secundair logo knw 1

Foto: Beeldbank Rijkswaterstaat / Harry van Reeken

De Markermeerdijk bij Uitdam wordt definitief niet verplaatst. Provincie Noord-Holland, hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier en minister Schultz van Haegen hebben afgesproken het ‘richtinggevende advies’ van deltacommissaris Wim Kuijken te volgen: de bestaande dijk wordt versterkt.

Het besluit om de dijk bij Uitdam definitief niet te verplaatsen maar te versterken, werd woensdag 5 juli genomen tijdens een bestuurlijk overleg van minister Melanie Schultz van Haegen (Infrastructuur en Milieu), gedeputeerde Cees Loggen van de provincie Noord-Holland, dijkgraaf Luc Kohsiek en hoogheemraad Kees Stam van hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier.

De betrokken partijen besloten het advies te volgen dat deltacommissaris Wim Kuijken onlangs uitbracht. Hij raadde aan de bestaande dijk te versterken in plaats van die te verleggen. Dat brengt weliswaar flinke kosten met zich mee, maar gezien de cultuurhistorische en landschappelijke waarde van het bijzondere dijkdorp, is dat gerechtvaardigd, aldus Kuijken.

Voorafgaand aan zijn advies had hij vier maanden lang intensief met alle betrokken partijen gesproken. Ook de bewoners kunnen zich vinden in zijn advies. De eerdere plannen voor versterking van de dijk bij Uitdam wordt nu gewijzigd in procedure gebracht, laat het hoogheemraadschap weten. Naar verwachting kunnen de concrete werkzaamheden in 2019 beginnen.

Durgerdam
Aanpassing van de plannen voor de Markermeerdijk bij Durgerdam kost meer tijd. Inwoners van het dorp, de gemeente Amsterdam en andere betrokkenen spraken de afgelopen maanden met elkaar onder leiding van een extern bureau. Gezamenlijk kwamen ze tot de conclusie dat er meer tijd is om een oplossing te vinden die kan rekenen op breed draagvlak. Voor dat ‘participatieproces’ nemen de partijen de tijd tot september 2018. Eind volgend jaar moet er een apart projectplan voor de dijk bij Durgerdam liggen.

Dijkgraaf Luc Kohsiek spreekt zijn waardering uit voor de bewoners langs de Markermeerdijken. “Een dijkversterking is ingrijpend voor de omgeving. De prijs om te kunnen blijven wonen in dit land is soms hoog en enkele dragen de lasten voor de veiligheid van een grote groep. Ik heb respect en bewondering voor de dijkbewoners rond het Markermeer. De energie waarmee ze zich verdiepen in de versterking is bijzonder en indrukwekkend.”

Klik hier voor een eerder artikel over de dijk bij Uitdam
Klik hier voor het plan van deltacommissaris Kuijken voor versterking van de dijk bij Uitdam

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Het CEC-programma van STOWA en NWO heeft een aantal technieken onderzocht. Bekijk dit filmpje over een combinatie van bio assay en massaspectrometer om verontreiniging snel te kunnen duiden uit de database: RoutinEDA
https://vimeo.com/712902086
Is er een directe link naar de uitspraak beschikbaar? Ik vind de volgend passage van jullie artikel bijzonder verwoord: "Behalve over het gebruik van chemicaliën in het koelwater ging de rechtszaak ook over de voorwaarden van het waterschap voor lozingen in geval van onderhoud of reparatiewerkzaamheden aan installaties. Maar toestemming vooraf vond de rechter te ver gaan en een zogenoemde immissietoets (welke stoffen zitten erin) niet effectief." Lijkt me namelijk zeker niet in lijn met geldend waterkwaliteitsbeleid en ook niet met het oog op de uitspraak m.b.t. de tijdelijke achteruitgang. Wanneer een activiteit, en daarmee de lozing, invloed heeft op de waterkwaliteit is het uitgangspunt dat de impact van te voren bepaald en onderbouwd moet worden. Indien dit leidt tot een verslechtering van de situatie, moet voor de impactsbeoordeling (van een industriële lozing) het Handboek Immissietoets gebruikt worden om de impact te bepalen. 
Falend management is de reden niet de organisatorische complexiteit. En bij definitief splitsen komt er nog extra bestuurlijke complexiteit bij van publieke organisaties die moeten -maar slecht kunnen- samenwerken.
Aangezien de burger de rekening krijgt is het makkelijk om een beslissing te nemen. Lekker uit elkaar en opnieuw beginnen met een schone lei. Op naar het volgende wanbeleid. Men voelt zich niet aansprakelijk. 
Dag Manfred, 
kijk eens op www.pathema.nl 
Dat bedrijf levert al jaren apparatuur voor chemievrije koelwaterbehandeling. Ook bij grotere bedrijven. Niet zo groot als bij Chemelot waarschijnlijk, maar meer dan voldoende bewezen. Het principe is cavitatie, dus geen chloorelektrolyse. Voor de duidelijkheid, ik heb geen relatie met dit bedrijf.Jan Koning