0
0
0
s2smodern

De overgang naar de circulaire economie is ook voor de waterschappen en drinkwaterbedrijven geen sinecure. Ze nemen initiatieven en ontwikkelen producten, maar stuiten op veel obstakels. Die hebben betrekking op regelgeving, maar ook op zaken als het negatieve imago van secundaire grondstoffen. Technologieën en producten lopen daardoor meer kans in de ‘Valley of Death’ te stranden.

Dat kreeg Europarlementariër Jan Huitema (VVD) vrijdag te horen tijdens zijn werkbezoek aan rioolwaterzuivering RWZI West van waterschap Amstel Gooi en Vecht (AGV). De Europarlementariër schrijft een rapport over het Circulair Economy Action Plan van de Europese Unie. Dat is het nieuwe actieplan voor de overgang van de huidige lineaire economie naar een circulaire economie in de Europese Unie en een van de belangrijke bouwstenen van de European Green Deal, Europa's nieuwe agenda voor duurzame groei.

Ambitieuze boodschap
Jan Huitema 180 vk Jan HuitemaIn Amsterdam wilde rapporteur Huitema kennis opdoen over de circulaire initiatieven van de Nederlandse waterschappen en drinkwaterbedrijven. “Het gaat mij erom hoe jullie het beleven in de praktijk”, zei de Europarlementariër. Hij trof op de rwzi bestuurders,  directeuren en managers van AGV, Waternet, Aa en Maas, AquaMinerals, Vewin en de Unie van Waterschappen en hield ze voor dat het Europees Parlement de Europese Commissie een ‘ambitieuze boodschap’ wil meegeven als het gaat om de overgang naar een circulaire economie.

De Europarlementariër, als melkveehouder thuis in de wereld van de landbouw, kreeg de ambities, frustraties en potenties van een hem onbekende sector voorgeschoteld. 

“De grootste opgave is om de stap te maken van de experimentele naar de gangbare fase. We zitten nu meer met de vraag: hoe kunnen we opschalen?”, zei Sander Mager, dagelijks bestuurder van AGV, nadat hij had geschetst dat de waterschappen al pionierend veel tijd en energie steken in circulaire initiatieven met ambitieuze stippen op de horizon. “We hebben een doel geformuleerd, maar de weg ernaar toe is niet helder. We moeten al doende leren. En ik hoop dat het Circulaire Action Plan ons daarbij helpt”, zei Mager.

‘Death valley’
Duurzaamheidsmanager Aalke Lida de Jong van afzetorganisatie AquaMinerals schetste Huitema een aantal knelpunten in het verwaarden van reststromen. Nieuwe innovatieve producten komen op weg naar een serieuze afzetmarkt vaak in ‘death valley’ terecht, de gevarenzone waarin cash-flow problemen ontstaan omdat er veel geld nodig is om nieuwe producten in de markt te zetten en investeerders afhaken.

Reststoffen (secundaire grondstoffen) hebben het op dat lastige traject nog moeilijker omdat ze te maken hebben met meerdere knelpunten: concurrentie met primaire producten uit de lineaire economie (goedkoper, bewezen kwaliteit, status), het realiseren van opwerkketens (aanbod is te klein, vraag nog niet groot genoeg, de techniek voldoet niet) en juridische obstakels (de erkenning van afvalstof als grondstof gaat heel moeizaam in de praktijk).

“Het achterliggend probleem is angst voor afval”, zei De Jong, die daarin werd bijgevallen door Mark van der Werf, programmamanager Circulair van de Unie van Waterschappen. Hij zei: “Secundaire grondstoffen hebben het imago, van goh, daar kunnen weleens gevaarlijke stofjes inzitten. Het is angst voor vervuiling en het is lastig om dat imago te doorbreken.”

Suggesties
De Jong schetste Huitema ook hoe ‘Brussel’ kan helpen: “Biedt perspectief en verklein de valley of death.” 
De duurzaamheidsmanager van AquaMinerals noemde daarbij een reeks aan suggesties, zoals: langdurige fiscale steun voor winning en gebruik van secundaire grondstoffen, vereenvoudiging van regelgeving en uniforme interpretatie daarvan, rechtszekerheid voor reststoffen en steun van overheden als launching customer.

peter verlaan 180 vk vrij Peter VerlaanPeter Verlaan, directeur zuiveren bij Aa en Maas en lid van de stuurgroep Energie- en Grondstoffenfabriek, vroeg aandacht voor de rol van de waterschappen in de transitie naar een circulaire economie. “Een lange adem in dit proces is ongelofelijk belangrijk. Wij hebben die lange adem en dat blijft weleens onderbelicht.”

Einde afvalstatus
Ook Verlaan vroeg aandacht voor juridische knelpunten, zoals de Europese End-of-Waste (EoW) route, die reststoffen een ‘einde afvalstatus’ moeten geven. Die processen verlopen erg moeizaam, stelde Verlaan. “En als we Publiek Private Samenwerkingen aangaan, moeten we innovaties ook aanbesteden, dat is de dood in de pot. Het zou helpen als we als publieke organisaties meer ruimte krijgen in de circulaire economie.”

Huitema kreeg tijdens een rondgang over de rioolwaterzuivering tekst en uitleg over initiatieven waarmee waterschappen willen bijdragen aan de circulaire economie, zoals de productie van struviet, het product waarvan het traject ‘einde afvalstatus’ zo lang duurt, calciet, waarvoor plannen bestaan om een tweede verwerkingsfabriek te bouwen en groen gas, waarvan het waterschap AGV op de RWZI West jaarlijks 9 miljoen m3 wil gaan produceren.

Huitema werd de locatie getoond waar de fabriek wordt gebouwd, tegenover de rwzi. Aan het eind van het jaar moet de groen gasinstallatie al in productie zijn en dan levert AGV met een hoogwaardig product een flinke bijdrage aan de circulaire economie.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Huishoudens moeten naar verhouding meer geld betalen voor de waterschapsbelasting dan bedrijven. Dat komt door de gestegen WOZ-waarde van woningen in de laatste jaren, terwijl bedrijfspanden nauwelijks in waarde zijn gestegen. Vereniging Eigen Huis vindt de verdeling niet eerlijk. Maar de Unie van Waterschappen wil nog niet meewerken aan een oplossing maar uitstellen tot "nadat het wetsvoorstel is vastgesteld in 2e en 1e Kamer". Zie:
https://www.h2owaternetwerk.nl/h2o-podium/opinie/aanpassing-waterschapsbelasting-pijnpunten-van-burgers-worden-doorgeschoven-naar-toekomst

.
Erg mooi plan, prachtige visie. De grootste verliespost (verdamping) aanpakken zou ik er nog aan toevoegen: verwijder soortenarme plantages van naaldhout, dat levert waterwinst op én meer biodiversiteit. De CO2-vastlegging gebeurt in de voedselrijkere wadi's twee keer zo efficiënt, dus dat ik ook weer winst.
Unie gevangen in eigen modellen.
De Unie van waterschappen is al bijna een jaar bezig om wat uit vinden welk model geldt voor een goede kostenverdeling. Een stuurgoep produceerde ingewikkelde modellen voor de al ingewikkelde huidige verdelingssystematiek. Met als resultaat dan een verdeling over vier categorieën: gebouwd, ongebouwd, ingezetenen en natuur. Met totaal ondoorzichtige grondslagen. Er bleven twee modellen over, uitgerekend van het huidige systeem dat al tien jaar niet goed werkt. In beide systemen passen niet alle waterschappen, helemaal niet als met plusvoorzieningen worden toegepast. Maar volgens mij zijn de waterschappen mans genoeg om zelf wel de verdeling over de categorieën maken met de eigen gebiedskenmerken, welke dat maar mogen zijn. Helemaal geen modellen. Een model beperkt alleen maar. Een gemeente bepaalt ook zelfstandig tarieven voor OZB, afvalstoffenheffing en rioolrecht. Schiermonnikoog met 700 inwoners ook. Kan een waterschap met 300.000- 1 miljoen inwoners zoiets niet? In het bestuur van het wetterskip zitten vaak voor een derde oud-wethouders en ex-raadleden. Die hebben dat jarenlang gedaan. Unie, hou op met het gieten van oude wijn in nieuwe zakken.
Een terechte oproep om voor goed waterbeheer te kijken naar de oorspronkelijke functies van bodem en ondergrond in de regulatie van water. Aanvullend op het overzicht van functies in het artikel kun je nog onderscheiden: de regeneratieve functie (recreatie, natuur, verbinding met natuurlijke elementen) en de ecologische dragerfunctie (natuur, biodiversiteit, huisvesting voor grotere dieren, microklimaten). Het landschap, gevormd door bodem en ondergrond, is een factor op zichzelf die mede beschouwd kan worden. Zo wordt de afweging voor klimaatadaptieve maatregelen verbreed en zullen de maatregelen duurzamer bijdragen aan de hele leefomgeving en al zijn bewoners.
Met veel aandacht en interesse heb ik uw uitvoerige artikel gelezen. Ik woon in aan de rand van Apeldoorn, nabij onze bossen. Het probleem "DROOGTE" is hier erg actueel. Veel publicaties in onze pers, veel reacties van vakmensen, bv van Jos Peters van Royal Haskoning DHV in de Stentor van 22 augustus 2020, of van Marjolein Koek van Natuurmonumenten, juli 2020, "noodwapen tegen droogte op de Veluwe". Als geograaf houdt het probleem "droogte" mij ook voortdurend bezig.
Voorstel van ecoloog Herman van Dam: Vervang het naaldbos door loofbos. Naaldbomen gebruiken het hele jaar door (!) water, loofbossen in de winter bijna niets. Dat moet op veel grotere schaal gebeuren. Uiteindelijk werden de naaldbomen destijds hier aangeplant om de steenkolenmijnen in Zuid Limburg van "stutpalen" te voorzien. Sindsdien maken de naaldbomen een veel te groot aandeel uit van de Veluwse bossen. Maar bijna geen mens in en om de Veluwe is op de hoogte van dat probleem of trekt zich daar iets van aan!!
Ik kijk uit naar uw reactie en uw voorstel hoe dit Naaldbomenprobleem op te lossen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.