0
0
0
s2sdefault

In het bijzijn van veel media is vanochtend de meetinstallatie in de zeedijk Uithuizerwad officieel in gebruik genomen. De golfoverslagbakken zijn onderdeel van een uitgebreid meetprogramma waarmee de gedragingen van de zee in het Eems-Dollardgebied tijdens extreem weer in kaart worden gebracht. De data moeten tot nieuwe inzichten en betere rekenmodellen voor de dijkversterking leiden.

De bakken werden door het waterschap met een demonstratie in gebruik genomen. Met een tankwagen aangevoerd water werd door de bakken gespoeld, waarmee een mini-storm werd gesymboliseerd. Tijdens de demonstratie werden sensoren ingesteld voor gebruik.

 

Meten met golfbakken is nieuw. In de bakken, bij de ingebruikname ook wel brievenbussen genoemd, zitten sensoren die de stijging van het water en de golfslag meten bij hoog water. Ze zijn in november vorig jaar geplaatst en liggen respectievelijk op 3,5 en 4,5 meter boven NAP.

Naast de bakken in de dijk vormen boeien en radars onderdeel van het meetprogramma. Laserapparatuur verzamelt gegevens over de dikte en de werking van de golven. In het najaar worden nog twee golfoverslagbakken aangelegd in de Dubbele Dijk bij Bierum.

12 jaar
Het meetprogramma duurt 12 jaar. Waterschap Noorderzijlvest is opdrachtgever. Het schap wil meer inzicht krijgen in de wijze waarop de Waddenzee zich gedraagt tijdens storm en hoog water in het deel ter hoogte van de Eems-Dollardgebied. Daar zijn weinig meetgegevens over beschikbaar, terwijl het een complex gebied is. Door de waddeneilanden, getijdegeulen, zandplaten en trechtervorming van de Eems-Dollard gedraagt het water zich anders dan in andere delen voor de Nederlandse kust.

Door een omvangrijk en langdurig meetprogramma op te tuigen komen er nieuwe data beschikbaar die nieuwe inzichten moeten geven over het gedrag van het water bij extreem weer, daar waar de dijken op versterkt moeten worden. Met de resultaten van het meetprogramma wil het HWBP de rekenmodellen verrijken op basis waarvan dijken worden ontworpen. In die modellen zitten nu veel aannames. En de vraag is hoe realistisch die aannames zijn. Het HWBP weet het eigenlijk niet, het zou zomaar kunnen dat deze rekenmodellen leiden tot veel te robuuste dijken.

Juiste maat?
Erik Wagener 180 Erik Wagener“Waar we steeds tegenaan lopen is: wat is de juiste maat? Doen we niet te weinig, doen we niet te veel”, legde directeur Erik Wagener van het HWBP uit voor de officiële in gebruikname van de golfoverslagbakken.

Noorderzijlvest liep tegen dat probleem aan bij de dijkverbetering Eemshaven-Delfzijl. De dijk werd afgekeurd en zou volgens de nieuwe veiligheidsnormen vier meter hoger moeten worden in het stedelijk deel van Delfzijl. Het waterschap hikte tegen die verhoging aan. Of zoals loco-dijkgraaf Eisse Luitjens het zei: “Vier meter omhoog, bouw je dan niet te veel onzekerheden op elkaar?”

Planperiode
Het waterschap besloot bij de versterking van de dijk niet de gebruikelijke planperiode van 50 jaar aan te houden, maar van 25 jaar. Maar dit wel in combinatie met het meetprogramma, waarbij het waterschap niet uitsluit dat de nieuwe data tot de conclusie leiden dat de versterkte dijk langer meekan dan 25 jaar. De meettermijn van 12 jaar is gekozen met het oog op aantal stormen dat zich jaarlijks voordoet. Om voldoende data te kunnen verzamelen moeten er jaarlijks 2 tot 3 flinke stormen worden gemonitord door het systeem. 


Het meetprogramma vergt een investering van 9,5 miljoen euro. Dit komt volledig voor rekening van het innovatiebudget van het Hoogwaterbeschermingsprogramma. Het HWBP denkt dat geld weer terug te verdienen als nieuwe dijkversterkingsprojecten in het hele kustgebied op basis van verrijkte en meer realistische rekenmodellen niet meer onnodig robuust en dus te duur worden opgezet.

 

LEES OOK
HWBP toont innovaties tijdens kennistour op InfraTech
HWBP: nu écht aan de slag

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!
Proficiat Hein, en ik wens je veel succes op dit essentiële beleidsterrein.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.