secundair logo knw 1

De testdijk bij het Reevediep is gaan schuiven | Foto: Still uit video Waterschap Drents Overijsselse Delta

De dijk bij het Reevediep in Kamperveen is in de loop van de middag gaan schuiven. Dat is zeven dagen na het begin van de opbarstproef. Hoewel op voorhand niet was aan te geven wanneer het moment zich zou voordoen dat de verhoogde en verzwaarde dijk zou bezwijken, heeft het hele proces wel langer geduurd dan gedacht. Maar het is nog te vroeg voor conclusies, zegt projectleider Ulrich Förster van Deltares.

Met de opbarstproef willen het Waterschap Drents Overijsselse Delta, kennisinstituut Deltares en het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP) onderzoeken in hoeverre de stabiliteit van de dijk in een hoogwatersimulatie wordt beïnvloed als de ondergrond aan de teen van de kering wordt opgedreven.

Daartoe werd de grondwaterdruk in de 4 meter dikke kleiige ondergrond langzaam verhoogd. In het dijkdeel en het proefvak waren vele sensoren en meetinstrumenten geplaatst om het opbarstproces nauwkeurig te volgen.

Meetkeet
In de ‘meetkeet’ naast het proefvak werd het proces 24 uur per dag gemonitord. Op lap- en desktops werden de vrijkomende data geregistreerd en gevisualiseerd. Daarnaast werd er op de locatie gekeken en zo nodig aanpassingen gedaan.

En om niets te hoeven missen werkten de deskundigen de klok rond in ploegendiensten. Hoe langer de proef duurder, hoe zwaarder het werd voor de onderzoekers om invulling te geven aan de 24-uursmonitoring. Daarom waren ze opgelucht dat de dijk vanmiddag dan toch ging schuiven.

Niet waterdicht
Tijdens de test deden zich problemen voor met de blauwe containers op de dijk. Ze waren niet waterdicht en konden niet helemaal worden gevuld met water, zoals de bedoeling was. “Dus de belasting was niet helemaal goed”, vertelt Förster.

Al improviserend werd geprobeerd om de belasting door de containers enigszins op peil te houden. Er kwamen zandzakken aan te pas en er werd overwogen om containers te vervangen, maar zover kwam het niet, vertelt Förster. “Het was een beetje puzzelwerk.”

Begin deze middag kon aan de metingen worden afgelezen dat de dijk ging afschuiven, vertelt de projectleider. “We zagen versnellingen in de horizontale verplaatsingen.” Het duurde nog een tijd voordat het zover was.

De komende dagen gaan de onderzoekers in het proefvak aan de slag om de scheuren en glijvlaktes minutieus in kaart te brengen.

 

LEES OOK:
H2O Actueel: Tweede opbarstproef: wanneer de dijk gaat schuiven weet niemand

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.