secundair logo knw 1

Het NaFRAd-project van onderzoeksinstituut Wetsus heeft de laatste fase bereikt van de competitie om de Amerikaanse George Barley Water Prize. Afgelopen nacht ontving projectleider Leon Korving in Toronto een cheque van 125.000 dollar.

De komende veertien maanden moet duidelijk worden of Wetsus of een van de andere drie finalisten de hoofdprijs van 10 miljoen dollar in de wacht sleept. Dat zijn de University of Idaho, The U.S. Geological Survey en Green Water Solution Inc., een initiatief van directeur-eigenaar Koos Baas van Aquacare Europe & Service in Den Bosch, die tegenwoordig in Amerika woont. Green Water Solution is tevens industriële partner voor het project van Wetsus.

De George Barley Water Prize is in het leven geroepen door de Everglades Foundation, met als doel een efficiënte en goedkope technologie die fosfaat uit het oppervlaktewater haalt en hergebruikt als grondstof. De Everglades, een subtropisch moeraslandschap in Florida, wordt al jaren geteisterd door giftige algengroei en de gevolgen daarvan. Maar ook elders op de wereld vormen algen een toenemende bedreiging voor de natuur en voor de drinkwatervoorziening.

IJzerroest

De oplossing van Wetsus is gebaseerd op een efficiënte combinatie van flocculatie (vlokvorming met behulp van natuurlijke middelen) en adsorptie (op ijzerroest). In oppervlaktewater komt fosfaat zowel voor in opgeloste vorm als in de vorm van deeltjes. De NaFRAd-technologie kan beide vormen verwijderen.

De race om de prestigieuze prijs loopt al twee jaar en begon met ruim honderd inzendingen. Wetsus kwam in maart 2017 al als beste uit de bus en won toen 25.000 dollar.

Van februari tot mei dit jaar testten de negen overgebleven deelnemers hun methode op kleine schaal in de polder van Holland Marsh in Ontario, Canada. Nu volgt de laatste fase, waarbij er in 2020 een werkende installatie in de Everglades moet staan.

Sponsors

wetsus george barley prize DEF Daarvoor heeft Wetsus wel iets meer nodig dan de 125.000 dollar die zijn team vannacht heeft ontvangen, zegt Leon Korving (zie foto) van Wetsus. ''Bijna een miljoen. Maar het mooie van de nominatie is dat je ook weer makkelijker sponsors krijgt.’’

Hij is dan ook erg blij met de uitslag. ''We wisten dat we een goede pilot hadden gedraaid, met prima resultaten. Maar we hadden ook wel wat technische problemen, en die tellen ook mee. We hadden geen idee hoe dat bij de anderen zat, dus het was wel spannend.’’

Meer informatie

 

 

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.