secundair logo knw 1

De plastic soep in zee begint al in de rivieren. Vooral plastic flesjes, doppen en wikkels, blikjes en snackverpakkingen vervuilen de Maas en de Waal. Dat blijkt uit de eerste onderzoeksresultaten van het project Schone Rivieren.

Afgelopen zomer gingen de eerste dertig vrijwilligers op pad om de hoeveelheid, samenstelling en herkomst van afval in de Maas en de Waal te onderzoeken. Doel van het project is om in kaart te brengen welk afval via de rivieren in zee belandt.

Uit eerder onderzoek naar strandafval aan de Nederlandse kust blijkt dat plastic flesjes en doppen in de top vijftien van het meest gevonden plastic strandafval staan.

‘’Maar het was nog onderbelicht hoeveel daarvan uit de rivieren komt’’, zegt projectleider Koen van Loon van IVN Natuureducatie. ‘’En nu blijkt wel: de rivieren zijn echt niet schoon.’’

Duitse labels

Op iedere 100 meter rivieroever vonden de vrijwilligers gemiddeld 224 stuks afval, waarvan 60 procent uit plastic bestond. Veel afval was zodanig verweerd dat het lastig was de bron te herleiden.

Gemiddeld ging het daarnaast om 40 plastic drankverpakkingen (flessen, wikkels en doppen) en 25 chips-, snoep- en snackverpakkingen.

‘’Het merendeel is afkomstig van consumenten en recreanten’’, weet Van Loon. ‘’Maar het is nog onduidelijk hoe het op deze plek terechtgekomen is. Het kan ook gedumpt zijn, of van een schip overboord gegooid. Opvallend is dat er aardig wat Duitse labels tussen zaten.’’

Viaduct

Ook verder wil hij nog geen conclusies trekken. Een van de onderzochte locaties langs de Waal piekt er bovenuit met de hoeveelheid afval, maar mogelijk komt dat doordat er vlakbij een viaduct is. ‘’Dan gaat het om afval dat uit auto’s is gegooid en hier naartoe gewaaid, of misschien heeft het wel te maken met de stroming, of is er een groot feest geweest.’’

De initiatiefnemers van het project, naast IVN ook Plastic Soup Foundation en Stichting De Noordzee, willen dit jaar vijfhonderd vrijwilligers opleiden om grondiger onderzoek te kunnen doen. Dat gebeurt volgens Europese richtlijnen die al vijftien jaar worden toegepast bij afvalonderzoek op stranden. De vrijwilligers krijgen ieder een stukje rivieroever toegewezen waar zij twee keer per jaar het afval verzamelen en turven.

De eerste ronde leverde ook bijzondere vondsten op, zoals een kunstgebit, deels verbrande studieboeken en een stapel laminaat. Dat laatste wijst volgens Van Loon op moedwillige dumping.

Statiegeld

Eerder al trok hij met vrijwilligers langs de Waal om afval te ruimen. ‘’De afgelopen jaren hebben we 60.000 kilo afval verzameld. Dat is superbelangrijk, maar het blijft toch dweilen met de kraan open. Nu willen we het probleem bij de bron aanpakken.’’

Voor Jeroen Dagevos van de Plastic Soup Foundation zijn de eerste resultaten reden om te pleiten voor het invoeren van statiegeld op plastic flesjes en blikjes. Hij verwijst naar een onlangs verschenen rapport van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, waaruit blijkt dat de invoering van statiegeld ervoor zorgt dat er tot 6 miljoen minder flesjes per jaar in het milieu terechtkomen. ‘’Op die manier kunnen we de toestroom van plastic afval naar de zee stoppen”, meent Dagevos.

Lees hier de eerste onderzoeksresultaten van het project Schone Rivieren

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning