secundair logo knw 1

Omdat deze zomer bij meerdere metingen de PFAS-stof Trifluoracetaat (TFA) is aangetroffen bij rwzi Dordrecht, doet waterschap Hollandse Delta aangifte tegen Chemours. Het bedrijf ontkent de bron van de vervuiling te zijn. Het RIVM schaart TFA onder de potentieel zeer zorgwekkende stoffen.

Waterschap Hollandse Delta verzoekt het openbaar ministerie om strafrechtelijk onderzoek te doen naar Chemours. “De provincie is het bevoegd gezag en bepaalt welke lozingen zijn toegestaan”, zegt een woordvoerder van het waterschap. “TFA is niet toegestaan. Wij hebben het aangetroffen in het water en daarom doen we aangifte.”

De aangetroffen hoeveelheden wijzen volgens de woordvoerder op de (chemische) industrie als vervuiler. “TFA is een hele specifieke stof. Het wordt ook wel aangetroffen in huishoudelijk afvalwater, maar absoluut niet in de hoeveelheden die wij deze zomer hebben gezien. Daarom denken we dat de vervuiler in de chemische industrie te vinden is en dan kom je in Dordrecht al snel uit bij Chemours. Dat is ons sterke vermoeden.”

In De Telegraaf ontkent Chemours TFA te hebben geloosd. Naar eigen zeggen is deze pfas-variant ook niet aangetroffen bij meerdere eigen metingen. “Dat is wat ons betreft onderwerp van justitieel onderzoek”, zegt de woordvoerder van Hollandse Delta. “Dat moeten we afwachten. Zeker is wel dat het niet om een incidentele lozing ging. De stof is bij meerdere metingen gedetecteerd.”

De biologische zuivering in Dordrecht is niet in staat TFA uit het water te filteren. “Deze zuivering haalt afvalstoffen uit het water met bacteriën. TFA gaat de zuivering in en net zo makkelijk weer uit. Dat betekent dat onze zuivering gebruikt wordt als doorgeefluik om pfas op het oppervlaktewater te lozen. Dat vinden wij onacceptabel, want wij streven naar schoon en veilig oppervlaktewater.”

Op 19 december staat Chemours sowieso in de rechtbank wegens het lozen van TFA. Het chemieconcern gaat in beroep tegen de beslissing van de provincie Zuid-Holland om Chemours - iedere keer als de stof wordt aangetroffen – een dwangsom van 125.000 euro op te leggen.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning