0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

De hoogwatergeul Reevediep bij Kampen is in gebruik genomen en daarmee is tegelijkertijd het programma Ruimte voor de Rivier afgesloten. In het kader hiervan zijn sinds 2007 op 34 plekken in het rivierengebied hoogwaterprojecten uitgevoerd.

Koning Willem-Alexander verrichtte afgelopen donderdag de officiële openingshandeling. Hij gaf het sein om de sluisdeuren van de Scheeresluis open te zetten, waarna een boot het Reevediep invoer. Hierdoor zijn de IJssel en de geul nu met elkaar verbonden.

Dat maakt het mogelijk om in extreme omstandigheden hoogwater soepeler af te voeren naar het IJsselmeer. De waterstand bij Zwolle wordt zo bijna een halve meter lager. Het Reevediep gaat pas vanaf 2022 fungeren als hoogwatergeul. Eerst moeten werkzaamheden rondom het Drontermeer worden afgerond, zoals de versterking van de Drontermeerdijk. Daarna mondt het Reevediep uit in dit meer.

Klimaatbestendige dijk
De uitvoering van het project in de IJsseldelta heeft een kleine vier jaar geduurd. Naast de aanleg van de hoogwatergeul ten zuiden van Kampen is het zomerbed van de IJssel over een lengte van acht kilometer uitgebaggerd. Ook zijn in vijf uiterwaarden maatregelen genomen om water te bergen of sneller af te voeren. Er is bijna vierhonderd hectare natuur bijgekomen. Het Reevediep is toegankelijk voor pleziervaart. De gemeente Kampen wil het nieuwe dorp Reeve realiseren op en achter de dijk, die mogelijk de eerste klimaatbestendige dijk in Nederland wordt.

Zonder slag of stoot is de bypass er niet gekomen. Er was lange tijd verzet tegen de aanleg van het Reevediep, vooral omdat sommige bewoners en boeren moesten verhuizen of land kwijtraakten. De ontwikkelingen rondom de hoogwatergeul zijn door Joep Boerboom vastgelegd in het boek Deining in de IJsseldelta. De koning ontving het eerste exemplaar.

Waterstand verlaagd
Het project bij Kampen was het laatste van de 34 projecten van Ruimte voor de Rivier. Dit nationale programma was bedoeld om een betere bescherming tegen hoogwater te bieden door niet de dijken te verhogen, maar de waterstand omlaag te brengen. Langs de Nederrijn, Waal, Merwede en IJssel zijn onder meer dijken landinwaarts verlegd en diverse nevengeulen aangelegd. Spraakmakende voorbeelden zijn de Spiegelwaal bij Nijmegen en de hoogwatergeul tussen Veessen en Wapenveld, onlangs winnaar van De Nederlandse Bouwprijs in de categorie civiele kunstwerken.

Door Ruimte voor de Rivier zijn vier miljoen mensen beter beschermd tegen overstromingen, zegt minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat. Volgens haar is de kaart van Nederland opnieuw getekend. “Ruim twaalf jaar zijn we samen met provincies, waterschappen en gemeenten bezig geweest het Nederlandse rivierengebied mooier én veiliger te maken. Op 34 plekken is de mens een stukje opgeschoven om bij hoogwater de rivieren meer ruimte te geven. Maar ons werk is nog niet af. In een nieuwe aanpak gaan we nu ook meer ruimte maken voor de binnenvaart en een betere kwaliteit van ons rivierwater.”

 

MEER INFORMATIE
Rijkswaterstaat over opening Reevediep
Toelichting op project IJsseldelta
Eerder bericht over het project
Interview projectleider Cor Beekmans
Projecten Ruimte voor de Rivier

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

KNW Lidmaatschap

"KNW Waternetwerk verbindt waterprofessionals in een uniek platform"

Word ook lid

Laatste reacties op onze artikelen

Bodemdaling en HWBP kunnen niet los van elkaar worden gezien. Bij de veronderstelling dat we in de delta blijven wonen zal het antwoord dan ook moeten zijn temporiseer dijkverhogen (draagvlak slappe bodem is beperkt) en druk het laag gelegen land geologisch op (ongeveer 1/3 deel NL) in het tempo van de zeespiegel stijging. Benut daarvoor de stoffen die we niet langer in de atmosfeer willen stoten (CO2) en bindt deze tot een slurry.
De wet van Pascal zal ons daarbij helpen, waarbij we feitelijk omkeren wat nu in de onttrekking van gas als bodemdaling herkennen. Ga over tot een programma dat gebouwen/huizen niet langer passief gefundeerd zijn, maar eenvoudig waterpas gesteld kunnen worden. Zie dit als een de komende eeuwen doorlopend programma zodat de delta veilig blijft, de rivieren weer geleidelijk onder maaiveld komen en het veenlandschap in zijn charme gepoogd kan worden gelijktijdig te behouden als Carbon link. Slappe bodem wordt dan zelf een non-onderwerp.
De kosten en middelen voor zo'n programma zullen het geleidelijk winnen van steeds hogere en middelen verslindende dijken en waterbouwkundige constructies (denk aan stormvloedkering), zoute kwel wordt stapsgewijs beheerst en de bodemvruchtbaarheid is verzekerd.
Zoek allianties met die partijen die nu aan de bron van de koolstof economie hebben gestaan. Zij beschikken over de juiste expertise om dit proces van dalen in stijging om te zetten en de diepe boring naar zeg drie km diepte veilig te openen, beheren en te sluiten.
Zoek kort gezegd het juist niveau en tijdschema om problemen in de badkuip te beheersen. Dat overstijgt de slappe bodem.
De technologie en ervaring zal wereldwijd toepasbaar zijn en een antwoord geven, anders dan simpel CO2 in de diepe bodem brengen.
Wat een informatie: "De grondwaterstanden zijn momenteel gemiddeld tot laag voor de tijd van het jaar. In de laaggelegen delen zijn ze normaal, maar in de hooggelegen zandgebieden nog altijd ‘zeer laag".. Laat toch eens wat grafieken zien!!!! Er wordt zoveel gemeten. En de deskundigen kunnen het uitleggen.
Het moet zijn community of practice, of die betreffende bouwmarkt moet hier bij betrokken zijn.
N2O + O3
Met ander woorden: lachgas afvangen en ozon toevoegen. O3 kun je maken uit restproduct bij waterstofproductie.
Dus oplosbaar dit probleem?
@Erik van LithWe hebben inderdaad ook designers in het project betrokken. Zij hebben ons geholpen door ons technieken aan te leren die zij gebruiken bij empathisch onderzoek: hoe kom je achter de drijfveren van mensen.
En in vijf gemeenten in Zuid-Nederland zijn ontwerpers met een concreet vraagstuk aan de slag gegaan, samen met ambtenaren en bewoners. Ze vonden het een heel leuk en interessant vraagstuk om aan te werken. Het heeft veel losgemaakt daardoor. We hebben veel van elkaar geleerd.
Als je meer wilt weten, neem dan even contact op met Dick of mij (Karla Niggebrugge, kniggebrugge@brabant.nl)

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het