbeeld in het opslaan van koolstof. Maar in de strijd tegen verdroging is een andere aanpak nodig.”

Volgens Robroek zal het probleem vooral door de politiek moeten worden opgelost. Hij is voorstander van de overstap naar natuurlijk beheer van veengebieden. Daardoor houden zij meer water vast en wordt koolstof het effectiefst opgeslagen.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Elsa Loosjes · 5 months ago
    Breng dat maar eens onder de aandacht bij het nieuwe beleid...
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Een goede zaak, om effluentwater te gebruiken in plaats van drinkwater voor de slibontwatering. Ik ken dit proces net, maar waarom heb je water nodig om slib te ontwateren? Klinkt mij vreemd in de oren.
Barry Madlener. Een man van grootse daden, w.o. motie tegen het dragen van hoofddoekjes en de verplichting voor moslimmeisjes om te moeten sporten met jongens. Dat schept hoge verwachtingen! 😱 OMG
Wat een slap verhaal over een mogelijke integriteitsschending. Als voormalig sectorhoofd bij verschillende waterschappen heb ik vele openbare aanbestedingen (klein en groot) moeten doen. Bij de meeste waterschappen zou een dergelijke aanpak nooit geaccepteerd zijn en ook bij andere overheden zoals provincies (waar ik eveneens ervaring heb) , ook niet. Wat is het toch moeilijk om gewoon een fout toe te geven! Daar is echt geen “integriteitsonderzoek “ voor nodig. Het is echt tijd dat bij deze organisatie de bezem er eens goed doorheen gaat! 
Bedankt Bas! Bij deze een link naar dat artikel: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32729940/  
Duidelijk artikel met interessante observaties!
Mbt referentie #2 zou het beter zijn te verwijzen naar Bil et al., 2021 (https://doi.org/10.1002/etc.4835).