secundair logo knw 1

De plastic soep in zee begint al in de rivieren. Vooral plastic flesjes, doppen en wikkels, blikjes en snackverpakkingen vervuilen de Maas en de Waal. Dat blijkt uit de eerste onderzoeksresultaten van het project Schone Rivieren.

Afgelopen zomer gingen de eerste dertig vrijwilligers op pad om de hoeveelheid, samenstelling en herkomst van afval in de Maas en de Waal te onderzoeken. Doel van het project is om in kaart te brengen welk afval via de rivieren in zee belandt.

Uit eerder onderzoek naar strandafval aan de Nederlandse kust blijkt dat plastic flesjes en doppen in de top vijftien van het meest gevonden plastic strandafval staan.

‘’Maar het was nog onderbelicht hoeveel daarvan uit de rivieren komt’’, zegt projectleider Koen van Loon van IVN Natuureducatie. ‘’En nu blijkt wel: de rivieren zijn echt niet schoon.’’

Duitse labels

Op iedere 100 meter rivieroever vonden de vrijwilligers gemiddeld 224 stuks afval, waarvan 60 procent uit plastic bestond. Veel afval was zodanig verweerd dat het lastig was de bron te herleiden.

Gemiddeld ging het daarnaast om 40 plastic drankverpakkingen (flessen, wikkels en doppen) en 25 chips-, snoep- en snackverpakkingen.

‘’Het merendeel is afkomstig van consumenten en recreanten’’, weet Van Loon. ‘’Maar het is nog onduidelijk hoe het op deze plek terechtgekomen is. Het kan ook gedumpt zijn, of van een schip overboord gegooid. Opvallend is dat er aardig wat Duitse labels tussen zaten.’’

Viaduct

Ook verder wil hij nog geen conclusies trekken. Een van de onderzochte locaties langs de Waal piekt er bovenuit met de hoeveelheid afval, maar mogelijk komt dat doordat er vlakbij een viaduct is. ‘’Dan gaat het om afval dat uit auto’s is gegooid en hier naartoe gewaaid, of misschien heeft het wel te maken met de stroming, of is er een groot feest geweest.’’

De initiatiefnemers van het project, naast IVN ook Plastic Soup Foundation en Stichting De Noordzee, willen dit jaar vijfhonderd vrijwilligers opleiden om grondiger onderzoek te kunnen doen. Dat gebeurt volgens Europese richtlijnen die al vijftien jaar worden toegepast bij afvalonderzoek op stranden. De vrijwilligers krijgen ieder een stukje rivieroever toegewezen waar zij twee keer per jaar het afval verzamelen en turven.

De eerste ronde leverde ook bijzondere vondsten op, zoals een kunstgebit, deels verbrande studieboeken en een stapel laminaat. Dat laatste wijst volgens Van Loon op moedwillige dumping.

Statiegeld

Eerder al trok hij met vrijwilligers langs de Waal om afval te ruimen. ‘’De afgelopen jaren hebben we 60.000 kilo afval verzameld. Dat is superbelangrijk, maar het blijft toch dweilen met de kraan open. Nu willen we het probleem bij de bron aanpakken.’’

Voor Jeroen Dagevos van de Plastic Soup Foundation zijn de eerste resultaten reden om te pleiten voor het invoeren van statiegeld op plastic flesjes en blikjes. Hij verwijst naar een onlangs verschenen rapport van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, waaruit blijkt dat de invoering van statiegeld ervoor zorgt dat er tot 6 miljoen minder flesjes per jaar in het milieu terechtkomen. ‘’Op die manier kunnen we de toestroom van plastic afval naar de zee stoppen”, meent Dagevos.

Lees hier de eerste onderzoeksresultaten van het project Schone Rivieren

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.