De waterzuivering in Weesp van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht wordt in een nieuw jasje gestoken. Het is de eerste installatie in Nederland die volledig gaat functioneren volgens het ICEAS-systeem. Bij deze actieve slibtechnologie worden de zuiveringsprocessen gecombineerd in één tank.

De eerste paal van de nieuwe rwzi in Weesp gaat vanmiddag de grond in. Naar verwachting wordt de installatie ergens in de tweede helft van 2019 opgeleverd en is dan na een korte tijd van proefdraaien klaar voor gebruik. De nieuwe zuivering wordt naast de huidige gebouwd. Een luxesituatie, vindt Jacqueline de Danschutter. “Dat kan omdat er nog ruimte zat is na de sanering van oude slibvelden. Na het aanzetten van de nieuwe installatie wordt de oude gesloopt.”

De Danschutter is programmamanager innovatie bij het Amsterdamse watercyclusbedrijf Waternet, dat namens Waterschap Amstel, Gooi en Vecht de rwzi beheert. Het is volgens haar hoogste tijd voor vernieuwing. “De bestaande zuivering in Weesp is gewoon op. De technologie dateert uit de jaren zeventig. Er staan twee oxidatiebedden die niet passen bij de lozingseisen van nu.”

Techniek vrij standaard
De hoofdaannemer Mobilis bouwt de nieuwe zuivering voor een aanneemsom van 13,9 miljoen euro (exclusief btw). Voor het eerst wordt in Nederland het innovatieve ICEAS-systeem van het bedrijf Xylem volledig toegepast bij een rwzi. Hiermee is alleen ervaring opgedaan als uitbreiding van de zuivering in Alblasserdam van Waterschap Rivierenland. De techniek heeft zich vooral bewezen in het buitenland, vertelt De Danschutter. “Het helpt dat we geen extra strenge eisen hebben voor bijvoorbeeld de zuivering van nitraat. ICEAS is een vrij standaard techniek waarbij geen nabehandeling nodig is.”

Er is niet bij voorbaat voor dit systeem gekozen. “Onze uitvraag naar de markt was helemaal open”, zegt De Danschutter. “De technieken die geschikt waren, lagen namelijk dicht bij elkaar in de buurt. We hebben slechts voor 20 procent naar de prijs gekeken en voor 80 procent naar de kwaliteit. ICEAS bleek voor de locatie in Weesp de beste oplossing. Het is een actieve slibtechnologie en dat kennen de medewerkers goed.”

Continu batchsysteem
Bij ICEAS gaat het om een continu batchsysteem. Waar normaal het rioolwater door meerdere tanks met aparte zuiveringsprocessen stroomt, vinden hier alle processen na elkaar in één tank plaats. Daarom zijn geen voorbezink- en nabezinktank nodig. “Het systeem is eigenlijk te simpel voor woorden”, merkt De Danschutter op. “Er zit natuurlijk slimme besturing achter. Zo wordt de aflaat van het water met een beweegbare arm geregeld. We plaatsen twee grote tanks, waardoor er continu in een van beide tanks water kan worden toegevoegd.”

Deze constructie heeft volgens De Danschutter diverse voordelen. Zij noemt onder meer de relatief beperkte ruimte die nodig is en de lage CO2-voetprint. Ook zijn er niet veel bewegende onderdelen, waardoor het systeem weinig onderhoud vergt en niet erg gevoelig is voor storingen. De installatie wordt klimaatbestendig gebouwd. “Alle belangrijke elektrische onderdelen komen op de eerste verdieping te staan. Zij staan dus veilig, als ooit ergens een dijk zou doorbreken. Ook hebben we bij het ontwerp rekening gehouden met extra zware buien. Het water loopt dan niet snel naar binnen.”

 ‘De zuivering is vooraf helemaal virtueel gebouwd’

Compleet 3D-model
Het gebouw is ontworpen volgens de methodiek van Bouw Informatie Modellering (BIM). Er is een 3D-model gemaakt waarin alle fysieke en functionele kenmerken zijn opgenomen. Hierdoor zijn bij het toekomstige beheer en onderhoud steeds de laatste stand van zaken en de technische informatie beschikbaar. De Danschutter: “De zuivering is dus vooraf helemaal virtueel gebouwd. Rijkswaterstaat past BIM al vaker toe, maar in de waterschapswereld is dit nog niet eerder op deze schaal gedaan. Het was dan ook voor ons samen met de aannemer een zoektocht.”

Mede door de compacte nieuwe installatie is er op de locatie Weesp langs het Amsterdam-Rijnkanaal veel ruimte voor uitbreiding. Of dat snel of pas over een jaar of tien gaat gebeuren, hangt volgens De Danschutter af van de uitkomst van het bestuurlijke traject dat nu loopt. “Het gaat om vragen als: moet een deel van Amsterdam worden afgekoppeld naar Weesp, zodat er in Amsterdam meer ruimte komt voor woningbouw? Moeten we misschien wat eerder stoppen met de waterzuivering in Amstelveen, omdat die loost op de vrij kwetsbare Amstel? Het bestuursbesluit wordt medio 2019 verwacht. We houden op het terrein ook een hoekje vrij voor een vierde zuiveringsstap voor bijvoorbeeld medicijnresten, mocht dat wettelijk verplicht worden.”

 

MEER INFORMATIE
Waterschap AGV over nieuwe rwzi Weesp
Xylem over zuiveringsconcept ICEAS
Vakartikel over overwegingen bij nieuwbouw Weesp (2017)

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het belangrijkste staat onderaan: toestaan van kunstmestvervangers op basis van dierlijke mest. De milieu-impact kan nauwelijks worden overschat: er is minder kunstmest nodig (veel energie nodig, dus veel CO2) en via de erts komen er sporen van giftige zware metalen mee in de bodem. En er ontstaat een toepassing voor eindproducten van mestverwerking. Zo kun je regionaal de kringloop beter sluiten.
Er moet veel gebeuren, niet alleen grenzen markeren, maar actief het waterbeheer in het buitengebied naar de nieuwe inzichten herstellen. Daarbij moet ieder waterschap ruimte vrijhouden om initatieven vanuit het veld actief op te pakken en niet in een stilzwijgende welwillendheid laten sneuvelen.
Waarom niet een waterfabriek bouwen van zout naar zoet, zo een als in Israël gr marco
Weten waterschappen wel waar hun grenzen zijn?
De legger is het kroonjuweel van het waterschap. Zoals een gemeente de bebouwde kom markeert met een bord, zo staan de waterschapsgrenzen beschreven in de legger. Dit is niet een eenvoudige grens met het buur-waterschap, maar een complex stelsel van waterstaatswerken met de bijbehodende invloedszoneringen. Alleen binnen die zoneringen heeft het (klassieke) waterschap zeggenschap (klassiek: gericht op waterbeheer (watergangen) en waterveiligheid (dijken) ex waterzuivering).
Alles begint en houdt op bij de invloedszones - de grenzen - van het waterschap. En laat het nou toch heel eenvoudig zijn die grenzen kleiner te maken (dus de invloedszones in nieuwe leggers te verkleinen) maar zo goed als onmogelijk om deze weer groter te maken. Het ene is n weggevertje en het andere is landje pik - dus betalen.
Dus voor een strategische herorientatie van de waterschappen is een strategische herwaardering van het kroonjuweel - de waterschapslegger en het gehele bijbehorende invloeds-spel van essentieel belang.
De waterschappen zijn de afgelopen jaren ver in de marge gedrukt want invloedszones met gemeenten, het rijk en andere belanghebbenden zijn aan het verschuiven. (En waar is de wet PUBERR gebleven?)
Dus eerst herwaarderen van waterschapsgrenzen, dan weten waar de grenzen zijn en vervolgens deze met een (dijk)leger gaan verdedigen ! ;-)
https://sjfsupport.com/mmi.html
Zijn waterschappen nog wel van deze tijd?
Interessant artikel van Stephan Kuks over de toekomst van de waterschappen. Zelf vraag ik mij af of de waterschappen wel in staat zijn om antwoord te geven op de grote maatschappelijke vragen, die ook hij noemt. Hij zegt: "Nu wordt het tijd dat waterschappen duidelijk maken dat er vanuit water en bodem grenzen zijn, en dat de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van Nederland hierop moeten worden aangepast.” Dat lijkt op het oog een logische uitspraak, maar de grote vraag is of het huidige waterschap deze vraag wel inhoud kan geven. En niet vanwege dat het waterschap niet deskundig zou zijn, maar meer vanwege de samenstelling van het bestuur en dat het mandaat op de genoemde onderwerpen zeer beperkt is.
En natuurlijk, prachtig als Kuks vindt dat de waterschappen duidelijk stelling moeten nemen in het maatschappelijk debat over de toekomst van ons land, maar welke stelling dan? Het belang van de boeren? Het belang van de natuur? Het belang van woningbouw? Deze discussie hoort in eerste instantie thuis op het allerhoogste politieke niveau. Daar heeft men het de afgelopen decennia lelijk laten liggen, maar dat betekent niet dat nu het waterschap aan bod is. En natuurlijk voor het waterbeheer zijn de waterschappen de ogen en de oren van de samenleving. De waterschappen zijn bij uitstek degenen die van onderop knelpunten en ideeën kunnen aandragen om het beleid op provinciaal en nationaal niveau effectief vorm te geven. Maar ik moet er niet aan denken dat de waterschappen dat in die breedheid zelf zouden moeten gaan oppakken.
En om dan ook maar tegelijk tegen een heilig huis aan te schoppen, we zouden ons zelfs kunnen afvragen of waterschappen en het functioneren ervan nog wel van deze tijd is. Zeker als het gaat om ruimtelijke ordening en klimaat heeften provinciaal bestuur veel meer mandaat en dus veel meer slagkracht. Wat mij betreft zou het waterbeheer zo overgeheveld kunnen worden naar de provincie en zouden waterschappen omgevormd kunnen worden tot uitvoeringsorganisaties die het dagelijks waterbeheer doen. De RWZI’s zouden nutsbedrijf kunnen worden. Zeker zij zouden daarmee grote stappen kunnen maken in de efficiency van de waterzuivering.
Wat bedoel ik daarmee? In de afgelopen 10 tot 20 jaar zijn de RWZI ’s zich steeds meer gaan toeleggen op terugwinning van grondstoffen(fosfaat, cellulose, biogas, etc). Maar een grote doorbaak met substantieel resultaat heb ik tot nu toe niet echt gezien, misschien met uitzondering van een aantal initiatieven, zoals Waterstromen. Het succes van een goede afzet van reststromen wordt bepaald door kwantiteit en kwaliteit.
Eind vorige eeuw werd in de autobranche de organisatie Autorecycling Nederland opgericht. Ik was daarbij betrokken. Doel was om een hoger hergebruik te realiseren bij demontage van auto’s. Voor het ophalen een paar rubber strips per bedrijf was namelijk nooit veel belangstelling vanwege de geringe baten. Maar als je als verwerkingsbedrijf bij alle autodemontagebedrijven rubber kan ophalen, wordt het ineens interessant. Ook voor het autodemontage bedrijf, sommig restafval kreeg ineens een positieve geldwaarde.
Dat kan ook zomaar voor de RWZI’s gelden. Als ze met z’n allen gaan samenwerken en op landelijk niveau collectief contracten gaan afsluiten met afnemers dan kan dat voor beide partijen interessant worden. Bijvoorbeeld voor struviet. Zeker nu de totale gevolgen van kunstmest steeds meer onder het vergrootglas komen, zou struviet een geweldige vervanger kunnen zijn.
En een centrale organisatie, zoals ARN bij de autosector heeft nog meer voordelen. Je kunt een veel directere samenwerking met partijen als Wetsus en KWR tot stand brengen, waarbij uit een deel van de opbrengsten van de restproducten onderzoek gefinancierd kan worden om nog effectiever en efficiënter te worden met de terugwinning. Je zou dan ook kunnen kijken in hoeverre je samenwerkingen zou kunnen aangaan met bedrijven, die nu hun afvalwater moeten voorzuiveren. Bij Waterstromen werd zo’n samenwerking al tot stand gebracht met een voedselproducent en een leerlooier.
En als het echt succesvol zou worden, zou het zelfs kunnen leiden tot lagere belastingen(verontreinigingsheffing). Wat mij betreft is er wel één belangrijke voorwaarde aan verbonden, namelijk dat het zuiveren van communaal afvalwater altijd een publieke aangelegenheid blijft.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!