secundair logo knw 1

Tegelwippen in Rotterdam | Foto Tineke Dijkstra

Op de eerste twee dagen van het jaarlijkse NK Tegelwippen zijn er 12.163 tegels omgezet in groen. De wedstrijd is maandag begonnen. Volgens de organisatie doen zeker 115 Nederlandse gemeenten mee, ruim 30 meer dan vorig jaar.

Doel van de actie is om steden te vergroenen, goed voor de leefbaarheid en biodiversiteit maar ook nodig om het hoofd te bieden aan weersextremen als hittestress en wateroverlast. Veel steden moeten nog flink vergroenen. Bij de start verwijst de organisatie van de tegelwipwedstrijd onder meer naar het in februari gepubliceerde onderzoek van Natuur & Milieu naar de verstening van buurten. In de 32 grootste gemeenten (100.000 inwoners of meer) voldoet 53 procent van de buurten niet aan het criterium van 75 m2 groen per woning, aldus het onderzoek.

De milieuorganisatie toetst gemeenten aan twee criteria: naast 75 m2 groen per woning (Nota Ruimte 2004) is dat 1 hectare aaneengesloten hectare per buurt, gebaseerd op een advies van de Wereldgezondheidsorganisatie. Uit het onderzoek blijkt dat wijken gebouwd na 2010 beter scoren dan de oudere wijken, maar in een derde van de nieuwbouwbuurten wordt het criterium van 75 m2 ook niet gehaald.

Volgens Natuur en Milieu zijn in Haarlem, Westland, Amsterdam, Delft en Tilburg de meest versteende buurten te vinden. De gemeentes Emmen, Almere en Haarlemmermeer hebben naar verhouding het laagste aantal versteende buurten, aldus het onderzoek. “In de meest versteende buurten is er per woning slecht nul tot twee m2 groen aanwezig.” Van de vier grootste gemeentes hebben Rotterdam en Utrecht naar verhouding minder versteende buurten dan Den Haag en Amsterdam.

De wedstrijd wordt voor de derde keer gehouden. Vorig jaar deden er 81 gemeenten mee, ruim 30 minder dan dit jaar. Tijdens de eerdere edities zijn ruim 1,6 miljoen tegels gewipt in voor- en achtertuinen, op stoepen, schoolpleinen en openbare pleinen, aldus de organisatie. Omgerekend is dat 14,5 hectare.

Om inwoners te stimuleren mee te doen, is een wedstrijdelement ingebouwd; gemeenten treffen elkaar in derby's en poules. Zo dagen Arnhem en Nijmegen elkaar uit en gaan Amsterdam en Rotterdam evenals vorig jaar de strijd met elkaar aan. De gemeente die de meeste tegels per 1000 inwoners wipt (verdeeld over 3 klassementen) wint de Gouden Schep. De gemeente met de meeste gewipte tegels wint de Gouden Tegel.

In de eerste dagen werden in Hoeksche Waard de meeste tegels (2.972) gewipt. Oudewater scoorde het beste in de ranking Tegels Per 1.000 Inwoners: 71,78. 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.