De Vlaams/Nederlandse tv-serie ‘Als de dijken breken’, in Nederland op het scherm gebracht door de EO, blijkt een groot kijkcijfersucces. De eerste aflevering (op 5 november) werd bekeken door 1,69 miljoen mensen, de tweede (afgelopen zaterdag) door 1,67 miljoen.

Zulke cijfers zijn vrij ongewoon voor een Nederlandse dramaserie, zeker als deze rond dit tijdstip op een zaterdagavond wordt uitgezonden. De serie, over de gevolgen van een watersnood in het westelijk deel van Vlaanderen en in de Nederlandse Randstad, komt qua kijkcijfers op gelijke hoogte van een populaire tv-kwis als ‘Ik hou van Holland’. Ook de recensies in de media en de vele reacties op Twitter zijn positief.

De Nederlandse waterschappen maken zich al jaren zorgen over gebrek aan ‘awareness’ onder de Nederlandse bevolking. Ze werden daarin in 2014 bevestigd door een rapport van de OESO, die ook al concludeerde dat de gemiddelde Nederlander zich heel weinig bewust is van hetgeen allemaal gedaan moet worden om ons droge voeten te blijven houden.

In de serie ligt – mede vanwege de kosten – geen zwaar accent op de ramp zelf, het aantal computeranimaties blijft relatief beperkt. In plaats daarvan wordt de kijker meegenomen in vijf verhaallijnen van mensen die de gevolgen van de ramp direct ondervinden. Een daarvan is het verhaal van minister-president Hans Kreuger (Gijs Scholten van Aschat), die moest omgaan met het dilemma ‘evacueren of niet’ en die ook zijn eigen familie graag in veiligheid wil brengen.

“Wat mij betreft nu al de beste, nieuwe Nederlandse dramaserie van het jaar”, schrijft Hanna Bervoets maandagochtend in de Volkskrant. “Spannende scènes, topacteurs en – belangrijk voor een geslaagd rampenepos – redelijk geslaagde personages.” De serie is het geld dat eraan werd besteed zeker waard, aldus Bervoets.

Ook Angela de Jong van het AD is lovend: “Complimenten aan de makers hoe ze het in beeld brengen. Ze houden het – slim! – veelal klein met camerashots van ramen die gegeseld worden door apocalyptische hoosbuien. Maar ook de spectaculaire fragmenten van de golven die door de zeewering heenbeuken, de spuikom in België, die overloopt en auto’s die onder water staan, zien er goed uit.” Haar conclusie: “Goed voor mijn nachtrust is ‘Als de dijken breken’ niet.”

De volgende (derde) aflevering van ‘Als de dijken breken’ wordt uitgezonden op zaterdag 19 november vanaf 20.25 uur uur op NPO 1. Eerdere afleveringen zijn terug te zien op NPO.nl.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.