secundair logo knw 1

De Bergsche Maas (hier Amer genoemd) in de buurt van Drimmelen, met uitzicht op de Amercentrale in Geertruidenberg

Het Nederlandse deel van de Maas is sterker verontreinigd met poly- en perfluoralkylstoffen (PFAS) dan het Belgische deel, blijkt uit onderzoek van KWR in opdracht van Vewin. Volgens de vereniging van waterbedrijven moeten daarom juist ook binnen Nederland PFAS-lozingen aan banden worden gelegd.

De Nederlandse waterbedrijven WML, Dunea, Evides en Brabant Water benutten de Maas als bron voor het maken van drinkwater. Daarbij vormen PFAS een potentieel gevaar, omdat de door de mens gemaakte stoffen niet tot nauwelijks afbreekbaar zijn, zich gemakkelijk verspreiden in het milieu en giftig zijn voor mens en dier. Onderzoekers van KWR hebben nu een statistische analyse verricht naar de concentraties PFAS die worden gemeten bij Belgische en Nederlandse innamepunten voor drinkwater in de Maas.

Zij komen tot de conclusie dat er sprake is van een significante toename van de totale PFAS-concentraties tussen Luik (innamepunt Monsin) en het innamepunt bij Drimmelen van Evides (Bergsche Maas). In de onderzochte periode (juli 2021 - juli 2022) neemt de gemiddelde PFAS-concentratie met 50 procent toe tussen Luik en Drimmelen: van 5,2 ± 2,5 naar 7,9 ± 1,9 nanogram per liter. Meest waarschijnlijke verklaringen zijn emissies tussen opeenvolgende meetpunten in de Maas en omzetting van niet-meetbare PFAS-precursoren in meetbare conventionele PFAS tussen de meetpunten.

Vewin: scherp aanpak aan
Volgens Vewin, de opdrachtgever van het onderzoek, tonen de onderzoeksresulaten de noodzaak aan om juist ook binnen Nederland PFAS-lozingen drastisch terug te dringen. Daarmee kan de blootstelling aan deze stoffen via voedsel en drinkwater worden verminderd. Het kabinetsbeleid is al gericht op het beperken van lozingen van PFAS, maar Vewin roept de Tweede Kamer op de aanpak aan te scherpen. Morgen (2 februari) is er een Commissiedebat over PFAS en gezondheid.

De drinkwatersector en ook de waterschappen pleiten voor een Europees totaalverbod van PFAS. Deze stoffen horen niet thuis in het milieu, aldus Vewin. Nederland zette samen met vier andere EU-lidstaten in januari de eerste stap voor zo’n verbod. Zij dienden een zogeheten restrictieverzoek in.

100.000 hotspots in Europa
Niet alleen in de Maas maar overal in Europa komt verontreiniging van water met PFAS voor. Dat blijkt uit onderzoek dat KWR in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat verrichtte. De resultaten zijn vorige week gepubliceerd. Het totale aantal locaties waar PFAS worden uitgestoten - de hotspots - wordt geschat op ongeveer 100.000 in Europa.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!