secundair logo knw 1

De testdijk bij het Reevediep is gaan schuiven | Foto: Still uit video Waterschap Drents Overijsselse Delta

De dijk bij het Reevediep in Kamperveen is in de loop van de middag gaan schuiven. Dat is zeven dagen na het begin van de opbarstproef. Hoewel op voorhand niet was aan te geven wanneer het moment zich zou voordoen dat de verhoogde en verzwaarde dijk zou bezwijken, heeft het hele proces wel langer geduurd dan gedacht. Maar het is nog te vroeg voor conclusies, zegt projectleider Ulrich Förster van Deltares.

Met de opbarstproef willen het Waterschap Drents Overijsselse Delta, kennisinstituut Deltares en het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP) onderzoeken in hoeverre de stabiliteit van de dijk in een hoogwatersimulatie wordt beïnvloed als de ondergrond aan de teen van de kering wordt opgedreven.

Daartoe werd de grondwaterdruk in de 4 meter dikke kleiige ondergrond langzaam verhoogd. In het dijkdeel en het proefvak waren vele sensoren en meetinstrumenten geplaatst om het opbarstproces nauwkeurig te volgen.

Meetkeet
In de ‘meetkeet’ naast het proefvak werd het proces 24 uur per dag gemonitord. Op lap- en desktops werden de vrijkomende data geregistreerd en gevisualiseerd. Daarnaast werd er op de locatie gekeken en zo nodig aanpassingen gedaan.

En om niets te hoeven missen werkten de deskundigen de klok rond in ploegendiensten. Hoe langer de proef duurder, hoe zwaarder het werd voor de onderzoekers om invulling te geven aan de 24-uursmonitoring. Daarom waren ze opgelucht dat de dijk vanmiddag dan toch ging schuiven.

Niet waterdicht
Tijdens de test deden zich problemen voor met de blauwe containers op de dijk. Ze waren niet waterdicht en konden niet helemaal worden gevuld met water, zoals de bedoeling was. “Dus de belasting was niet helemaal goed”, vertelt Förster.

Al improviserend werd geprobeerd om de belasting door de containers enigszins op peil te houden. Er kwamen zandzakken aan te pas en er werd overwogen om containers te vervangen, maar zover kwam het niet, vertelt Förster. “Het was een beetje puzzelwerk.”

Begin deze middag kon aan de metingen worden afgelezen dat de dijk ging afschuiven, vertelt de projectleider. “We zagen versnellingen in de horizontale verplaatsingen.” Het duurde nog een tijd voordat het zover was.

De komende dagen gaan de onderzoekers in het proefvak aan de slag om de scheuren en glijvlaktes minutieus in kaart te brengen.

 

LEES OOK:
H2O Actueel: Tweede opbarstproef: wanneer de dijk gaat schuiven weet niemand

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!