0
0
0
s2smodern

De opwarming van de oceanen leidt ertoe dat koraalriffen veel sneller en vaker verbleken dan vroeger. Dit blijkt uit een groot internationaal onderzoek. Een innovatieve methode om koraal te kweken waarbij de Universiteit van Amsterdam betrokken is, kan mogelijk de schade beperken.

Een team van onderzoekers uit vooral Angelsaksische landen heeft op honderd locaties in de wereld de situatie van koraalriffen sinds 1980 in beeld gebracht. Daaruit blijkt dat de tijd tussen verbleking gemiddeld zo’n vijf keer korter is geworden en nu zes jaar bedraagt. Het verbleken van koraal is een teken van stress: de algen die het koraal kleur en voedsel geven, verdwijnen dan. Daardoor is het witte kalkstenen skelet te zien. Wanneer koraal zich niet kan herstellen - en dat duurt jaren -, sterft het af.

De verbleking hangt nauw samen met de opwarming van het zeewater als gevolg van de klimaatverandering, stellen de onderzoekers. Koraal is erg gevoelig voor warmer water. Een relatief geringe temperatuurstijging kan al tot aanzienlijke beschadiging leiden. Volgens de onderzoekers verbleekte vóór 1980 koraal alleen op grote schaal in uitzonderlijke situaties. Nu treedt dit verschijnsel in riffen gemiddeld een keer per zes jaar op, omdat erg warme zeestromen veel vaker voorkomen.

Om de situatie te verbeteren, is volgens de onderzoekers in ieder geval een grootschalige vermindering van broeikasgassen nodig. Ook moet worden gekeken naar andere oplossingen. In dit verband is een onderzoek interessant waaraan Valérie Chamberland and Mark Vermeij van het Institute for Biodiversity and Ecosystem Dynamics van de Universiteit van Amsterdam meewerken. De onderzoekers hebben een innovatieve methode ontwikkeld om koraal te kweken.

Hierbij worden koraaleitjes in het lab bevrucht, waarna de larven eerst in het lab en vervolgens onder speciale condities in de zee groeien. Door nieuwe genetische combinaties passen de larven zich beter aan veranderende omstandigheden aan. De innovatie is met succes uitgetest in de zee bij Curaçao. Deze zaaimethode kan volgens de onderzoekers in potentie zorgen voor grootschalige restoratie van koraalriffen, terwijl de kosten en tijdsinvestering relatief gering zijn. Zij gaan nu verder bekijken wat er mogelijk is.

Meer informatie

Bericht van NOS over verbleking van koraal

Artikel over onderzoek verbleking in Science (inlog)

Bericht over nieuwe methode van kweken van koraal

Artikel over kweken van koraal in Scientific Reports

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.
@Michael BentvelsenZoals Leo aangeeft is het onwaarschijnlijk om een “kapot/niet actief” virus aan te tonen met de test aangezien het RNA zeer onstabiel is en in afvalwater snel zal worden afgebroken. Dat het virus nog aangetoond wordt suggereert dus dat de envelop nog intact is en het virus mogelijk nog actief.
Meten en testen is prima, is ook gewenst. Inmiddels bewezen dat Ozon een goede oplossing is. Zie RWZI Houten, RWZI De Groote Lucht, RWZI Aarle-Rixtel, alle hadden goede resultaten met gedateerde Ozontechnieken.
De berichtgeving moet zuiver. Als het effluent getest is met een PCR-laboratorium bepaling wordt er getest op de aanwezigheid van (een deel van) het RNA. Dat kan positief zijn terwijl het virus al lang dood is. Dan zijn er virusresten gevonden, dat is echt wat anders dan het Horus. Dit is van belang om paniek te voorkomen!!
@Leo Heijnen (KWR)De methode meet verschillende 'delen van het RNA' zeg je, en daarmee niet het intacte RNA, en ook niet de virusdeeltjes. Het resultaat bevestigt daarmee dat er SARS-CoV-2 in het monster aanwezig WAS! Niet IS! N.B. Na opwerking van het monster voor detectie kun je niet meer spreken van IS!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.