secundair logo knw 1

De auteurs Arjan Roelandse, Ans Versteegh en Harrie Timmer van het beste H2O-vakartikel 2018, met links Monique Bekkenutte (KNW) en rechts Idsard Dijkstra (vz jury)

Het vakartikel van Harrie Timmer, Ans Versteegh en Arjen Roelandse over de gevolgen van de GenX-lozingen voor de drinkwatervoorziening van Oasen is bekroond tot het beste H2O-vakartikel van 2018. De jury onder voorzitterschap van Idsart Dijkstra prees de heldere en boeiende wijze waarop de complexe materie door de auteurs uit de doeken is gedaan. “Het is een thriller die gelezen moet worden”, zei voorzitter Dijkstra.

In het artikel wordt beschreven hoe het drinkwaterbedrijf Oasen is omgegaan met de geloosde stof GenX die in het oevergrondwater werd aangetroffen en de waterwinning van het drinkwater bedreigde.

“Het artikel geeft nieuwe inzichten en de complexiteit van met maken van drinkwater in het krachtenveld van industrie en vergunningverleners”, stelde Dijkstra. “Er wordt duidelijk beschreven hoe Oasen omgaat met onzekerheden, zoals mogelijk scherpere normen in de toekomst, andere lozers van dezelfde stof en het opvullen van de vergunningsruimte.”

Belangrijke conclusie
De auteurs van het winnende vakartikel werden op het voorjaarscongres van het Koninklijke Nederlands Waternetwerk in de bloemen gezet. Harrie Timmer nam in zijn dankwoord de gelegenheid te baat om in te gaan op de lessen en het vervolg van de GenX-affaire, met als belangrijke conclusie: ‘als je er iets aan wilt doen, dan moet je het samen doen’. 

Als vervolgacties noemde de hydroloog van Oasen onder meer optimalisatie van het meetnet, optimalisatie ‘non-target screening’, participatie in vervolgonderzoek naar dit type stoffen en introductie van effectmetingen van het effluent. In Europees verband (Reach) pleitte Timmer voor verbetering van het toelatingsbeleid van persistente, mobiele en toxische stoffen (PMT).

Tweede en derde
Het winnende artikel bleef twee andere voor. In de ranking van de jury eindigde het artikel 'Klimaatadaptatie en verduurzaming’ door Jeroen van Leuken (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu), Ciska Schets (RIVM), Heleen de Man (Sanitas-Water), Ana Maria de Roda Husman (RIVM, Universiteit Utrecht) op de tweede plaats.

Derde werd het artikel ‘Bodemvocht uit satellietdata: wat kan de Nederlandse waterbeheerder ermee?’ door Rogier van der Velde, Harm-Jan Benninga, Michiel Pezij, Denie Augustijn (Universiteit Twente), Coleen Carranza, Martine van der Ploeg (Wageningen Universiteit), Dimmie Hendriks (Deltares).

 

MEER INFORMATIE
Het winnende vakartikel: Risico’s lozingen op oppervlaktewater voor drinkwatervoorziening: ervaringen met PFOA en GenX

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.