0
0
0
s2smodern

De vorige maand failliet verklaarde stichting Water Footprint Network wordt nieuw leven ingeblazen. WFN wordt vernieuwd en daarnaast wordt er een nieuw bedrijf opgericht, Water Footprint Implementation. Network en bedrijf moeten 1 januari 2018 volledig operationeel zijn.

Dat maken de initiatiefnemers vandaag bekend. Dat zijn de ondernemers Johan Oost en Jaap Feil en grondwateradviesbureau Acacia Water uit Gouda. De oprichter van de stichting WFN, hoogleraar watermanagement aan de Universiteit van Twente Arjen Hoekstra, is ook bij de doorstart betrokken.

Hoekstra richtte het Water Footprint Network in 2008 op met het doel de wereldwijde transitie naar een duurzaam, eerlijk en efficiënt gebruik van zoetwater te bevorderen. WFN werd vooral bekend door de watervoetafdruk. Dat concept maakte inzichtelijk hoeveel water er nodig is om bijvoorbeeld een kopje koffie (140 liter) of een hamburger (2.100 liter) te maken.

In augustus maakte Water Footprint Network bekend faillissement aan te zullen vragen vanwege ‘overweldigende financiële problemen’. Het faillissement ging gepaard met afvloeiing van personeel. Curator Albert Jan Nederhoed kondigde al aan dat er gegadigden waren voor een mogelijke doorstart.

Voor het faillissement kwamen de inkomsten uit consultancyprojecten en giften van donors, een inkomstenmodel dat niet bestendig bleek. Initiatiefnemer Hoekstra verklaart nu bij de doorstart: “Tot nu toe zaten we vooral in de fase van bewustwording. Dat blijft relevant, maar door de kennis nu ook in de praktijk in te zetten, willen we laten zien dat er daadwerkelijk minder water gebruikt kan worden.”

Het nieuwe bedrijf Water Footprint Implementation zal dat in praktijk moeten brengen door zich te richten op de implementatie van het concept in de praktijk. Er komen adviseurs die voor organisaties, instellingen en bedrijven een QuickScan of hotspotanalyse kunnen maken hoe het watergebruik teruggebracht kan worden, schrijven de initiatiefnemers in een persbericht.

Het in praktijk brengen van bewuster omgaan met water is hoognodig, omdat de beschikbaarheid van water onder steeds grotere druk komt te staan, stelt algemeen directeur Arjen de Vries van Acacia Water. “De belangrijke vervolgstap die wij nu gaan zetten, is dat er niet alleen berekend wordt hoeveel water ergens voor nodig is, maar dat we ook met de uitslag van de Water Footprint aan de slag gaan – zodat we echt resultaten zien.”

De nieuwe eigenaren willen jongeren een grotere rol geven in het werk van Water Footprint Network. Johan Oost, onder meer managing director van Wetskills, de organisatie voor jonge waterprofessionals: “De inzet van jongeren komt centraal te staan in de businessstrategie, mede omdat jongeren erg betrokken zijn bij het klimaat en juist interesse tonen in de Water Footprint.”

Jaap Feil, directeur van het Nationaal Watertraineeship ziet overeenkomsten tussen de ambities van Water Footprint en zijn organisatie: “Onze drijfveer is dat jonge mensen op een creatieve manier oplossingen bedenken voor de uitdagingen in de watersector. Dit initiatief sluit daar goed bij aan.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.