De demonstratie-installatie waarin het natuurlijke polymeer PHBV wordt geproduceerd, is op het terrein van energie- en afvalbedrijf HVC in Dordrecht officieel in gebruik genomen. De installatie is een nieuwe stap op weg naar commerciële productie van de natuurlijke plastic vervanger uit afvalwater. Als er in de markt genoeg belangstelling is, wordt eind volgend jaar een besluit genomen over de bouw van een full scale fabriek, die jaarlijks zo’n 6.000 ton van de plastic vervanger gaat produceren.

De demonstatie-installatie produceert 25 kg PHBV per dag, vertelden Leon Korving van waterschap Brabantse Delta en René Rozendal van Paques Biomaterials gisteren bij de formele start van de fabriek. Met deze productie kunnen de initiatiefnemers geïnteresseerde bedrijven van substantiële hoeveelheden voorzien om de plastic vervanger te testen in hun producten. Als in deze fase voldoende bedrijven kunnen worden geinteresseerd in afname van de natuurlijke polymeer, komt commerciële productie een stap dichterbij.

René Rozendal vrij vk 180 René RozendalRozendal: “De demofabriek is nodig om contracten te kunnen aangaan met afnemers zodat we voldoende tonnage kunnen vastleggen voor levering. Daarmee kunnen wij naar financiers stappen en zeggen: kijk, de afnemers zijn er.” Financiering is nodig voor de volgende stap, de bouw van een full-scale fabriek. De realisering daarvan vergt een investering van zo’n 50 miljoen euro, aldus Rozendal. 

PHA2USE
De bouw van de demo-installatie op het HVC-terrein in Dordrecht (kosten 2,5 miljoen euro) is een initiatief van het samenwerkingsverband PHA2USE. Daarin participeren de waterschappen Brabantse Delta, De Dommel, Hollandse Delta, Scheldestromen en Wetterskip Fryslân, kenniscentrum STOWA, technologiebedrijf Paques Biomaterials en HVC. Het consortium werkt samen met de kennisinstellingen TU Delft en Wetsus, afzetorganisatie AquaMinerals en slibverwerker SNB om de productie van de natuurlijke polymeer commercieel mogelijk te maken. Met de marktpartijen Maan, Foamplant en Basilisk worden producttoepassingen verkend, zoals afbreekbare plantenpotjes en 'zelfhelend beton'. 

In de demo-installatie, die vorig najaar is geplaatst, worden vetzuurrijke afvalstromen gebruikt voor de voeding van bacteriën. Deze vreten zich vol met vetzuren en slaan die op als energiereserve, waardoor er een PHA-rijke biomassa ontstaat. De polymeer PHBV wordt in een gepatenteerd proces uit deze massa gehaald, waarna er een poeder overblijft (zie foto) dat gebruikt kan worden als een natuurlijke plastic vervanger in verschillende toepassingen.

PHA korrels 600

Onder de knie
De initiatiefnemers hebben het productieproces nu onder de knie, ongeacht de samenstelling van het afvalwater dat wordt gebruikt voor de voeding van de bacteriën, aldus de toelichting van Korving en Rozendal. “We kunnen het voorproces nu zo sturen, dat je uit heterogene grondstof een gecontroleerd eindproduct kunt maken”, stelde Rozendal. En die controle gaat zo ver dat het mogelijk is om de kwaliteit van de polymeer af te stemmen op de wensen van de afnemer, aldus Korving.

Voor de productie kunnen verschillende afvalwaterstromen worden gebruikt, zoals zuiveringsslib uit rwzi’s. Maar ook reststromen van een papierproducent of suikerrijk water van een snoepfabriek zijn geschikt. “Als het maar organisch vervuild water is.”

Hoge kwaliteit
PHBV is een natuurlijk geproduceerd polyester van hoge kwaliteit, zo is de claim van het consortium. “Het materiaal heeft de voordelen van plastic maar niet de nadelen: het is licht en vormbaar, is verwerkbaar als plastic én volledig biologisch afbreekbaar, waardoor er geen microplastics in de natuur worden achtergelaten.”

In hun toelichting stelden Korving en Rozendal dat voor de afzet nu vooral gekeken wordt naar ‘toepassingen waar afbreekbaar plastic een toegevoegde waarde heeft en waar een groot risico is op verlies van plastic in het milieu’. En dat is in de landbouw, waar bijvoorbeeld kunstmest wordt gebruikt met een coating van niet afbreekbaar plastic. Door het gebruik van de coating komt de kunstmest langzaam vrij, waardoor de planten de groeistof beter opnemen en er ook minder stikstofuitspoeling is, maar de keerzijde van deze toepassing is dat de plastic coating achterblijft op de landbouwgrond en daar uiteen valt in microdeeltjes plastic die het milieu vervuilen.

De natuurlijk afbreekbare polymeer PHBV is een uitstekend alternatief, aldus Korving en Rozendal, die er op wijzen dat in 2026 de coating van kunstmest met niet afbreekbaar plastic in Europa wordt verboden. "Met ons natuurlijke polymeer heb je een alternatief waarmee je de korrels kunt coaten zonder dat het milieu wordt vervuild.”

Textiel en schoenen
In de toekomst wil het consortium zich ook richten op consumentenproducten als textiel en schoenen. Ook hier betreft het producten die op grote schaal bijdragen aan vervuiling van het milieu met kleine plastic deeltjes. Rozendal: “We dragen allemaal kleding die veelal synthetisch is. Bij elke wasbeurt komen 700.000 microvezels vrij die met het waswater naar een afvalwaterzuivering gaan. Daar worden de vezels er niet uitgehaald en dus komen deze in de natuur terecht. En voor schoenen geldt dat iedere schoendrager elk jaar voor 100 gram aan microplastics de natuur inloopt.”

De potentiële afzet is enorm, maar vooralsnog moet de door bacteriën geproduceerde polymeer eerst nog worden omarmd door de markt als plastic vervanger. Over de bouw van een full scale fabriek wordt eind volgend jaar een eventueel besluit genomen, zei Rozendal van Paques Biomaterials. En als het licht op groen gaat, wordt de fabriek in de daarop volgende jaren gebouwd. "Die komt dan in 2026 in bedrijf". Waar de fabriek dan moet komen is nog onderwerp van gesprek. Korving: "Er wordt met vier waterschappen gesproken." Wel is bekend wat de jaarlijkse productie zal zijn: 6.000 ton.

 

LEES OOK
Demonstratiefabriek in Dordrecht maakt bioplastic uit afvalwater
Waterschappen: nieuw project voor ontwikkelen bioplastics uit afvalwater

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mooi onderzoek. Met de hete zomers van nu is het fijn om vlakbij zwemwater te hebben en het water op de hoek van de straat ( in mijn geval) kan dan een enorme aantrekkingskracht hebben. Mooie aanvulling op het onderzoek, zou een vergelijking met nabijgelegen “ officiële zwemwaterlocaties” kunnen zijn: op welke punten scoren deze beter ( en waar minder) als zwemlocatie… , wat is de capaciteit … en hoe nabijgelegen zijn deze locaties.
Hoezo een nieuwe bestuurscultuur in de politiek? Handje-klap van de ChristenUnie om zo veel als mogelijk alles bij het oude te houden. Dat je in 2022 met een amendement op basis van het advies uit 2015 - is echt oude wijn in nieuwe zakken. De commissie Boelhouwer was duidelijk: of alle geborgde zetels opheffen, of max. 2 zetels voor boeren en 2 zetels voor natuurbeheerders (die steeds 'natuur' worden genoemd). Geborgde zetels natuur zijn overbodig, zelfs Natuurmonumenten wil er vanaf. En dan meteen de waterschapsbelasting op natuurterreinen afschaffen, Natuur wordt uit publiek geld betaald en landelijk gaat het slechts om 0.25% van de totale opbrengst van de watersysteemheffing.
Juni wordt ook droog: veel NW winden, dwz. wat buien, maar die zullen geen zoden aan de dijk zetten.
Mocht het in Juli weer warm en zonnig worden dan zal er een fors escalerend waterprobleem zijn.
Je sommetje klopt niet, Hans, want de lozing van N was altijd al veel groter dan van P. Stel in 1990 was de lozing van N 5 keer zo groot als P, dus 5:1. N is afgenomen met 64%, er is dus nog over 0,36*5 = 1,8. Van P is 74% verwijderd, dus nog over 0,26*1 = 0,26. De verhouding N:P is dan nu geworden 1,8:0,26 oftewel (afgerond) 7:1. Er is dus nu meer stikstof ten opzichte van fosfor in de lozing, dan het geval was in 1990.
"64% minder lozing dan in 1990" juicht dit artikel. Dan praat je dus over 2 procent verbetering per jaar. Of anders gezegd: na 32 jaar is de restlozing met twee-derde afgenomen. De zuiveringstechniek is in deze periode geëvolueerd van alleen aerobe beluchting naar anaerobe technieken, dus zo verrassend is dit niet.
De hamvraag die onbeantwoord blijft, is wat de impact is van de restlozing op de doelen van de KRW. Uit de berekeningen van het CBS zou blijken dat stikstof uit rwzi's nog voor 18% bijdraagt aan de totale belasting, en fosfaat nog voor 25% aan de totale belasting. Maar het gaat nog steeds om enorme hoeveelheden: 14,3 miljoen kg N en 1,64 miljoen kg P.
De afname in kg N is veel groter is dan in kg P. De verhouding tussen N en P is verschoven. Met als gevolg dat blauwalgen (die zelf stikstof binden) "in het voordeel zijn" vergeleken met groenalgen, die stikstof uit het oppervlaktewater opnemen. Dertig jaar geleden was er nog veel 'groene soep', inmiddels zijn de drijflagen van blauwalgen een hardnekkig probleem.
Het zou dus zomaar kunnen zijn dat het verwijderen van stikstof nu voldoende is, maar dat de verwijdering van fosfaat nog veel beter moet. Behalve wellicht als de rwzi (bijna) rechtstreeks op zee loost, dan is goed ook goed genoeg.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!