0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Het drinkwater in Nederland is vrijwel altijd van goede kwaliteit. Bij 99,9 procent van de bijna 620.000 metingen in 2017 blijkt dat het drinkwater voldoet aan de gestelde normen.

Dit schrijft de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) in haar jaarlijkse verslag over de kwaliteit van het drinkwater. Het verslag is gebaseerd op de resultaten van de controles van de drinkwaterkwaliteit, die de drinkwaterbedrijven in 2017 aan de ILT hebben gerapporteerd. Alle tien de drinkwaterbedrijven doen eraan mee.

Chemische stoffen
Uit de meetresultaten maakt het ILT op dat oppervlaktewater en (oever)grondwater dat gebruikt wordt voor de productie van drinkwater, in toenemende mate chemische stoffen bevatten in gehalten boven de 1 microgram per liter (1 μg/l). Dat is overigens mede toe te schrijven aan verbeterde meetmethoden, aldus de inspectie.

Op een totaal van 81.172 metingen werd 69 keer vastgesteld dat het water uit genoemde bronnen te veel aan chemische stof bevatte. In totaal werd 37 keer de norm voor Ethyleendiaminetetra-azijnzuur (EDTA) overschreden, 15 keer voor gehalogeneerde alifatische koolwaterstoffen en 13 keer voor tri-isobutylfosfaat. 

Drinkwaterbedrijven mogen geen drinkwater maken uit oppervlaktewater en (oever)grondwater dat meer dan 30 dagen verontreinigd is, tenzij ILT een ontheffing verleent. Dat gebeurt na een gezondheidskundige toets waaruit moet blijken dat de waargenomen stof geen gevolgen heeft voor de gebruikers van het drinkwater. De inspectie verleende vorig jaar 22 ontheffingen. Dit aantal laat zien dat de kwaliteit van oppervlaktewater en (oever)grondwater een aandachtspunt blijft, schrijft de inspectie.

Drinkwaterbesluit
Naast chemische stoffen wordt het drinkwater ook gecontroleerd op andere paramaters die bepalend zijn voor de kwaliteit. De normen daarvoor liggen vast in het Drinkwaterbesluit. De tien drinkwaterbedrijven voeren een wettelijk meetprogramma uit om de kwaliteit van het drinkwater te bewaken. Hierbij gaat het om metingen na de laatste zuiveringsstap en aan de kraan.

Bij 99,9 procent van de bijna 620.000 metingen voldeed het water aan de normen. 401 keer werd een normoverschrijding gemeten. Als een overschrijding is vastgesteld treden de drinkwaterbedrijven effectief op, stelt ILT vast. “Dit blijkt als er na de getroffen maatregelen tegen die normoverschrijding nieuwe metingen plaatsvinden.”

Legionella
Uit de overzichten in het verslag van de inspectie blijkt dat in 53 gevallen sprake was van een normoverschrijding met ziekteverwekkende bacteriën, waarvan 38 keer met de legionella. “Vrijwel alle overschrijdingen van de legionellanorm zijn geconstateerd in de binneninstallatie van de afnemer”, schrijft ILT. In die gevallen vertellen de drinkwaterbedrijven wat de klant tegen de besmetting kan doen.

Aeromonas, een bacterie die zich in het leidingnet kan vermeerderen, werd 153 keer boven de norm aangetroffen. “Het merendeel van de overschrijdingen is geconstateerd op vier locaties van drie drinkwaterbedrijven.” De aeromonas kan een voedingsbodem zijn voor andere bacteriën, schrijft ILT. “Ook kunnen geur- en smaakproblemen ontstaan.”

Verder werd 11 keer de norm van het ijzergehalte overschreden en 16 keer was het drinkwater te troebel. 

Vlaardingen
Afgezien van het wettelijk verplichte meetprogramma, meten de drinkwaterbedrijven na werkzaamheden, klachten of incidenten ook of er normen zijn overschreden. In 2017 was 129 keer het geval, aldus ILT. In een aantal gevallen ging het om incidenten met verdergaande gevolgen voor de afnemers, zoals de besmetting van het drinkwater met de E.colibacterie in Vlaardingen op 8 november 2017. 

De besmetting wordt vastgesteld bij een reguliere monstername. Om de bacteriën te doden behandelde Evides het drinkwater met chloorbleekloog. Voorts gaf het bedrijf een kookadvies af, dat op 18 november weer werd ingetrokken. “Evaluatie van dit incident wijst uit dat de verontreiniging in het net is gekomen bij de vervanging van een drinkwatertransportleiding", schrijft ILT, die voorts aangeeft dat in alle gevallen van normoverschrijding door maatregelen van de drinkwaterbedrijven de volksgezondheid niet in gevaar kwam.

 

MEER INFORMATIE
Rapport ILT: Drinkwater van goede kwaliteit

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Als er met maaionderhoud zoveel fauna weg wordt gemaaid, hoe komt het dan dat elk jaar weer de beek/ sloot weer is aangevuld met fauna?
De conclusie dat mobiliteit van fauna niet werkt, zou suggereren dat je de beek/sloot leegmaakt en ondanks dat het nooit eerder is onderzocht, toch nog steeds fauna in sloot aanwezig is. We maaien al jaren.
Met het afzetten van het team van Linus Pauling, is waarschijnlijk de weg vrij gemaakt voor malafide water organisaties, waar we er al genoeg van hebben in Europa. Het is mij in elk geval helder, dat niemand hier ook maar een fractie van de kennis bezit van 1 van de mensen uit het team van Linus.
Het spijt me te moeten lezen met wat voor gekonkel jullie proberen ons drinkwater op peil te brengen. Het doet me niet alleen walgen van de wijze waarop er gesjoemeld wordt met cijfers, waarden en giftige stofjes in ons drinkwater. Het doet me ook twijfelen aan het gezonde verstand van waterdeskundigen, die blijkbaar eerder voor het behoud van hun salaris willen gaan, dan voor de gezondheid van de bevolking.
Het is helder, dat hier geen enkele chemicus met enig hart de verantwoording draagt.
Van harte gefeliciteerd. Bij zo’ n nieuwe moderne zuivering zou het ook fijn zijn geweest als geprobeerd was om ook medicijnresten uit het effluent te halen. Een gemiste kans??
17.443 Stukjes plastic per vierkante km is niet het enige. Nederland staat aan de vooravond van een wijdverbreide integratie van poederkooldosering in onze afvalwaterketen voor verwijdering van microverontreinigingen omdat het "goedkoop" is. Hiervan wordt hooguit 90% ingevangen in het slib en de rest gaat de rivier in; micro/nano kooldeeltjes met schadelijke microverontreinigingen hierop gebonden. Je kan je voorstellen dat het risico hiervan minstens zo groot is als van microplastics.
Wist je dat er zelfs al in de placenta vergelijkbare deeltjes zijn aangetroffen? [Bové et al. Nature Communications 10, 2019]

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het