In de universitaire wereld is kritiek op een lening die het NWB Fonds heeft afgesloten om buitenlandse activiteiten van de Nederlandse waterschappen te financieren. Dit blijkt uit een artikel van Investico, een platform voor onderzoeksjournalistiek, dat vandaag is gepubliceerd in dagblad Trouw.

Een woordvoerster van de Unie van Waterschappen zei donderdagmorgen inhoudelijk niet te willen reageren op het artikel, waarin Sweder van Wijnbergen, hoogleraar internationale economie, zegt dat de lening een te hoog risico heeft. “De lening is in strijd met de reglementen van het fonds”, zo wordt Van Wijnbergen in het artikel geciteerd. Corine Hoeben (Centrum voor Onderzoek van de Economie van Lagere Overheden) zegt in het artikel: “Binnen de waterschapsbesturen woedt discussie of ze wel naar het buitenland moeten. Dit fonds lijkt een boekhoudkundige manier om dat democratische debat te omzeilen.”

Het NWB Fonds (een vermogensfonds van en voor de waterschappen) ondersteunt internationale samenwerkingsactiviteiten van de Nederlandse waterschappen. Het heeft een ‘stamvermogen’ van 20,5 miljoen euro (bestaande uit schenkingen van de Nederlandse Waterschapsbank). Het fonds zegt van de rente op dit vermogen projecten te steunen die gericht zijn op het bevorderen van duurzaam beheer van watersystemen en waterketens en het versterken van capaciteit voor decentraal, lokaal of regionaal waterbestuur. Volgens de eigen website heeft het fonds daarvoor op dit moment jaarlijks 800.000 euro beschikbaar.

In het artikel van de journalisten van Investico wordt gesteld dat de rente die wordt behaald op het vermogen op dit moment zo laag is dat het fonds afgelopen zomer een zogeheten coco-lening afgesloten zou hebben. Coco staat voor ‘contingent convertibles’. Banken lenen in deze coco’s geld bij beleggers tegen een vaak hoge rente. Als de bank in problemen komt, dan verandert de lening in aandelen of wordt een deel van de lening kwijtgescholden. De coco’s worden in het algemeen aangemerkt als leningen met een hoog risicoprofiel. Volgens Corine Hoeben is zo’n lening voor waterschappen “onverstandig”.

De Unie van Waterschappen en het NWB Fonds vinden – blijkens het artikel – niet dat met deze lening te grote risico’s genomen worden. “Het risico van de lening is te overzien”, zegt Henk Loijenga, directeur van het NWB Fonds.
De Unie van Waterschappen noemt de lening ook niet in strijd met de reglementen van het fonds en verwerpt de kritiek dat men het ‘democratisch debat’ zou willen omzeilen. “Besturen van waterschappen worden actief geïnformeerd over het NWB Fonds, dat volledig transparant is in het delen van informatie”, zo wordt Hein Pieper, bestuurder van de Unie, geciteerd.

In hun publicatie besteden de journalisten van Investico ook aandacht aan ervaringen van verschillende waterschappen en de Nederlandse adviesbureaus Royal HaskoningDHV en Arcadis in Latijns-Amerika. Hun dossier lezen op de website van Investico.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.