secundair logo knw 1

Bij het verbeteren van de waterinfrastructuur zijn waterschappen afhankelijk van marktpartijen. Om communicatie tussen de opdrachtgevers en opdrachtnemers eenvoudiger te laten verlopen, presenteert de Unie van Waterschappen nu het DeEscalatie- en Communicatiemodel.

De communicatie tussen waterschappen en marktpartijen liet in het verleden nog wel eens te wensen over. Dat kan grote gevolgen hebben. Waterschap De Dommel kreeg onlangs bijvoorbeeld een boete opgelegd wegens het te laat melden van biogaslekkages, een fout die het waterschap weet aan de moeizame samenwerking met aannemer Heijmans. "Alle partijen, zowel opdrachtgevers als opdrachtnemers, hebben hun eigen negatieve ervaringen," zegt Henkjan van Meer, beleidsmedewerker Moderne Overheid bij de Unie van Waterschappen. "Daarom is het juist zo positief dat waterschappen en marktpartijen samen om tafel zijn gaan zitten om hun verantwoordelijkheid te nemen en een constructieve oplossing te zoeken."

"Te vaak communiceren waterschappen en marktpartijen pas als er iets misgaat. Daarom geeft dit model praktische tips voor de samenwerking tussen de opdrachtgever en opdrachtnemer en wel vanaf het moment dat het contract ondertekend wordt", zegt Van Meer. Het DeEscalatie- en Communicatiemodel onderscheidt drie niveaus: strategisch, tactisch en operationeel. Als de gesprekspartners er op het laagste niveau niet uitkomen, kan het discussiepunt op een hoger niveau worden besproken. "Dan kun je een geschil snel oplossen en de situatie de-escaleren. Het model is opgesteld door een werkgroep waarin marktpartijen en waterschappen zitting hadden en komt dus echt uit de praktijk."

Het DeEscalatie- en Communicatiemodel is een concreet vervolg op het vorig jaar verschenen visiedocument 'De waterschapsmarkt van de toekomst – bouwstenen voor vernieuwing,' ook wel bekend als de marktvisie. Hierin staat hoe waterschappen en marktpartijen willen samenwerken als opdrachtgever en opdrachtnemer. "Waterschappen en marktpartijen zijn zelf tot de conclusie gekomen dat hun relatie in het verleden te juridisch was. De mens moet weer centraal komen te staan. Van contract naar contact, noemen we dat ook wel. Het model is een soort geheugensteuntje daar bij kan helpen"

Lees hier meer over het DeEscalatie- en Communicatiemodel

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.