secundair logo knw 1

Milieuprestaties alle waterschappen in 2018 | Bron Klimaatmonitor Arcadis

De Klimaatmonitor over het jaar 2018 brengt de voortgang van de ambities van de waterschappen voor klimaat en duurzaamheid in beeld. De monitor belicht hoe de individuele waterschappen hun ambities waarmaken en laat zien hoe de waterschapssector presteert. Als het gaat om energie-efficiënter werken, duurzame energie en het reduceren van CO-2 uitstoot liggen de waterschappen op schema.

Voor de Klimaatmonitor onderzocht adviesbureau Arcadis in opdracht van de Unie van Waterschappen hoever de waterschappen zijn bij het behalen van de klimaatdoelstellingen uit het Klimaatakkoord Unie en Rijk 2010-2020.

Voor 2020 moeten de waterschappen 30% energie-efficiënter werken. Dat betekent 2% energie-efficiencyverbetering per jaar. Dat doel werd ruimschoots gehaald. Tussen 2009 en 2018 is gemiddeld 3,5% per jaar energie-efficiency verbetering gerealiseerd.

Duurzame energie en CO2-uitstoot
Ook spraken de waterschappen af in 2020 voor 40% zelfvoorzienend te zijn door eigen duurzame energieproductie. In 2018 wekten de waterschappen 36,2% van hun energieverbruik zelf op. Daarmee liggen de waterschappen nog op koers om in 2020 hun doelen te hebben bereikt.

Met 1990 als vertrekpunt willen de waterschappen in 2020 30% minder broeikasgas uitstoten. Inmiddels hebben de waterschappen hun uitstoot met 67% verminderd. Dat komt voornamelijk door de productie van biogas en door de inkoop van groene stroom.

Aanbevelingen
De waterschappen ondertekenden in oktober het Nationale Klimaatakkoord. Daarbij formuleerden de waterschappen de ambitie om in 2025 100 procent energieneutraal te zijn.

De Klimaatmonitor zal aangepast moeten worden om ook de voortgang van de doelen uit het Klimaatakkoord te monitoren. Vernieuwing en verbreding van de monitor behoren dan ook tot de aanbevelingen in het rapport.

 

MEER INFORMATIE
Klimaatmonitor waterschappen verslagjaar 2018

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.