secundair logo knw 1

In Amsterdam is gisteren het startsein gegeven voor de vervanging van de eerste en oudste drinkwaterleiding van Nederland. De klus wordt gecombineerd met werkzaamheden aan de N200, de vervanging van de bruggen bij Halfweg en een groene entree voor de hoofdstad.

Kroonprins Willem van Oranje gaf in 1851 de opdracht voor de aanleg van een drinkwaterleiding tussen de duinen in Kennemerland en Amsterdam, destijds een primeur. In totaal 8850 aan elkaar verbonden buizen overbrugden twee jaar later de afstand van 23 kilometer. Bij de Haarlemmerpoort kwam een tappunt, waar het water voor 1 cent per emmer werd verkocht.

Nu pompt Waternet op piekmomenten zo’n 4,6 miljoen liter duinwater per dag naar Amsterdam. De gietijzeren leidingen, die deels nog uit 1853 stammen, liggen in de dijk onder de Haarlemmerweg. Deze N200 begon als jaagpad langs de Haarlemmertrekvaart en ontwikkelde zich tot de belangrijkste verbindingsader tussen Haarlem en Amsterdam. Als eerste in Nederland kreeg het jaagpad in 1762 klinkerbestrating en een straatnaam.

Eerste spoorlijn
De volgende primeur was in 1839 de aanleg van de eerste spoorlijn van Nederland op de dijk, evenwijdig aan de trekvaart. Nu raast het autoverkeer over deze dijk, die daardoor ongeveer 1 centimeter per jaar zakt. Op sommige plaatsen is de dijk, nog altijd een belangrijke waterkering voor Amsterdam-West, nu 50 centimeter lager dan hij was.

De gemeente Amsterdam, Waternet, Waterschap Amstel, Gooi en Vecht en Rijkswaterstaat werken nu samen in het project ‘De Nieuwe N200’ aan een integrale aanpak voor het gebied. ''We doen het in één keer goed’’, verklaarde minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat. ''De verschillende werkzaamheden vinden niet na elkaar, maar zoveel mogelijk tegelijkertijd plaats. Dat scheelt tijd, overlast en kosten.”

De drinkwatertransportleidingen worden een voor een vervangen, zodat de waterlevering gewoon door kan gaan. De twee nieuwe leidingen, met een totale lengte van 11.000 meter, komen niet onder maar naast de N200 te liggen. Dat maakt onderhoud in de toekomst makkelijker, omdat het dan niet nodig is om de weg helemaal af te sluiten. De oude leidingen blijven in de dijk liggen en worden opgevuld met schuimbeton.

Tijdscapsule
De dijk wordt maximaal een halve meter opgehoogd en het asfalt wordt vernieuwd. De nieuwe N200 wordt een stedelijke weg met een brede middenberm en bomen. De toegestane snelheid gaat omlaag naar 50 kilometer per uur en er komen nieuwe bruggen voor voetgangers en fietsers. Een ecopassage verbindt straks de natuurgebieden Spaarnwoude en Amstelland met elkaar.

De werkzaamheden zijn vorige maand al begonnen met het verleggen van leidingen en moeten in mei 2020 klaar zijn.

Tijdens de bijeenkomst gisteren werd een plaquette onthuld en zetten minister Van Nieuwenhuizen, wethouder Sharon Dijksma van Amsterdam, dijkgraaf Gerhard van den Top van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht, Maarten van Aller van aannemer COO VolkerWessels Infradivisie en Raphaël Roquet van leverancier Saint-Gobain PAM Nederland hun handtekening op de nieuwe drinkwaterleidingbuis. Het idee is dat deze ‘tijdscapsule’ vrijkomt als de leidingen over vermoedelijk meer dan honderd jaar weer moeten worden vervangen.


MEER INFORMATIE
Website De Nieuwe N200

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning
Kijk dat is onderzoek met resultaat. Is het mogelijk dit naar de EU cie-leden te sturen die besluiten over toepassing drijfmest en Renure ipv Kunstmest -N. Toch flikken ze het om de norm voor Kunstmest- N hoog te houden. In Nederland is in vele onderzoeken en metingen aangetoond dat in de derogatiegebieden de NO3 gehalten veel lager zijn dan de de norm EN lager dan in niet derogatie gebieden!