0
0
0
s2sdefault

Zo’n 30 kilometer ten westen van Texel dobbert sinds anderhalve week een gele capsule met een GPS-satellietzender in de Noordzee. Wageningse onderzoekers willen met deze ‘flessenpost’ duidelijk maken dat plastic afval vanuit ons land helemaal naar de Noordpool toe kan drijven.

1006 Wouter Jan StrietmanWouter Jan Strietman"Daar spoelen jaarlijks enorme hoeveelheden plastic afval aan", zegt onderzoeker Wouter Jan Strietman van Wageningen University & Research (WUR). "Die komen uit West-Europa en Noord-Amerika, onder invloed van wind en zeestromingen."

Voor het Arctic Marine Litter Project doet hij uitgebreid onderzoek naar de herkomst en oorzaken van marien zwerfvuil in het Noordpoolgebied. "Daar wonen meer ijsberen dan mensen, dus dat afval moet ergens anders vandaan komen. Maar niemand weet precies waar. Wil je een oplossing vinden, dan moet je weten wat de oorzaak is."

De ‘Plastic in a Bottle’-capsule is niet in eerste instantie bedoeld om de herkomst van het plastic te traceren, maar om mensen op een laagdrempelige manier bij het probleem te betrekken. Volgens Strietman hebben velen er geen idee van dat hun afval via de Noordzee zomaar aan de zuidkust van Noorwegen kan aanspoelen.

"Als wij ons best doen, hebben onze noorderburen daar profijt van", stelt hij. "En andersom geldt dat natuurlijk ook. Het is bizar hoe we via plastic met elkaar verbonden zijn in het Noord-Atlantisch gebied."

Schotse kust
Samen met het bedrijf Leeways Marine heeft Wageningen University & Research daarom vorige week zondag de ‘Plastic in a Bottle’-capsule gelanceerd op de Noordzee, die dankzij een GPS-zender online te volgen is op een voor iedereen toegankelijke digitale kaart.

Het gaat om een initiatief van de werkgroep Protection of the Arctic Marine Environment (PAME) van de Arctische Raad (Arctic Council), waarin ook de Nederlandse overheid participeert. Bij Zweden en IJsland zijn eveneens capsules gedropt.

Op de kaart is te zien dat het exemplaar uit IJsland inmiddels is aangespoeld aan de Schotse kust. De Nederlandse capsule dobberde in de eerste week richting het zuiden, voor Strietman een verrassing. "Ik had verwacht dat hij in noordoostelijke richting zou wegdrijven. Maar mogelijk gebeurt dat alsnog."

Instructies
Het kan dus zomaar zijn dat de fles "binnen no time" op het Nederlandse strand aangetroffen wordt, beseft hij, maar de verwachting is dat het Denemarken, Duitsland of Zweden wordt of mogelijk, over een jaar of anderhalf, Spitsbergen. De capsule bevat een kaartje met instructies voor de vinder en contactgegevens.

Strietman en zijn collega’s wisten eerder plastic afval op het eiland Jan Mayen en IJsland te herleiden tot het Canadese Nova Scotia en Newfoundland. Ze maken gebruik van de methode Litter-ID, die volgens de onderzoeker veel gedetailleerder is dan de reguliere monitoringstechnieken.

Sinds anderhalf jaar passen ze deze techniek ook in Nederland toe, bijvoorbeeld bij het afval op het onbewoonde waddeneiland Griend (samen met Natuurmonumenten) en in de Kwade Hoek bij het Haringvliet (samen met Rijkswaterstaat en Stichting De Noordzee).

 

MEER INFORMATIE
Online routekaart ‘Plastic in a bottle’
Het Arctic Marine Litter Project van de WUR

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.